Ποιητής… εκ του προχείρου

«Οχι» βροντοφωνάξαμε κι η χώρα αγχωμένη ν’ ακούσει τώρα καρτερά το τι την περιμένει.

Γίνανε κάποια πράγματα που ’πρεπε να ’χαν γίνει πριν κινδυνέψει η Ελλάς στον τόπο πια να μείνει:

Συμβούλιο των αρχηγών κι ακόμα παραιτήσεις κάποιων που ξέρω πως ποτέ δεν θα τους νοσταλγήσεις…

«Οχι» στα μέτρα είπαμε, αλλά «ναι» στην Ευρώπη στράφι μην πάνε πέντε ετών τα βάσανα κι οι κόποι.

Κι οι Ευρωπαίοι προσπαθούν κι αυτοί να καταλάβουν πώς στην ευχή το «όχι» αυτό θα πρέπει να εκλάβουν.

Για «ξέρεις ποιο» πρώτη φορά έκανε ο Γιούνκερ λόγο.

Κοίτα να δεις πού φτάσαμε με μπλόφες και με τζόγο!

Αλλη Ευρώπη θέλαμε μα σε ετούτη ζούμε φοβάμαι στους 28 μονάχοι μη βρεθούμε.

Πάλι καλά που δίπλα μας ίσως σταθούν οι Γάλλοι και χάρη στους φιλέλληνες πάλι χρωστώ μεγάλη.

Οσα λάθη κι αν κάναμε, ανήκουμε στη Δύση σαν τσίχλα που την κούρασε είθε να μη μας φτύσει.

Ξέρω πως αναμάρτητοι οι εταίροι μας δεν είναι αλλ’ όμως αν τους βρίζουμε πώς να μας πουν το «μείνε»;

Δεν είναι τώρα η στιγμή για να βρεθεί τις πταίει σαν η πατρίς ψυχορραγεί, τα λοίσθια σαν πνέει.

Κι ο Μεϊμαράκης, ήμαρτον, τι το παρατραβάει στον Τσίπρα κασετόφωνο θέλει για να μιλάει!

Ας μείνουμε για μια φορά όλοι μας ενωμένοι γιατί απ’ τ’ αδιέξοδο αλλιώς η Ελλάς δεν βγαίνει.

Παιχνίδια, λεονταρισμοί έχουνε τελειώσει τι θέλει ο Τσίπρας και μπορεί θα δούμε πια να σώσει.

Μη βάλεις μόνο, Αλέξη μου, πολύ ψηλά τον πήχη τώρα που ’χεις στα χέρια σου της χώρας μας την τύχη.

Ελπίζω πως η λογική σ’ όλους θα πρυτανεύσει γιατί η όποια έξοδος φαρμάκι θα ’ν’ στη γεύση.

Εφτασε τώρα η ύστατη, η κρίσιμη η ώρα να δούμε στα κεφάλια μας αν θα ξεσπάσει μπόρα.

Και θα μου πείτε τη βροχή βρεγμένος δεν φοβάται μ’ αν πρόκειται κατακλυσμός, θαρρώ, αυταπατάται.

Μαύρα τριγύρω σύννεφα, μα εγώ για την Ελλάδα θαύμα ελπίζω να γενεί: αξίζει μια λιακάδα!