Το προσφυγικό θεωρείται σήμερα ζήτημα αιχμής για την Ευρώπη, περισσότερο ίσως και από την οικονομική κρίση, τη στιγμή που ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που φτάνουν στην Ευρώπη, κυρίως μέσω της Ελλάδας, αναμένεται να αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Για την αντιμετώπιση του ζητήματος συγκρούονται διαφορετικές πολιτικές, ιδεολογίες, ευαισθησίες και αντιλήψεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ζητήσαμε τις απόψεις των κομμάτων που έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση:
1. Θεωρείτε αντιπροσωπευτικό για τους πρόσφυγες/μετανάστες τον όρο «λαθρομετανάστες»;
2. Πρέπει να δοθούν δημόσιοι χώροι για να δημιουργηθούν κέντρα φιλοξενίας και τι είδους; Θα συμφωνούσατε σε μια αναλογική κατανομή των προσφύγων σε όλη την Ελλάδα, ώστε να ελαφρυνθούν τα νησιά;
3. Πιστεύετε ότι η Ελλάδα μπορεί με κάποιους τρόπους να αποτρέπει την είσοδο προσφύγων/μεταναστών; Αν ναι, με ποιους;
4. Τρία βασικά μέτρα που θα προτείνατε ή θα εφαρμόζατε ως νέα κυβέρνηση;
Βασιλική Κατριβάνου, ΣΥΡΙΖΑ
«Η Ελλάδα είναι χώρα-τράνζιτ»
1. Φαντάζομαι ότι το ερώτημα είναι ρητορικό. Eιδικά για τους αναγνώστες της «Εφημερίδας των Συντακτών» δεν χρειάζεται να εξηγήσω πόσο βάναυσο και απαξιωτικό είναι να αποκαλούμε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες «λαθρομετανάστες», τους μαύρους «αράπηδες», τις γυναίκες «κυρα-Κατίνες» κ.ο.κ. Ισως όμως αξίζει να θυμηθούμε ότι, λίγους μόλις μήνες πριν, οι δύο κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της Ν.Δ., ο Αδ. Γεωργιάδης και ο Κ. Μητσοτάκης, έδιναν μάχη, μέσα στη Βουλή, για το δικαίωμα χρήσης του όρου.
Ενώ ο κ. Σαμαράς ως πρωθυπουργός καυχιόταν ότι καθιέρωσε τον όρο «λαθρομετανάστες» στην Ευρώπη. Ευτυχώς σήμερα –και νομίζω ότι σε αυτό έπαιξε σοβαρό ρόλο και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που άλλαξε την ατζέντα στο μεταναστευτικό/προσφυγικό, αλλά και οι διεθνείς εξελίξεις– ο όρος λαθρομετανάστης έχει περιοριστεί πολύ στον δημόσιο λόγο.
2. H προστασία των προσφύγων και η διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού, με βάση και τις διεθνείς συνθήκες, είναι κατεξοχήν ζήτημα που ανάγεται στην αρμοδιότητα του κράτους. Η αναλογική κατανομή είναι ένα μέτρο δίκαιο, λογικό και λειτουργικό (και, αντίστοιχα, βέβαια, ζητάμε από τους θεσμούς της Ε.Ε. αναλογική κατανομή στα κράτη-μέλη· δεν μπορεί αυτό το βάρος να το σηκώνουν μόνο κάποιες περιοχές ή χώρες). Η Ελλάδα είναι, στον μεγαλύτερο βαθμό, χώρα-τράνζιτ. Επομένως, μιλάμε κυρίως για ανοιχτές δομές (και όχι για στρατόπεδα, βέβαια) προσωρινής φιλοξενίας.
