Ο Πέτρος και ο Λύκος πάνε Χόλιγουντ

Ροκ σταρ που συνεργάστηκαν με κλασικές ορχήστρες έχει πολλούς η λίστα, αλλά λίγοι είχαν το θράσος του Αλις Κούπερ και αναμετρήθηκαν με ένα ολόκληρο, μεγάλο και ιστορικό έργο.

Ο Αμερικανός ρόκερ, παρά τα 76 του χρόνια, φαίνεται πως έχει ακόμα κουράγιο, καθώς μόλις κυκλοφόρησε -και μάλιστα υπό την ετικέτα του κολοσσού της Deutsche Grammophon- τη δική του εκδοχή στο «Ο Πέτρος και ο Λύκος» του Σεργκέι Προκόφιεφ με τίτλο «Peter and the Wolf in Hollywood».

Τη μουσική ερμηνεύει η National Youth Orchestra της Γερμανίας, μια από τις κορυφαίες ορχήστρες νέων του κόσμου. Οι ταλαντούχοι και πολύπειροι Giants are Small επιμελήθηκαν την πολύχρωμη και φρέσκια εικονογράφηση.

Ο Κούπερ όχι μόνο κρατά τον ρόλο του αφηγητή, αλλά ντουμπλάρει και όλες τις φωνές των ζώων που περνούν από το παραμύθι. Και ο μαέστρος Αλεξάντερ Σέλεϊ ανέλαβε να τους βάλει όλους σε τάξη.

Ο Προκόφιεφ, που έγραψε το 1936 το έργο για να εξοικειώσει τα μικρά παιδιά με την κλασική μουσική -χαρίζοντας με τη γραφή του μια πρώτη ξενάγηση στα χαρακτηριστικά του κάθε οργάνου- δύσκολα θα φανταζόταν πως θα έπεφτε στα χέρια ενός γερόλυκου της ροκ.

Ο Αλις Κούπερ, ξεφεύγοντας από την παραδοσιακή συνάντηση ενός αγοριού με έναν πεινασμένο λύκο, προσθέτει twist και παρουσιάζει μια δική του έκδοση με μεγάλες δόσεις περιπέτειας. Ο Πέτρος ζει με τον παππού του σε ζωολογικό κήπο του Λος Αντζελες, από όπου και το σκάει ο λύκος.

Για να τον βρουν επιστρατεύονται από ρομπότ και ελικόπτερα μέχρι τα ζώα. Η «προσγείωση» στη σημερινή πραγματικότητα έγινε και για πρακτικούς λόγους.

«Κάπως έπρεπε να μεταφέρουμε την ιστορία από τη Ρωσία παλαιών δεκαετιών στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ» λέει ο Κούπερ. Εξ ου και η εικονογράφηση, αλλά και το διαδραστικό application που φτιάχτηκε και το οποίο είναι φανερά επηρεασμένο από κινούμενα σχέδια.

Ο τρελο-Αλις πριν «καταντήσει» σήμερα ένας καλός χριστιανός και οικογενειάρχης, έχει βουτήξει σε τόνους αλκοόλ, ναρκωτικών και τρέλας. Δήλωσε στην «Γκάρντιαν» πως η ενασχόλησή του με το παραμύθι τον γύρισε πολλά χρόνια πίσω και πως αγαπημένη του μορφή είναι ο παππούς του μικρού, ένας απεριποίητος χίπις από το Λος Αντζελες.

Γενικά του άρεσαν όλες οι φωνές που έκανε, αλλά ο τρελόγερος με την παράξενη φωνή και μια γάτα που μιλούσε με αυταρέσκεια ψηφίστηκαν ως οι πλέον αγαπημένοι του.

Επιμένει, δε, πως ο Πέτρος είναι ένας φοβερός τύπος, που ιδιοσυγκρασιακά του πάει πολύ. «Μου αρέσει η ιδέα ότι αυτό το παιδί είναι εντελώς σίγουρο γι’ αυτό που κάνει.

Ακόμα κι όταν συνειδητοποιεί ότι δεν έχει πολλούς φίλους στο σχολείο, σκέπτεται “εντάξει, δεν είναι ανάγκη να είμαστε φίλοι με όλους”. Είναι απολύτως αποφασισμένος!

Οταν, δε, φτάνει η στιγμή της αναμέτρησης με τους λύκους, ξέρει πώς να στήσει την επιχείρησή του. Και μου αρέσει ότι είναι κι εκείνος το ίδιο τρομοκρατημένος με όλους τους άλλους. Θα ήταν άλλωστε αδύνατο να μη φοβάται ένα άγριο ζώο. Αλλά αυτό που τον ξεχωρίζει είναι ο τρόπος που το αντιμετωπίζει και δίνει μια διαφορετική προοπτική στο όλο θέμα».

Ο Αμερικανός ρόκερ πρωτοάκουσε το «Ο Πέτρος και ο Λύκος» όταν η περσόνα «Αλις Κούπερ» δεν υπήρχε ούτε ως παιδικό όραμα. Το όνομά του ήταν ακόμα Βίνσεντ Φουρνιέ και προσπαθούσε να τρυπώσει στα μυστικά της συμφωνικής ορχήστρας παρατηρώντας πώς αναδεικνύει ο Προκόφιεφ τη μουσική χρησιμοποιώντας διαφορετικό μουσικό όργανο για τον κάθε χαρακτήρα της ιστορίας.

«Δεν υπάρχει παιδί που δεν έχει ακούσει το “Ο Πέτρος και ο Λύκος”. Ηταν η πρώτη μας επαφή με την κλασική μουσική. Αρχικά νομίζεις ότι το κέρδος σου είναι η ιστορία, αλλά τελικά εκείνο που πραγματικά μένει είναι η κλασική μουσική. Βέβαια, αυτό συνέβαινε το 1950 στο Ντιτρόιτ. Τότε, όλοι έπρεπε να δοκιμάσουν και να μάθουν την κλασική μουσική. Σήμερα δεν νομίζω ότι συμβαίνει το ίδιο στα σχολεία της Αμερικής».

Για τον Κούπερ οι συνθέτες κλασικής μουσικής ήταν «κάτι τρελοί τύποι, αν συνειδητοποιήσεις τι ακριβώς έχουν γράψει», όπως είπε στην «Γκάρντιαν». «Το μυαλό τους ήταν εκτός πραγματικότητας. Τρέφονταν από τη μουσική και μόνο. Γι’ αυτό και λέω ότι μιλάμε για τους ροκ σταρ της εποχής τους».