Με την ελπίδα να κρατήσουμε λίγους σβώλους χώμα ζωντανούς από την πολύτιμη κληρονομιά της φύσης, ως δείγμα ότι υπάρχει ακόμα πολιτισμός, η Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη, χωροτάκτης, καθηγήτρια στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, μας χαρίζει σε μια έκδοση «10 κείμενα για την Ερημοποίηση».
Πρόκειται για κείμενα γραμμένα για τη 17η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης, από το 2006 μέχρι και το 2015, «με την ελπίδα ο αναγνώστης να ευαισθητοποιηθεί, να αναζητήσει περισσότερη γνώση και να δραστηριοποιηθεί, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, για την προστασία αυτού του πολύτιμου λεπτού μανδύα της γης, του εδάφους, που στηρίζει τη ζωή στον πλανήτη», αναφέρει η συγγραφέας.
«Αυτό που με εντυπωσίασε και με τάραξε περισσότερο ήταν το “πέπλο άγνοιας” που σκέπαζε το θέμα στην Ελλάδα, παρόλη τη σημαντική έρευνα που γινόταν από εξαιρετικούς πανεπιστημιακούς και ερευνητές σε θέματα διάβρωσης και υποβάθμισης εδάφους και υδατικών πόρων καθώς και ερημοποίησης».
«Ούτε το επίσημο κράτος, αλλά ούτε και οι μη κρατικοί φορείς και οι απλοί άνθρωποι, με εξαιρέσεις φυσικά, φαινόταν να αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της ερημοποίησης, όταν το ένα τρίτο της χώρας διέτρεχε σοβαρό κίνδυνο μετά τη δεκαετία του 1980 τουλάχιστον».
«Τα 10 κείμενα αυτής της συλλογής καλύπτουν μια ποικιλία θεμάτων που αφορούν την αντιμετώπιση της ερημοποίησης, ιδωμένα με τη ματιά του χωροτάκτη, που ελπίζω να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη να αναζητήσει περισσότερη γνώση γι’ αυτήν την τόσο κρίσιμη αόρατη περιβαλλοντική απειλή», επισημαίνει η συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα της έκδοσης.