3. Κατ’ αρχήν, η αποτροπή είναι μια παράνομη ενέργεια: σύμφωνα με τη Συνθήκης της Γενεύης, κάθε άτομο που έρχεται σε επαφή με τα ευρωπαϊκά σύνορα είναι πρόσφυγας, μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου. Επομένως, κάθε «αποτροπή» σκάφους συνιστά άμεση παραβίαση της Συνθήκης. Και, πέραν της Συνθήκης, η λογική των αποτροπών σημαίνει αύξηση του κινδύνου για απώλεια ανθρώπινων ζωών. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε ασφαλή δίοδο για πρόσφυγες και μετανάστες.
4. Αμεση δημιουργία ανοιχτών δομών φιλοξενίας, όπως αυτή του Ελαιώνα, και κλείσιμο των κέντρων κράτησης, όπως η Αμυγδαλέζα, που θα έπρεπε να έχουμε κάνει από καιρό. Ταυτόχρονα, ενεργοποίηση ευρωπαϊκών κονδυλίων για κέντρα πρώτης υποδοχής. Μέτρα ένταξης για πρόσφυγες και μετανάστες που θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα (ας μην τους ξεχνάμε κι αυτούς, παρότι -όπως είπα- η συντριπτική πλειονότητα όσων έρχονται τώρα δεν θέλουν να μείνουν). Πίεση στα όργανα της Ε.Ε. για τη δημιουργία ασφαλούς διόδου για πρόσφυγες, για τη δίκαιη και αναλογική κατανομή στα κράτη-μέλη.
Γιώργος Κουμουτσάκος, Ν.Δ.
«Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει χώρα-ξενοδοχείο»
1. Κατ’ αρχάς, το ζήτημα είναι πολιτικό και όχι γλωσσικό. Η επίμονη ιδεολογικοποίηση λέξεων τελικά γίνεται ύποπτη πολιτική πρακτική, που συνήθως έχει στόχο να διαφύγει την προσοχή της κοινής γνώμης το έλλειμμα πραγματικών και βιώσιμων λύσεων στο πρόβλημα.
Η αριστερή διακυβέρνηση επιβεβαίωσε αυτήν την υποψία. Πολλή ένταση για τις λέξεις και σχεδόν μηδενική παραγωγή έργου. Η χρήση της λέξης «λάθρα» χρησιμοποιούνταν για να δηλώσει τον παράνομο τρόπο εισόδου στη χώρα. Οποιος το χρησιμοποιεί για παράνομους ή παράτυπους μετανάστες δεν είναι αυτόματα ρατσιστής, ξενοφοβικός, εξτρεμιστής της Δεξιάς ή κάποιου ναζιστικού μορφώματος.
Ομως είναι βέβαιο ότι η υπερβάλλουσα και με απαξιωτικό τρόπο χρήση του «λαθρομετανάστης» για ταλαιπωρημένους συνανθρώπους μας εκφυλίστηκε σε ένα είδος ύβρεως, ασύμβατης με τον πολιτισμό μας. Σωστά περάσαμε λοιπόν από το «λάθρα» στο παράνομος ή παράτυπος μετανάστης.
2. Η Ελλάδα, αυτή την εποχή, είναι «μοντέλο» χώρας «διέλευσης», καθώς λόγω της κρίσης οι κρατικές δομές και οι όποιες οικονομικές ευκαιρίες έχουν υποστεί ανάλογες συνέπειες. Ετσι, σκοπός των προσφύγων και των μεταναστών που εισέρχονται είναι όσο γρηγορότερα γίνεται να φτάσουν στις πλούσιες χώρες της Ευρώπης.
Εάν στο παρελθόν χρειαζόμασταν κάποιο αριθμό κέντρων ελεγχόμενης φιλοξενίας, τώρα, με τη δραματική έξαρση του φαινομένου, χρειάζονται περισσότερα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει, ούτε και μπορεί, να γίνει «χώρα-ξενοδοχείο» για εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες. Κάτι τέτοιο θα τίναζε στον αέρα την οικονομία και την κοινωνική συνοχή. Και θα ενίσχυε δραματικά την επιρροή ακραίων ρατσιστικών και ξενοφοβικών δυνάμεων.
