Κάτι περισσότερο από μια απλή νίκη στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος ήταν για τον Παναθηναϊκό το προχθεσινό διπλό στο Αγρίνιο απέναντι στον Παναιτωλικό.
Ο τρόπος με τον οποίο ο στόχος επετεύχθη αλλά και τα δεδομένα που επικρατούσαν στην ομάδα πριν από την έναρξη του ματς ήταν άλλωστε «ιδιαίτερα». Και προσδίδουν ακόμα μεγαλύτερη σημασία στο πρώτο τρίποντο της σεζόν με την πρώτη «πράσινη» ανατροπή στο φετινό πρωτάθλημα.
Ο Παναθηναϊκός βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο μετά την ανασφάλεια και την γκρίνια των απογοητευτικών εμφανίσεων και των αποτελεσμάτων στα ματς με την Μπριζ και την Καμπάλα, βρέθηκε πίσω στο σκορ σε μία δύσκολη έδρα με ένα πέναλτι προς το τέλος του ημιχρόνου, αλλά έπαιξε καλό ποδόσφαιρο, βρήκε τα ψυχικά αποθέματα και έφτασε εν τέλει στη νίκη αλλάζοντας άρδην το κλίμα στα αποδυτήρια και την εξέδρα.
Η ψυχολογία έστρεψε το «ανάθεμα», έγινε ελπίδα και προοπτική, ενώ η πλήρης ενσωμάτωση στην ομάδα των Σάντσεθ, Αμπεϊντ και Εσιέν αυξάνει τα μέγιστα την αισιοδοξία όλων για το άμεσο μέλλον. Συν τοις άλλοις τα επικείμενα ματς (με την Καμπάλα και την Καλλονή στη Λεωφόρο) πριν από τη διακοπή του πρωταθλήματος προσφέρονται για πλήρη επούλωση των πληγών.
Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι στο Αγρίνιο ο Παναθηναϊκός δεν είχε στην 11άδα του κανένα φετινό μεταγραφικό απόκτημα και ήταν μόλις δύο οι καινούργιοι παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν ως αλλαγή (Σάντσεθ και Καλτσάς) στο τελευταίο 20λεπτο μαζί με τις καθυστερήσεις.
Τα κέρδη όμως του «τριφυλλιού» δεν περιορίζονται στη σπουδαιότητα της νίκης, ούτε στο περίφημο «κλίμα» (αποδυτήρια, διοίκηση, κόσμος) που επέστρεψε σε καθεστώς ηρεμίας. Υπάρχουν και οι πρωταγωνιστές που αναδείχτηκαν, τα πρόσωπα που ξεχώρισαν, σκορπίζοντας πλατιά χαμόγελα: ο Μάρκους Μπεργκ, πρώτος και καλύτερος.
Εβγαλε στόφα ηγέτη στο Αγρίνιο και «καθάρισε την μπουγάδα» στα δύσκολα, παρά τη μέτρια κατάσταση στην οποία βρίσκεται στην παρούσα φάση της σεζόν (με αρκετά άσχημα τελειώματα για την κλάση του).
Κοντά του ο Λουκ Στιλ, ο Αγγλος τερματοφύλακας του οποίου η απώλεια ήταν καθοριστική στα ματς με την Μπριζ για τα μετόπισθεν, ήταν κέρβερος κάτω από τα δοκάρια με σταθερότητα στις εξόδους του, με δύο μεγάλες αποκρούσεις, αλλά και με το πέναλτι που έπιασε για πολλοστή φορά στην καριέρα του.
Τρίτος στη σειρά, αλλά με εξίσου ουσιαστική προσφορά σε όλη τη διάρκεια του ματς ήταν ο Νάνο. Ο Ισπανός άσος θύμισε τις εμφατικές του εμφανίσεις στην πρώτη του σεζόν στο «τριφύλλι», έβγαινε διαρκώς ως έξτρα παίκτης από τα αριστερά, οι σέντρες του ήταν φαρμακερές και η ισορροπία του σε αναχαίτιση και δημιουργία υποδειγματική.
Στη… λίστα θα μπορούσε να βρίσκεται και ο Σωτήρης Νίνης, που ήταν πολύ καλός στο πρώτο 20λεπτο και γενικώς στο πρώτο μισό του αγώνα, πλην όμως για ακόμη ένα ματς έδωσε την εντύπωση ότι «μένει από βενζίνη». Στο δεύτερο ημίχρονο εξαφανίστηκε, έγινε σωστά αλλαγή και το ζητούμενο για τον ίδιο, από τη στιγμή που ο ανταγωνισμός αυξάνεται με την παρουσία του Αμπεϊντ είναι η διάρκεια…
