Επειδή πολλά μάς λένε διάφοροι σκύλοι της περιοχής Μαραθώνα για τη διαιτησία που «βοηθάει και σπρώχνει τον Ολυμπιακό», κάτσαμε, όλη η αγέλη μας, ένα Σάββατο, και είδαμε το ματς με τη Βέροια, στη Βέροια.
Τι συμπέρασμα βγάλαμε; Οτι οι διαιτητές ναι μεν σέβονται περισσότερο τον Ολυμπιακό, του δίνουν τις περισσότερες αμφισβητούμενες «μπάλες», αλλά με τίποτα δεν διαμορφώνουν τα αποτελέσματα.
Η Βέροια έχει καλούς παίκτες, καλό προπονητή, έπαιξε πολύ καλά, αλλά δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που είχε.
Από την άλλη, ο Ολυμπιακός έχει καλύτερους παίκτες (ό,τι πληρώνεις, παίρνεις), καλύτερο προπονητή και, αν και δεν έπιασε σπουδαία απόδοση, έβαλε γκολ σε 2 ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν.
Το ματς δεν το έδωσαν οι διαιτητές στον Ολυμπιακό, το πήρε διότι οι παίκτες του ξέρουν να βάζουν γκολ. Θα μπορούσε να το είχε πάρει η Βέροια, αν οι παίκτες ήταν πιο προσεκτικοί τις κρίσιμες στιγμές. Αλλά δεν ήταν.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ολυμπιακός έχει ξεφύγει σ΄ όλους τους τομείς από τις υπόλοιπες ελληνικές ομάδες.
Τηρουμένων των αναλογιών, είναι πια η Μπάγερν, η Ρεάλ ή η Μπαρτσελόνα του ελληνικού πρωταθλήματος.
Μπορεί, κάποια στιγμή, να χάσει ένα-δύο ματς, αλλά το πρωτάθλημα θα το πάρει, διότι από τον δεύτερο και τον τρίτο τον χωρίζει το χάος. Και, σε τελευταία ανάλυση, αυτό είναι και το δίκαιο, το φυσιολογικό.
Η κατάσταση μπορεί να αλλάξει μόνο αν και κάποιες άλλες ομάδες μπορέσουν να επενδύσουν τα ποσά που επενδύει ο Ολυμπιακός. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Προς τι το μίσος, λοιπόν;