3. Για να μην «αποτρέπουμε», θα πρέπει πρώτα να μην «προτρέπουμε». Ο λόγος και η δράση ή μάλλον η ιδεοληπτική αδράνεια της παραιτηθείσης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. λειτούργησαν «προτρεπτικά» για ένα ήδη δραματικά διογκωμένο κύμα προσφύγων και μεταναστών. Ο αυστηρός έλεγχος που οφείλει να κάνει το κράτος λειτουργεί αποτρεπτικά, με την έννοια ότι «καθυστερεί» τη διέλευση προς τον ευρωπαϊκό Βορρά. Οφείλουμε να πράξουμε επίμονα και αποτελεσματικά και με διεθνή συνεργασία για την εξάρθρωση των κυκλωμάτων διακίνησης που δρουν στο Αιγαίο.
4 Αξιοποίηση έως τελευταίου ευρώ των σχετικών ευρωπαϊκών κονδυλίων και προγραμμάτων. Πίεση προς την Τουρκία να συνεργαστεί επιτέλους αποφασιστικά και αποτελεσματικά στην εξάρθρωση των κυκλωμάτων δουλεμπορίου και διακίνησης. Ενίσχυση των δομών ελέγχου και επιτάχυνση των χορήγησης ασύλου. Διεθνοποίηση του θέματος. Στο πλαίσιο της αρχής της διεθνούς συνευθύνης -«shared responsibility»- θα μπορούσαμε να προτείνουμε τη διεξαγωγή, στην Ελλάδα, μιας διεθνούς διάσκεψης κρατών – δωρητών για το προσφυγικό.
Μάνια Μπαρσέφσκι, ΛΑ.Ε.
«Η λέξη-κλειδί είναι η αλληλεγγύη»
1 Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος. Ο όρος «λαθρομετανάστες» είναι ρατσιστικός, αποπροσανατολιστικός και δεν αντιστοιχεί στις ιδέες και τις αξίες της Αριστεράς. Επιβλήθηκε και χρησιμοποιείται επικοινωνιακά (δυστυχώς και με ευθύνη μεγάλης μερίδας των ΜΜΕ), προκειμένου να στοχοποιηθούν άνθρωποι που έφυγαν από τους τόπους καταγωγής τους κυνηγημένοι, είτε από άγριους περιφερειακούς πολέμους είτε από ακραία φτώχεια.
Επιπλέον, ο όρος «λαθρομετανάστες» είναι ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από ακροδεξιά κόμματα και τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, προκειμένου να συσκοτίσουν τα πραγματικά αίτια της οικονομικής κρίσης, μέσω της δημιουργίας «αποδιοπομπαίων τράγων».
2 Η λέξη-κλειδί για την αντιμετώπιση του προσφυγικού/μεταναστευτικού είναι η αλληλεγγύη. Σε ευρωπαϊκό, αλλά και σε εγχώριο επίπεδο. Ταυτόχρονα με τη διεκδίκηση του αιτήματος της αναλογικής κατανομής των προσφύγων στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών, πρέπει να διαμορφώσουμε και στη χώρα μας κέντρα ανοιχτής, ανθρώπινης και αξιοπρεπούς φιλοξενίας. Αυτά τα κέντρα, για πάρα πολλούς λόγους, δεν πρέπει να έχουν τον χαρακτήρα «γκέτο».
3 Καμία καταστολή δεν μπορεί να αποτρέψει την προσπάθεια των απελπισμένων να διαφύγουν, γιατί καμία φρίκη δεν συγκρίνεται με τη φρίκη των πολέμων και των συνεπειών τους. Η κατασκευή του φράχτη στον Εβρο δεν ανέκοψε το κύμα των προσφυγικών εισροών, απλώς το ανακατεύθυνε προς τα νησιά, με τραγικές συνέπειες.
Οι πολιτικές της αποτροπής δημιούργησαν ανθρώπινες εκατόμβες. Τέτοιου είδους πολιτικές είναι αδιανόητες για την Αριστερά. Αυτό που χρειάζεται είναι να ενταθούν οι αγώνες σε όλη την Ευρώπη για την αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες και την κατάργηση της «Ευρώπης-φρούριο».
