Είναι πραγματικά φαινόμενο για επιστημονική μελέτη αυτό που συμβαίνει με τον ΠΑΟΚ.
Το πώς κάθε σεζόν αρχίζει με όνειρα και ελπίδες και ύστερα από ένα-δυο ηχηρά αρνητικά αποτελέσματα, το οικοδόμημα κλονίζεται και κινδυνεύει με κατάρρευση.
Το απρόσμενο για πολλούς 3-3 του ΠΑΟΚ με τον Πανθρακικό χθες στην Τούμπα αποτελεί ουσιαστικά απόρροια της νευρικής κρίσης στην οποία βρίσκεται η ομάδα από το απόγευμα της περασμένης Κυριακής, όταν έχασε με μια απίστευτη μεταμόρφωση στο δεύτερο ημίχρονο με 2-1 από τον Αστέρα στην Τρίπολη.
Από τότε και μέχρι και χθες, ο Ιγκορ Τούντορ έχει επιδοθεί -και στη Ρωσία με την Κρασνοντάρ και χθες- σε ένα μπαράζ πειραματισμών που όχι μόνο δεν βελτιώνει τα πράγματα στην άμυνα και την αποτελεσματικότητα στην επίθεση, αλλά τα κάνει πολύ χειρότερα.
Χθες που είχε τραυματία τον Βίτορ, επέλεξε να αφήσει εκτός ενδεκάδας τον Κόστα και τον Τζαβέλλα, να τραβήξει από τα χαφ στα μετόπισθεν την πιο σημαντική «σταθερά» στο παιχνίδι του, τον Τζιόλη, να πάει πάλι τον Ροντρίγκες στα αριστερά (λες και τον τιμωρεί για τη ματσάρα που έκανε με τον Παναθηναϊκό παίζοντας στα δεξιά) και να αφήσει και πάλι εκτός ενδεκάδας τον Αθανασιάδη, ενώ δεν είχε άλλο διαθέσιμο φορ, έχοντας τραυματία τον Μπερμπάτοφ.
Το αποτέλεσμα ήταν μια απίστευτη ανισορροπία στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ που έκανε τον Πανθρακικό να μοιάζει Μπαρτσελόνα και τον Μπαϊκαρά, Μέσι.
Το ματς εξελίχθηκε σε ένα απίστευτο γκραν γκινιόλ, με ευκαιρίες εκατέρωθεν, και μάλιστα στο τέλος η μπίλια θα μπορούσε να κάτσει και στο διπλό.
Είναι η πρώτη φορά που ακούστηκαν, έστω και χλιαρά, αποδοκιμασίες από τον κόσμο (απόντων των οργανωμένων από τη θύρα 4) και ο ΠΑΟΚ πάει σε διακοπή του πρωταθλήματος μέσα σε κλίμα ανασφάλειας, όσο κι αν προσπάθησαν να ρίξουν τους τόνους ο Αρνεσεν και ο Τούντορ στο φινάλε.
Ειδικά ο Κροάτης είναι ξεκάθαρο ότι νιώθει ιδιαίτερα ανασφαλής και φάνηκε και από την απάντηση που έδωσε όταν ρωτήθηκε για την υπέρμετρη πίεση που βγάζει στα τελευταία παιχνίδια και το αν γνωρίζει με ποιο κριτήριο θα αξιολογηθεί η δουλειά του το καλοκαίρι, όταν ολοκληρώνεται το συμβόλαιό του και θα πρέπει να συζητηθεί η οψιόν: «Δεν μπορώ να μιλήσω γι’ αυτό, εγώ μόνο δουλεύω».
