Στο ίδιο έργο θεατές. Η ιστορία, που θέλει την Ισπανία να νικάει την Ελλάδα σε όλα τα κρίσιμα νοκ άουτ παιχνίδια, επαναλήφθηκε για μία ακόμη φορά στο παρκέ του «Πιερ Μορουά». Ο Γκασόλ (27 π.) και η παρέα του νίκησαν 73-71 και πανηγύρισαν τη μεγάλη πρόκριση στον ημιτελικό του 39ου Ευρωμπάσκετ. Εκεί όπου αύριο (22.00) θα μονομαχήσουν με την οικοδέσποινα Γαλλία, η οποία δεν κουράστηκε να αποκλείσει την υποδεέστερη Λετονία.
Η εθνική μας ομάδα, ανέτοιμη και φοβισμένη, δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τα πλεονεκτήματα που είχε τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ουσιαστικά αυτοπαγιδεύτηκε σε μια τακτική κι έναν ρυθμό που ήταν ξεκάθαρο ότι βόλευαν τον αντίπαλό της. Και παρότι, στο τέλος που πίεσε, κυνήγησε το θαύμα μιας επικής ανατροπής, δεν μπόρεσε να καλύψει τη διστακτικότητα που επέδειξε για 38 λεπτά.
Πλέον είναι υποχρεωμένη να μαζέψει τα κομμάτια της και αύριο (5 μ.μ.) να παίξει με τους Λετονούς για να πετύχει τη νίκη που χρειάζεται για να πιάσει τον minimum στόχο, δηλαδή να εξασφαλίσει το εισιτήριο για το προολυμπιακό τουρνουά όπου θα διεκδικήσει την πρόκρισή της για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο.
Ο «φόβος» εντοπίστηκε στην απόφαση του ομοσπονδιακού τεχνικού, Φώτη Κατσικάρη, να μη ζητήσει πίεση σε όλο το γήπεδο, αλλά να βασιστεί σε μια κλειστή άμυνα η οποία άφηνε τους ποιοτικούς παίκτες του Σκαριόλο να αποφασίζουν με ηρεμία, καθαρό μυαλό και κυρίως χωρίς φθορά.
Στο πρώτο ημίχρονο ο Πάου Γκασόλ (27 πόντους, 9 ριμπάουντ) έκανε πάρτι μετά τα «πικ εντ ρολ». Μάλιστα ένιωσε τόσο άνετα που έβγαλε όλο το ματς χωρίς να κάνει ούτε ένα φάουλ.
Στο ξεκίνημα της τέταρτης περιόδου, ο πολύπειρος και πανέξυπνος Φελίπε Ρέγες τράβηξε μακριά τον βαρύτερο Κώστα Κουφό και τον «χτύπησε αλύπητα» στα πόδια, πετυχαίνοντας τα συνεχόμενα καλάθια που άνοιξαν τον δρόμο για τον ισπανικό θρίαμβο.
Κι αν κανείς επικαλεστεί το χαμηλό σκορ και κάνει λόγο για πετυχημένο αμυντικό πλάνο, προφανώς θα αγνοήσει το γεγονός ότι εμείς συνηγορήσαμε στην απόφαση να παιχτεί το ματς σε λιγότερες επιθέσεις.
Υπάρχει και ένα ακόμη καθοριστικό σημείο που ήρθε ως συνέπεια: εκεί που θεωρητικά φαινόταν ότι είχαμε μεγαλύτερο βάθος, αυτό δεν εμφανίστηκε στην πράξη. Είναι εντυπωσιακό ότι η Ελλάδα των 12 παικτών, είχε πέντε (Σπανούλη 32’, Καλάθη 33’, Κουφό 31’, Πρίντεζη 34’ και Αντετοκούνμπο 34’) που χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 30 λεπτά.
Αυτό σημαίνει ότι η «γαλανόλευκη» συρρικνώθηκε σε ένα ροτέισον μικρότερο από αυτό που διέθεταν οι ελλιπείς Ισπανοί. Γιατί μην ξεχνάμε ότι πέρα από τις γνωστές απουσίες τους στο τουρνουά (Ρούμπιο, Καλντερόν, Μαρκ Γκασόλ, Ναβάρο) ουσιαστικά έπαιξαν χωρίς τον Σέρχιο Ροντρίγκεζ, ο οποίος προερχόταν από τραυματισμό και απλά συμμετείχε στο ματς.
Οταν, εκ των πραγμάτων, αποφασίσαμε να πιέσουμε, κλέψαμε τέσσερις φορές την μπάλα, παλέψαμε για μια επική ανατροπή, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν αργά.
Με αυτά και με εκείνα, πήγε χαμένη η εκπληκτική εμφάνιση του Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο οποίος ήταν μακράν ο κορυφαίος Ελληνας παίκτης. Με 12 πόντους και 17 ριμπάουντ τα έκανε όλα και πάλευε σαν πάνθηρας. Αν δεν έκανε δύο φορές βήματα στο τελευταίο πεντάλεπτο θα ήταν τέλειος.
Στην αντίπερα όχθη, ο Βασίλης Σπανούλης (10 π., 5 ασ.) εγκλωβισμένος στις τανάλιες του Σέρχιο Γιουλ, που του είχε πάρει τον αέρα από το φάιναλ φορ της Μαδρίτης, δεν μπόρεσε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να δώσει τις λύσεις που περίμενε κανείς σε ένα τόσο μεγάλο παιχνίδι. Ο Σλούκας μέσα σε 4 λεπτά που αγωνίστηκε δεν προλάβαινε να κάνει τίποτα περισσότερο.