4 Διεκδίκηση ουσιαστικής αναλογικής κατανομής των προσφύγων στο σύνολο των κρατών της Ευρώπης, με παράλληλη κατάργηση των Κανονισμών του Δουβλίνου ΙΙ και ΙΙΙ, καθώς και της πολιτικής της «Ευρώπης–φρούριο». Ενίσχυση των δομών υποδοχής και πρώτης καταγραφής των προσφύγων, ώστε να εξομαλυνθεί η κατάσταση στα νησιά.
Χρειάζεται επίσης η διεκδίκηση της αύξησης των πόρων που καταβάλλονται από ευρωπαϊκά ταμεία. Δημιουργία κέντρων ανοιχτής φιλοξενίας, καθώς και καλλιέργεια «αντισωμάτων αλληλεγγύης», ώστε η ίδια η κοινωνία μας να αντιδράσει στην ξενοφοβική και ρατσιστική ρητορική.
Ιάσων Φωτήλας, Το Ποτάμι
«Τα ελληνικά σύνορα είναι ταυτόχρονα και ευρωπαϊκά»
1. Κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν είναι «λαθραίος». Η μετανάστευση είναι παγκόσμιο φαινόμενο σε εξέλιξη, ιστορικά ένα συνηθισμένο φαινόμενο. Η χώρα μας δεν πρέπει να τιμωρείται για τη γεωγραφική της θέση και, ειδικότερα στη συγκεκριμένη δύσκολη οικονομική συγκυρία, δεν έχει τη δυνατότητα να το αντιμετωπίσει μόνη της.
2. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί η Αθήνα να είναι ο χώρος υποδοχής και εγκατάστασης όλων των προσφύγων και μεταναστών που φτάνουν στη χώρα μας και οι εικόνες ντροπής στο κέντρο και στα πάρκα της πρωτεύουσας, όπου γυναίκες και παιδιά κοιμούνται σε χαρτόκουτα, είναι προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η προηγούμενη κυβέρνηση έχασε πολύ χρόνο αναλωνόμενη σε διαπιστώσεις και θεωρίες και δεν έδρασε όπως έπρεπε. Κατανομή ευθυνών πρέπει να γίνει και στο εσωτερικό της χώρας. Με σωστό προγραμματισμό, οι πόλεις της περιφέρειας μπορούν να κερδίσουν από τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, ειδικότερα στις εποχικές γεωργικές εργασίες.
3. Ούτε οι απόψεις περί μηδενικής ανοχής στη μετανάστευση είναι εφικτές ούτε όμως και η αθρόα και χωρίς έλεγχο αποδοχή μεταναστών. Υπάρχει όμως και το ζήτημα της φύλαξης των συνόρων μας. Τα ελληνικά σύνορα είναι ταυτόχρονα και ευρωπαϊκά και γι’ αυτό πρέπει η Ε.Ε. να συνδράμει αποφασιστικά τη χώρα μας σε επιχειρησιακό σχεδιασμό και υλικοτεχνική υποδομή. Οσοι έχουν ανάγκη προστασίας, είναι δηλαδή πρόσφυγες και φεύγουν από τις χώρες τους για να γλιτώσουν τη ζωή τους, η Ελλάδα και η Ευρώπη πρέπει να τους παρέχουν καταφύγιο.
4. Προέχει η ανάγκη δημιουργίας ενός συντονιστικού φορέα για τη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος και την εκπόνηση ενός συνολικού σχεδίου. Δυστυχώς τους 7 μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. δεν είδαμε να γίνεται τίποτα από τα δύο και ευτυχώς ήρθε η υπηρεσιακή κυβέρνηση, για να πάρει σάρκα και οστά ο συντονιστικός φορέας για τη μετανάστευση.
Αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων και προγραμμάτων. Παροχή διεθνούς προστασίας (άσυλο) σε όσους το δικαιούνται και με βάση τις δυνατότητες της χώρας. Καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης. Διαχείριση μέσω τοπικών προγραμμάτων των δήμων των νόμιμων μεταναστών και ομαλή ένταξή τους στην κοινωνία. Αντικατάσταση του Δουβλίνου ΙΙΙ με ένα ουσιαστικό Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου και δημιουργία Κοινής Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ασύλου. Ενίσχυση σε μέσα και προσωπικό της ελληνικής Υπηρεσίας Ασύλου. Χρήση των ευρωπαϊκών πόρων για τη δημιουργία κέντρων ανοιχτής φιλοξενίας.
Σωτήρης Ζαριανόπουλος, ΚΚΕ
«Η καταστολή, εκτός από απάνθρωπη, είναι και αναποτελεσματική»
1 Μιλάμε για ανθρώπους και όχι για εμπορεύματα. Συχνά, μάλιστα, όσοι τον χρησιμοποιούν, περιλαμβάνουν και τους πρόσφυγες. Θέλουν έτσι να τους ενοχοποιήσουν απέναντι στον λαό, παρουσιάζοντάς τους ως «απειλή» που πρέπει να κατασταλεί. Το ΚΚΕ δεν ξεχωρίζει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες σε «νόμιμους» και «παράνομους», όπως δεν ξεχωρίζει γενικότερα τους εργαζόμενους ανάλογα με την καταγωγή, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία.
2. Χρειάζεται να δημιουργηθούν αξιοπρεπή ανοιχτά κέντρα προσωρινής φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων, που θα παρέχουν επαρκή σίτιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δωρεάν διερμηνεία και νομική αρωγή. Επειδή η συντριπτική πλειοψηφία από τους πρόσφυγες που έρχονται σήμερα στη χώρα μας έχουν τελικό προορισμό άλλες χώρες της Ε.Ε., το κύριο ζήτημα προς επίλυση είναι η γρήγορη και ασφαλής μεταφορά τους κατευθείαν από τα νησιά στις χώρες προορισμού τους.
Ετσι, ούτε οι ίδιοι θα πέφτουν θύματα των κυκλωμάτων και της καταστολής στα διαδοχικά σύνορα ούτε θα επιβαρύνονται οι πόλεις και οι περιοχές (π.χ. πλ. Βικτωρίας) που χρησιμοποιούνται ως προσωρινά καταλύματα. Το ΚΚΕ πήρε ήδη πρωτοβουλίες σ΄ αυτή την κατεύθυνση και θα συνεχίσει να το κάνει.
3. Ο μόνος φιλολαϊκός τρόπος είναι να μη συμβάλλει ως χώρα στη δημιουργία προσφυγικών και μεταναστευτικών κυμάτων, διακόπτοντας την πολύμορφη συμμετοχή της στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις των Ε.Ε.-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, είτε παραχωρώντας βάσεις είτε παίρνοντας μέρος σε στρατούς κατοχής.
Τελευταία, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. ψήφισε την έναρξη νέας στρατιωτικής επιχείρησης της Ε.Ε. στα παράλια τρίτων μεσογειακών χωρών, με πρόσχημα την αντιμετώπιση των δουλεμπόρων. Η καταστολή που προτείνουν, αποδεδειγμένα, εκτός από απάνθρωπη, είναι και αναποτελεσματική.
4. Αμεσα και επείγοντα μέτρα ανακούφισης τόσο των προσφύγων-μεταναστών από την ταλαιπωρία και τους κινδύνους όσο και των κατοίκων των νησιών και της ενδοχώρας που επιβαρύνονται από τις μαζικές αφίξεις. Απαίτηση για έκτακτη χρηματοδότηση από ΟΗΕ και Ε.Ε. για τις ανάγκες πρώτης υποδοχής, υγιεινής στέγασης-σίτισης και ασφαλούς μεταφοράς.
