Μοιάζει σαν να βρίσκεσαι σε γραφείο πολιτευτή της επαρχίας τη δεκαετία του ‘80 που ζει τις δόξες του. Στον πέμπτο όροφο μιας παλιάς, γκριζωπής πολυκατοικίας, στον αριθμό 28 της οδού Καρόλου, απέναντι από την πλατεία Μεταξουργείου, στα γραφεία της Ενωσης Κεντρώων, είναι μια μέρα γιορτής. Ο πρόεδρος λείπει, «ξεκουράζεται για λίγο από την υπερένταση της προηγούμενης μέρας», όπως μας λένε.

Οι πόρτες είναι ανοιχτές για όλους, χαμογελαστός κόσμος πάει κι έρχεται, οι περισσότεροι άνδρες γύρω στα 50 αλλά και 2-3 νέες κοπέλες, άυπνοι και συγκινημένοι όλοι για τη «προσωπική δικαίωση ύστερα από 23 χρόνια αγώνα» μοιράζουν «ευχαριστώ» και αγκαλιές. «Μας πικράνατε και εσείς με αυτό που γράψατε, αλλά δεν σας κρατάμε κακία παρότι μας αδικήσατε», μας υποδέχονται μέλη του κόμματος, αναφερόμενοι στο πρόσφατο θέμα της «Εφ.Συν.» (11.9.2015, «Πώς ο περιθωριακός Λεβέντης έγινε «συστημικός»»).
Αναζητώντας απαντήσεις για το πώς θα κινηθεί πολιτικά και οργανωτικά την επόμενη μέρα η Ενωση Κεντρώων, συνομιλούμε με στελέχη ενός κόμματος που όχι μόνο αύξησε τα εκλογικά του ποσοστά, αλλά κέρδισε επιπλέον 75.534 ψήφους από τις προηγούμενες εκλογές. «Οι αξίες δεν χάνονται, ο Βασίλης Λεβέντης είναι το πραγματικό πολιτικό φαινόμενο της χώρας, άντεξε κάθε προσπάθεια αποδόμησής του. Δεν θέλουμε υπουργεία, θα στηρίξουμε εκεί που πρέπει ώστε να λειτουργήσει η πραγματική οικονομία της χώρας», λέει ο Γιώργος Κουτουλάκης, υπεύθυνος του γραφείου Τύπου, υπερήφανο ιδρυτικό μέλος της Ενωσης Κεντρώων. Ολοι οι συνεργάτες του Λεβέντη δουλεύουν αμισθί -όπως ισχυρίζονται- και προσπαθούν να βιοποριστούν από τις όποιες δουλειές τους.
Τα γραφεία δεν δίνουν την εικόνα ενός κόμματος που διαθέτει σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Στους πολυκαιρισμένους τοίχους, παλιές αφίσες του προέδρου, πολλές φωτογραφίες-εικονίσματα του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά και μερικές των Πλαστήρα και Παπαναστασίου.

