Στο καμπαρέ Λαπέν Αζίλ της Μονμάρτρης ο ζωγράφος Ντορζελέ έκανε μια φάρσα σ’ έναν θαμώνα κριτικό τέχνης. Τοποθέτησε στα οπίσθια ενός γαϊδάρου έναν καμβά και βουτώντας την ουρά του σε μπογιές δημιούργησε έναν πίνακα, τον οποίο εξέθεσε ως ιμπρεσιονιστικό. Ο κριτικός πάτησε την πεπονόφλουδα, εκθείασε το έργο σε απανωτά κείμενά του κι έγινε περίγελος. Επρόκειτο για τον Γκιγιόμ Απολινέρ, που πέθανε από ισπανική γρίπη σαν σήμερα στα 1918.
Νόθος γιός ανυπότακτης Πολωνής ελευθερίων ηθών, που τον προίκισε με ευρύτατη μόρφωση, αποτέλεσε από τα είκοσί του εμβληματική φιγούρα της μποέμ ζωής του Παρισιού.
Θεωρείται από τους σημαντικότερους Γάλλους ποιητές, πρόδρομος του σουρεαλισμού, με πρωτοτυπία ακόμα και στη χρήση των σημείων στίξης.
Μικρή γεύση:
Το στόμα μου θα έχει τις φλόγες της γέννας/ Το στόμα μου θα είναι για σένα μια κόλαση γλύκας/ και ομορφιάς/ Οι άγγελοι του στόματός μου θα κάνουν θρόνο μέσα/ στην καρδιά σου/ Οι στρατιώτες του στόματός μου θα σε καταλάβουν/ με έφοδο/ Οι παπάδες του στόματός μου θα λιβανίσουνε την/ ομορφιά σου/ Η ψυχή σου θα τρέμει όπως μια χώρα την ώρα του/ σεισμού/ Τότε τα μάτια σου θα φορτωθούν όλο τον έρωτα που/ χρόνια ολόκληρα μαζεύτηκε μέσα στα βλέμματα/ της ανθρωπότητας/ Το στόμα μου θα είναι μια στρατιά εναντίον σου μια/ στρατιά όλη με παράταιρους γεμάτη/ Εχει ποικιλία όπως ένας μάγος που ξέρει και αλλάζει/ τις μεταμορφώσεις του/ Η ορχήστρα και οι χορωδίες του στόματός μου θα σου/ πουν τον έρωτά μου/ Από μακριά στον μουρμουρίζει/ Καθώς με τα μάτια καρφωμένα στο ρολόι περιμένω τη/ στιγμή που έχει καθοριστεί για την έφοδο
Λου Τριαντάφυλλο μου
Λου είσαι το τριαντάφυλλό μου/ Τα οπίσθια σου τα υπέροχα δεν είναι το πιο/ όμορφο τριαντάφυλλο;/ Τα στήθη σου τα στήθη σου τα αγαπημένα δεν/ είναι κι αυτά τριαντάφυλλα;/ Και τα τριαντάφυλλα δεν είναι κι αυτά ωραίες/ μικρές Λου/ Που τις μαστιγώνουμε όπως το αεράκι/ Χτυπά των τριαντάφυλλων τα οπίσθια/ Παραμελημένη/ Λου τριαντάφυλλό μου/ Μου έστειλες τα φύλλα σου/ Ω μικρή θεά/ Δημιουργείς τα τριαντάφυλλα/ Φτιάχνεις τα φύλλα/ Τριαντάφυλλα/ Μικρές γυμνές γυναίκες που χορεύουν/ Με ευγένεια/ Πάνω σε κούνιες λικνίζονται/ Με γυαλιστερά φουστάνια/ Tραγουδούν το πιο όμορφο άρωμα το πιο δυνατό/ το πιο γλυκό/ Λου τριαντάφυλλό μου ω τελειότητά μου σ’ αγαπώ/ Kαι είναι με χαρά που κινδυνεύω να τσιμπηθώ/ Για χάρη της ομορφιάς/ Σ’ αγαπώ σε λατρεύω δαγκώνω σιγανά τα φύλλα σου/ Τριαντάφυλλο που βασιλεύεις στα λουλούδια Λου/ βασίλισσα των γυναικών/ Σε φέρνω στην άκρη των δακτύλων ω Λου ω/ τριαντάφυλλο/ Στην άκρη των δαχτύλων και σε κρατώ σφιχτά/ Μέχρι που λιποθυμάς/ Οπως λιποθυμά το άρωμα/ Από τα τριαντάφυλλα/ Σ’ αγκαλιάζω Λου και σε λατρεύω