Απειθαρχία στον Κανονισμό του Δουβλίνου, για τον οποίο ευθύνονται όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν και είναι η αιτία για τον εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων στην Ελλάδα. Να σταματήσει ο εξωραϊσμός της Ε.Ε. ή κρατών-μελών της (π.χ. Γερμανία) που αναστέλλουν το Δουβλίνο επιλεκτικά, ανάλογα με τις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς εργασίας για φτηνά και με μειωμένα δικαιώματα εργατικά χέρια.
Μαρίνα Χρυσοβελώνη, ΑΝ.ΕΛΛ.
«Να μειωθούν οι ισχυρές πιέσεις στα νησιά»
1. Αυτή την περίοδο, όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση που γνώρισε ο κόσμος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ανθρωπιστική προσέγγισή του είναι εκ των ων ουκ άνευ. Οφείλουμε εδώ να κάνουμε έναν διαχωρισμό. Η έννοια του πρόσφυγα δεν ταυτίζεται με αυτή του οικονομικού μετανάστη και αυτό έχει πρακτικό αντίκρισμα. Κατά συνέπεια, ο όρος «λαθρομετανάστης» δεν αφορά, ούτε νομικά ούτε επί του πρακτέου, τους κατά τεκμήριο πρόσφυγες.
2. Με τα τεράστια κύματα προσφύγων και μεταναστών αυτού του καλοκαιριού, που κατέκλυσαν τα νησιά, τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν ήταν ανυπέρβλητα, όσο και αν θέλουν οι τοπικές κοινωνίες των νησιών να βοηθήσουν. Πρώτος στόχος είναι να μειωθούν οι ισχυρές πιέσεις και προς την κατεύθυνση αυτή αναζητούνται χώροι στην ηπειρωτική ενδοχώρα για να φιλοξενηθούν προσωρινά οι πρόσφυγες.
Η πραγματικότητα πάντως έδειξε ότι κατέρρευσε στην πράξη η υστερόβουλη προσήλωση των Ευρωπαίων στη Συνθήκη Δουβλίνο 2. Την ανάγκη αναστολής της είχε επισημάνει πρώτος ο κ. Καμμένος. Η λύση είναι οι πρόσφυγες να επιβιβάζονται σε πλοία, να γίνεται εκεί καταγραφή και ταυτοποίησή τους, ώστε να μεταφέρονται άμεσα στην ηπειρωτική χώρα και από εκεί στα σύνορα με προορισμό τις χώρες όπου οι ίδιοι επιθυμούν να κατευθυνθούν.
3. Το μεταναστευτικό-προσφυγικό δεν λύνεται ούτε με μέτρα αστυνομικά, ούτε με μέτρα μιλιταριστικά, ούτε με δολοφονίες παιδιών. Στο θέμα αυτό καταρρέουν θεωρίες σαν αυτές της Χρυσής Αυγής περί αποτροπής της εισόδου των μεταναστών στα σύνορά μας.
Αποτροπή σημαίνει να πετάξεις τους μετανάστες στη θάλασσα, να στρέψεις τα όπλα κατά εγκύων, παιδιών, να πνίξεις και να σκοτώσεις δίχρονα παιδάκια. Η Ευρώπη πάντως οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της, όπως προβλέπεται στο Σύμφωνο για τη μετανάστευση και το Ασυλο του 2008. Ως τώρα η Ευρώπη έδειξε να ξεχνά ότι τα ελληνικά σύνορα δεν είναι μόνο σύνορα της Ελλάδας, είναι σύνορα ευρωπαϊκά.
4. Στη νέα κυβέρνηση οι ΑΝ.ΕΛΛ. θα ζητήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ενωση να ακυρώσει το «Δουβλίνο 2» και να υιοθετήσει εμπράκτως κοινή στάση για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, παρά τις δεδομένες διαφορές θέσεων μεταξύ των κρατών της Βόρειας Ευρώπης και των κρατών εισόδου. Θα ζητήσουμε ενεργότερο ρόλο από τη FRONTEX καθώς και να υπάρξει γενναία οικονομική ενίσχυση των χωρών που αποτελούν τις κύριες πύλες εισόδου, όπως η Ελλάδα.
