Απόρησε ο Γιάννης Πρετεντέρης στα χθεσινά «ΝΕΑ» για το πώς ένας ειδικός συνεργάτης του υπουργείου Δικαιοσύνης, που υπήρξε μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων είχε επαφές με κρατούμενους και συζητούσε μαζί τους για ρυθμίσεις που τους αφορούν.
Για να δείξει δε πόσο εξωφρενικό είναι αυτό έκανε μια εξωφρενική σύγκριση.
Αναρωτήθηκε «πώς θα μας φαινόταν αν για παράδειγμα το υπουργείο Οικονομικών προσελάμβανε ως συνεργάτη ένα στέλεχος της Πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των φοροφυγάδων ή αν το υπουργείο Δημοσίων Εργων ένα στέλεχος της Πρωτοβουλίας για τα δικαιώματα των εργολάβων».
Λογικό το ερώτημα μια και στα συγκεκριμένα υπουργεία επί δεκαετίες, όχι ειδικοί συνεργάτες, αλλά οι ίδιοι οι υπουργοί κατηγορήθηκαν όχι απλώς ως στελέχη αλλά ως «πρόεδροι» αυτών των πρωτοβουλιών, αφού ικανοποιούσαν όλα τους τα αιτήματα!
Ο δε πρώην «ειδικός» συνεργάτης του Αντ. Σαμαρά ως γ.γ. της κυβέρνησης συνομιλούσε με ναζιστές και ταυτόχρονα πέρναγε νύχτα τις τροπολογίες.
Τα ξέχασε ο κ. Πρετεντέρης; Για να μην πούμε για τους δημοσιογράφους «ειδικούς» συνεργάτες των μεγαλομετόχων των καναλιών.
Οσο για τους κρατούμενους, θα όφειλε να γνωρίζει ότι το ελληνικό Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο προστατεύουν τα δικαιώματά τους και μέχρι να αρχίσει στοιχειωδώς αυτό να τηρείται και στην Ελλάδα η φωνή από τα μπουντρούμια δεν έφτανε ποτέ στην καλογυαλισμένη οθόνη του.
