Από την απομόνωση… στο προσκήνιο ο Πούτιν

Εξαιρετικά παραγωγική φαίνεται ότι ήταν για τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν -κι όχι μόνον- η χθεσινή πρώτη ημέρα της Διεθνούς Διάσκεψης για το Κλίμα στο Παρίσι, στο περιθώριο της οποίας είχε αλλεπάλληλες διμερείς επαφές με ξένους ηγέτες, μεταπηδώντας επισήμως πια από τη διεθνή απομόνωση στο διεθνές προσκήνιο ως κεντρικός «παίκτης», την ώρα που άφηνε επιδεικτικά εκτός προγράμματος τον (επίσημα αιτούμενο συνάντησης) πρόεδρο της Τουρκίας.

Πιο κρίσιμη ήταν προφανώς η 30λεπτη κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση με τον Μπαράκ Ομπάμα, με τον οποίο -όπως ο Λευκός Οίκος και το Κρεμλίνο ανακοίνωσαν- συζητήθηκε εκτενώς ευρεία γκάμα θεμάτων: από τη συριακή κρίση μέχρι το ουκρανικό και την προοπτική άρσης των δυτικών κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας.

Ο ρόλος του Ασαντ

«Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει συναντίληψη [με τις ΗΠΑ] για το πώς θα πορευτούμε εφεξής» ως προς την πολιτική διευθέτηση της συριακής κρίσης -με «ένα νέο Σύνταγμα, τη διεξαγωγή νέων εκλογών και τη διασφάλιση του αδιάβλητου της εκλογικής διαδικασίας»- τόνισε με νόημα μετά τη συνάντηση ο Βλαντίμιρ Πούτιν, αυτή τη φορά μάλιστα χωρίς να κάνει κάποια ονομαστική αναφορά στον ρόλο του Μπασάρ αλ Ασαντ.

Για πολλοστή φορά, αντίθετα, ο Μπαράκ Ομπάμα τόνισε ότι ο Σύρος πρόεδρος δεν μπορεί να έχει ρόλο στην πολιτική μετάβαση στη χώρα του.

Παρ’ όλα αυτά «υπογράμμισε την ανάγκη [περαιτέρω] διαπραγμάτευσης μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας, Τουρκίας, των συμμάχων και εταίρων μας στον αραβικό κόσμο, καθώς και του Ιράν», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο αναπληρωτής σύμβουλός του Λ. Οίκου σε θέματα Εθνικής Ασφάλειας, Μπεν Ρόουντς.

Προσπαθώντας να ξεχωρίσουν, λοιπόν, αυτά που εξακολουθούν να τους χωρίζουν, ο Πούτιν ανέφερε ότι η συζήτηση με τον Ομπάμα επικεντρώθηκε, επίσης, «στον κατάλογο των οργανώσεων που θεωρούμε τρομοκρατικές κι εκείνων που εκπροσωπούν το “υγιές” κομμάτι της αντιπολίτευσης» στη Συρία (κοντολογίς ποιους εφεξής θα βομβαρδίζουν). Σε κάθε περίπτωση, ξεκαθάρισε ο Ρώσος πρόεδρος, αυτός που κατά τη Μόσχα παραμένει με το μέρος των «κακών» είναι η Τουρκία.

Ο Ρώσος πρόεδρος χαρακτήρισε «τεράστιο λάθος» της Αγκυρας να καταρρίψει το Σουχόι, τονίζοντας ότι σχεδόν όλοι οι παριστάμενοι ηγέτες στο Παρίσι συμφωνούν πως ήταν μια αναίτια αντίδραση. Ο ίδιος, πάντως, την απέδωσε χθες δημόσια «στην επιθυμία [της Τουρκίας] να διασφαλίσει τις οδούς εφοδιασμού με πετρέλαιο [μέσω λαθρεμπορίου με το «ΙΚ»] μέχρι και τα λιμάνια, όπου το πετρέλαιο μεταφέρεται σε τάνκερ».