Σε μια γωνιά κοντά στο παράθυρο που βλέπει σε μεσοτοιχίες, πολλές μικρές εικόνες αγίων. Σε ένα χαρτί κολλημένο στραβά στον τοίχο, γραμμένο με ένα μπλε στυλό το σύνθημα: «Don’t feed the trolls» (Μην ταΐζετε τα τρολ), ένα μήνυμα προς τους διαχειριστές της ομάδας επικοινωνίας ώστε να μην απαντάει κανείς στις διαδικτυακές προκλήσεις.
Μοιάζει παράταιρο καθώς η πλειονότητα των πιο παλαιών μελών δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη επαφή όχι με τα μέσα δικτύωσης, αλλά γενικά με το ίντερνετ και την τεχνολογία. Σκληρός φωτισμός από νέον, καπνός από τσιγάρα, ξύλινα γραφεία χωρίς υπολογιστές, λάπτοπ ή τηλεοράσεις, πολλά χαρτιά ανακατεμένα, λίστες με ονόματα στελεχών και υποψηφίων, χαρούμενα και κουρασμένα πρόσωπα. Κι όμως, όσο και να μοιάζει απίστευτο για την εικόνα που αντικρίζει κανείς στα γραφεία, το διαδίκτυο φαίνεται ότι διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο, μεταξύ άλλων παραγόντων, στη μεταμόρφωση της εικόνας του κόμματος μέσα στους τελευταίους 18 μήνες.
«Τον ψηφίζω απ’ το ’90»
«Ψήφιζα συνειδητά Λεβέντη από τη δεκαετία του ‘90. Ζούσα τότε στα Γιάννενα όπου το κανάλι του δεν εξέπεμπε και κανείς δεν τον ήξερε για χρόνια. Τον γνώρισα μόλις πέρυσι στις 19 Μαρτίου 2014 και η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι πρέπει να τον βάλω στη Βουλή», λέει ο 44χρονος Δήμος Δανέλλας, ψυχή της διαδικτυακής ομάδας του κόμματος, η οποία αποτελείται από άτομα γύρω στα 30-35, που αφιέρωσαν ώρες εργασίας κυρίως από το σπίτι τους. «Του έλειπε ένα οργανωμένο επικοινωνιακό κομμάτι, αξιοποιήσαμε τις εμπειρίες μας, χωρίς να είμαστε επαγγελματίες του χώρου. Σκεφτήκαμε τα βασικά. Τι μας λείπει;
Το διαδίκτυο. Πρέπει να χτίσουμε κάτι αξιοπρεπές με ελάχιστο κόστος», λέει ο Δανέλλας, επιχειρηματίας, με σπουδές πληροφορικής ο ίδιος, που αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρησή του (εμπόριο) μέσα στην κρίση. Σήμερα εργάζεται στο εμπορικό κομμάτι μιας μικρής, εισαγωγικής εταιρείας με ειδή καφέ, το αφεντικό ψηφίζει Λεβέντη και του έδωσε έναν μήνα άδεια για την προεκλογική περίοδο.
«Εμείς αναγκάσαμε τα μέσα ενημέρωσης να μας προσέξουν», αντιδρούν όλοι στις ερωτήσεις για την εντυπωσιακή αλλαγή στάσης των μίντια απέναντι στο πρόσωπο του Βασίλη Λεβέντη τους τελευταίους μήνες.
Η διαφημιστική καμπάνια του κόμματος κόστισε 1.000 ευρώ, με αποκλειστική χρηματοδότηση της εταιρείας του Παναγιώτη Πέρρου, στελέχους της Ενωσης Κεντρώων, που ασχολήθηκε και με την ανακατασκευή της ιστοσελίδας. «Η Ενωση Κεντρώων δεν έβαλε ούτε ένα ευρώ, πού να τα βρούμε», μας λένε. «Το Ποτάμι είναι ένα κόμμα χίπστερ, ανέμελων, με χιλιάδες ευρώ διαφήμισης και είδατε τι κατάφεραν. Στην πραγματικότητα ο Σταύρος Θεοδωράκης έχει αντιγράψει τον Βασίλη Λεβέντη», ισχυρίζεται ο Δ. Δανέλλας.

Τα μέλη της Ε.Κ. δεν κρύβουν τις θέσεις τους: «Ζητούν μεταξύ άλλων την απόλυση των αργόμισθων δημοσίων υπαλλήλων (εργαζόμενοι στη Βουλή, στο υπουργείο Οικονομικών, καθαρίστριες σε ΤΕΙ), τη μείωση αποδοχών αιρετών, τη μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις, διαφωνούν με τον φόρο στα κανάλια και λένε ότι οι Ελληνες δεν αντέχουν να τους λένε την αλήθεια κατάμουτρα».
Δεν σκοπεύουν να μετακομίσουν από τα γραφεία του κόμματος, αλλά αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να κάνουν κάποιες μικροεπισκευές στον χώρο και να αποκτήσουν τεχνολογικό εξοπλισμό. Αναμένουν μια αύξηση των δωρεών προς το κόμμα και διακηρύσσουν πως θα χρησιμοποιήσουν όσο γίνεται λιγότερα από τα κρατικά χρήματα.
«Χρειαζόμαστε έναν δικό μας σέρβερ (VPS) που κοστίζει 500 ευρώ και θα είμαστε περίφημα. Ισως πάρουμε και έναν δεύτερο, στο παρελθόν παλεύαμε για χρόνια με πανάρχαιες συνδέσεις. Θα επιμείνουμε διαδικτυακά, θα δημιουργήσουμε νέες ομάδες εργασίας αφού φιλτράρουμε πρώτα τα 2.000 βιογραφικά που μας έχουν έρθει από την αρχή του χρόνου», σχεδιάζει την επόμενη μέρα ο Δήμος Δανέλλας.
