Ακριβώς στην πιο κρίσιμη καμπή της πεντάμηνης μάχης που δίνει η κυβέρνηση για την επανεκκίνηση της χρηματοδότησης της οικονομίας και την αλλαγή προσανατολισμού των μνημονιακών πολιτικών, το εγχώριο επιχειρηματικό κατεστημένο αποφάσισε να «επαναστατήσει» και να συμπήξει κοινό μέτωπο με τους «σκληρούς» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Οι δυνητικές επιπτώσεις που θα έχουν στην ανάπτυξη τα σκληρά -και καθόλου αρεστά στις επιχειρήσεις και τους πολίτες- φορολογικά μέτρα, με τα οποία η κυβέρνηση επιδιώκει να ικανοποιήσει τις χρηματοδοτικές απαιτήσεις των δανειστών, αξιοποιούνται αυτή τη φορά ως πρόσχημα από τους εκπροσώπους των βιομηχάνων, των εμπόρων και των λοιπών παραγωγικών τάξεων από κοινού με το ΔΝΤ, με πραγματικό στόχο να ανοίξει ο δρόμος για πιο επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό, τα εργασιακά και τον δημόσιο τομέα.
Οι επιχειρηματικοί κύκλοι χρησιμοποιούν για μια ακόμη φορά το ΔΝΤ ως πολιορκητικό κριό για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους και δεν είναι προφανώς καθόλου συμπτωματική η χθεσινή συντονισμένη αντίδρασή τους στα φορολογικά μέτρα (αύξηση συντελεστή κερδοφορίας, έκτακτη εισφορά στα κέρδη, ανακατανομή ΦΠΑ) για τα οποία ζητούν επιτακτικά να αντικατασταθούν από «μη υφεσιακά μέτρα», όπως θεωρούν πως θα είναι οι μεγαλύτερες περικοπές μισθών και συντάξεων στο Δημόσιο και η μείωση άλλων κρατικών δαπανών.
Λίγο πριν υπάρξει συμφωνία με τους πιστωτές, ο διεθνής οικονομικός οργανισμός ανακάλυψε ότι το «πακέτο» των μέτρων θα σπρώξει και πάλι στην ύφεση την οικονομία, μετά την αναιμική περυσινή αναλαμπή.
Στο τέλος θα πληρώσουν και πάλι το «μάρμαρο» μισθωτοί, συνταξιούχοι και οι ιδιοκτήτες ακινήτων αδιακρίτως. Ο ΕΝΦΙΑ θα είναι και πάλι εδώ και το 2016, αφού για φέτος ήδη το έχουμε… χωνέψει. Μάλιστα ο εισπρακτικός στόχος των 2,65 δισ. ευρώ παραμένει αμετάβλητος. Επιβαρύνσεις έρχονται επίσης για τους αγρότες, μέσω της φορολογικής εξίσωσής τους με τους ελεύθερους επαγγελματίες (26%), όπως επιθυμεί το ΔΝΤ, αλλά και για τα ειδικά μισθολόγια.
Είναι σαφές ότι οι απαιτήσεις των δανειστών δεν τελειώνουν. Το μεγάλο ζητούμενο είναι το τελικό ισοζύγιο να μην αποτελέσει ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ανακούφιση των πολιτών και στην ανάπτυξη της χώρας.
