Ο πρωθυπουργός έσπευσε χθες να κρατήσει αποστάσεις από το πόρισμα για το ασφαλιστικό των δώδεκα λεγόμενων «σοφών». Από την πλευρά του έπραξε σοφά.
Το πόρισμα αυτό προκάλεσε πλήθος αντιδράσεις και ενεργοποίησε διεργασίες στην κοινωνία που ενδέχεται να έπαιρναν εκρηκτικές διαστάσεις.
Η τύχη της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του Γιαννίτση, το 2001, είναι άκρως διδακτική ώστε να κάνει μάλλον σοφότερους τους σημερινούς κυβερνώντες.
Είχαν τέτοια έκταση οι αντιδράσεις τότε που ίσως να μην είχαν αντίστοιχό τους σε ολόκληρη τη μεταπολιτευτική περίοδο. Ποιος θα μπορούσε να εγγυηθεί ότι δεν θα είχαμε κάτι ανάλογο σήμερα;
Ο πρωθυπουργός αποσαφήνισε, επίσης, ότι το πόρισμα των δώδεκα «σοφών» δεν θα πάει στον κάλαθο των αχρήστων, αλλά ούτε και θα δεσμεύσει την κυβέρνηση, καθώς έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα.
Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση καλείται, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, να ετοιμάσει τη δική της πρόταση για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, καθώς μέσα στον Νοέμβριο πρέπει να έχει ψηφιστεί ο σχετικός νόμος για να αρχίσει να εφαρμόζεται από τις αρχές του νέου έτους.
Από τον τρόπο που τοποθέτησε το ζήτημα ο Αλέξης Τσίπρας είναι απολύτως σαφές πως δεν φαντάζεται την κυβερνητική πρόταση σε πλήρη διάσταση με την πρόταση των «σοφών».
Με δεδομένο, μάλιστα, ότι η χώρα είναι σε κατάσταση χρεοκοπίας και ζει με δανεικά, η κυβερνητική πρόταση, μάλλον, δεν θα απέχει και πολύ από το επίμαχο πόρισμα.
Το ζήτημα, έτσι όπως έχει εξελιχθεί, είναι εντελώς ανελαστικό και δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ελιγμούς στην κυβέρνηση, ενώ ο χρόνος ήδη μετρά αντίστροφα.
Το ασφαλιστικό ως πρόβλημα έχει μια διάσταση την οποία δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει. Πέραν των άλλων, αφορά την τρίτη ηλικία, στην οποία κάθε άνθρωπος -πόσω μάλλον αυτός που εργάστηκε σκληρά- δικαιούται μια σύνταξη αξιοπρέπειας.
Αυτή η ασφάλιση δεν μπορεί να μην παρέχεται. Αν δεν παρέχεται, το ασφαλιστικό εύκολα μπορεί να γίνει η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι ή η σπίθα που θα γίνει πυρκαγιά.