«Δεν ανεχόμαστε τέτοιες συκοφαντίες», επανέλαβε ο Ταγίπ Ερντογάν από το Παρίσι, απορρίπτοντας τις καταγγελίες Πούτιν. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να δηλώσει ότι «εφόσον αυτοί οι ισχυρισμοί αποδειχθούν, θα παραιτηθώ από το [προεδρικό] αξίωμα», προκαλώντας μάλιστα τον Ρώσο πρόεδρο να κάνει, στην αντίθετη περίπτωση, το ίδιο…

Ειδικά για τον Ερντογάν φαίνεται πάντως ότι η ώρα της κρίσης πλησιάζει. Σήμερα έχει προγραμματιστεί διμερής συνάντησή του στο Παρίσι με τον Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος λέγεται ότι αξιώνει από την Αγκυρα εδώ και τώρα δεσμεύσεις για την εφεξής συνεργασία της στον αγώνα κατά του «Ι.Κ.».

Λυδία λίθος, αποκαλύπτει η «Wall Street Journal», είναι η απαίτηση της Ουάσινγκτον για άμεσο και οριστικό «σφράγισμα» των συνόρων της Τουρκίας με τη βόρεια Συρία (προοπτική με την οποία έχει ήδη δηλώσει σύμφωνη η Μόσχα), με την αξίωση η Αγκυρα να εγκαταλείψει τα σχέδιά της περί δημιουργίας «ζώνης ασφαλείας» στην περιοχή.

Σφράγισμα συνόρων

«Το “παιχνίδι” έχει αλλάξει. Αρκετά έως εδώ. Τα σύνορα πρέπει να σφραγιστούν», ανέφερε χαρακτηριστικά στην WSJ ανώτατος αξιωματούχος της κυβέρνησης Ομπάμα, συνοψίζοντας το αμερικανικό μήνυμα στην Τουρκία. «Πρόκειται για διεθνή απειλή που προέρχεται από τη Συρία και περνά μέσα από τα τουρκικά εδάφη».

Αυτό που ζητά η αμερικανική πλευρά από την Αγκυρα, αναφέρει το δημοσίευμα, είναι η ανάπτυξη δυνάμεων έως και 30.000 ανδρών κατά μήκος της μεθορίου, αποκλείοντας έτσι την πρόσβαση σε μαχητές του «Ι.Κ.» στο τελευταίο -ύποπτα- εναπομείναν αφύλακτο τμήμα της, που εκτείνεται σε μήκος 98 χλμ., μεταξύ των πόλεων Κιλίς και Τζαραμπλούς (βλ. σχετικό χάρτη).

Στο πλαίσιο του αρχικού σχεδιασμού ΗΠΑ και Τουρκίας, που κρατά από τον περασμένο Ιούλιο -γράφει η αμερικανική εφημερίδα- ήταν η παροχή αεροπορικής κάλυψης από τις ΗΠΑ στις χερσαίες επιχειρήσεις από ένοπλες αντικαθεστωτικές ομάδες της βόρειας Συρίας κατά των δυνάμεων του «Ι.Κ.».

Ως επικεφαλής τους, δε, προορίζονταν ομάδες Αράβων και Τουρκμένων στη βόρεια Συρία, που στηρίζονται ενεργά από την Τουρκία -αποκλείοντας έτσι από το «παιχνίδι» δυτικά του Ευφράτη τις αποδεδειγμένα αποτελεσματικές πολιτοφυλακές YPG των Σύρων της Τουρκίας.

Οι όροι του «παιχνιδιού», ωστόσο, μοιραία άλλαξαν μετά την κατάρριψη του Σουχόι, τη βεβήλωση του πτώματος του ενός πιλότου από τους (στοχοποιημένους πια από τη Μόσχα) Τουρκμένους, την παράλληλη μεγάλη αντεπίθεση που έχει εξαπολύσει ο συριακός στρατός για να ανακαταλάβει το Χαλέπι. Και, φυσικά, την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας της Ρωσίας, με «αιχμή του δόρατος» την ανάπτυξη των S-400 στη Λαττάκεια.

Εξέλιξη, που σύμφωνα με το Russia Today έχει πρακτικά καθηλώσει προς το παρόν τα αμερικανικά και τουρκικά αεροσκάφη. «Παρά όμως τις νέες επιπλοκές», επισημαίνει η WSJ, η επιδίωξη της Ουάσινγκτον τουλάχιστον ως προς το «σφράγισμα» την τουρκο-συριακής μεθορίου πρακτικά δεν έχει αλλάξει.