Κώστας Τριαντάφυλλος, Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ)
«Οι πρόσφυγες και τα νησιά έχουν αφεθεί στην τύχη τους»
1. Είναι προφανές ότι δεν χρειάζεται επεξήγηση των όρων πρόσφυγας ή μετανάστης. Οι πρόσφυγες είναι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι μετανάστες. Η χρήση του όρου λαθρομετανάστης δημιουργεί αρνητικές προδιαθέσεις στην κοινωνία λειτουργώντας στην πράξη ως εργαλείο για την ενίσχυση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.
Κατέθεσα σχετική τροπολογία για να απαλειφθεί ο συγκεκριμένος όρος από τα επίσημα έγγραφα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Παράλληλα, πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ των νόμιμων και των παράτυπων μεταναστών. Αν δεν γίνει αυτό, ο νόμιμος μετανάστης θα ταυτιστεί λεκτικά με τον παράτυπο, με δυσμενείς συνέπειες γι’ αυτόν.
2. Προφανώς η κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα νησιά είναι εκτός ελέγχου. Τόσο οι πρόσφυγες όσο και τα νησιά έχουν αφεθεί στην τύχη τους από την απελθούσα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Το ΠΑΣΟΚ έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη συνεργασίας του κεντρικού κράτους με την αυτοδιοίκηση και τις τοπικές κοινωνίες για την εφαρμογή ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης των προσφυγικών ή μεταναστευτικών ροών.
Η προηγούμενη κυβέρνηση ανακοίνωσε ήδη από τον Απρίλιο ότι θα μετέφερε τους πρόσφυγες και μετανάστες από τα νησιά σε δομές ταυτοποίησης στην ενδοχώρα. Δεν έγινε τίποτα. Η ηγεσία του υπουργείου Μετανάστευσης συνομίλησε με την ΚΕΔΕ έχοντας εμφανώς συγκρουσιακή διάθεση. Η κυβέρνηση οφείλει να αντιμετωπίσει με σεβασμό την τοπική αυτοδιοίκηση και τις τοπικές κοινωνίες.
3. Η φύλαξη των συνόρων είναι κυριαρχικό δικαίωμα κάθε χώρας, αλλά και προϋπόθεση για τη διατήρηση της εσωτερικής ασφάλειας. Προφανώς η διαπίστωση της εθνικότητας και κατ’ επέκταση του προσφυγικού προφίλ δεν είναι εφικτή πριν από την είσοδο στη χώρα, ενώ βασική παράμετρος των σχετικών θαλάσσιων επιχειρήσεων είναι η διάσωση.
Ετσι, όλοι οι νεοεισερχόμενοι πρέπει να περνούν από τη διαδικασία πρώτης υποδοχής. Οι πρόσφυγες δικαιούνται προστασία ανεξάρτητα από τον αριθμό τους. Γι’ αυτούς η μόνη βιώσιμη λύση είναι ο επιμερισμός τους στην Ε.Ε. Οσον αφορά τους παράτυπους μετανάστες, είναι επιτακτική ανάγκη να επιστρέφονται γρήγορα στις χώρες τους σύμφωνα με τους εθνικούς και διεθνείς κανόνες.
4. Η ενίσχυση της επιχειρησιακής δυνατότητας των εμπλεκόμενων υπηρεσιών (αστυνομία, λιμενικό, υπηρεσία πρώτης υποδοχής και ασύλου). Οι θεσμικές αλλαγές ώστε να καταστεί εφικτή η ευέλικτη λήψη μέτρων έκτακτης ανάγκης (τροποποίηση Σχεδίου Ξενοκράτης). Η λήψη κάθε αναγκαίας πρωτοβουλίας σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο προκειμένου να καταστεί εφικτός ο επιμερισμός του αριθμού των προσφύγων σε όλα τα κράτη-μέλη.
