Οι υποψήφιοι από την Κύπρο και τη Δανία θεωρούνται οι επικρατέστεροι για να διαδεχτούν στη θέση του γενικού γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ), όργανο του ΟΗΕ, τον Ιάπωνα Κότζι Σεκιμίτζου, ενώ δυνατή υποψηφιότητα εκτιμάται ότι είναι και αυτή του Ρώσου Βιτάλι Κλιούεφ.
Τα 40 κράτη-μέλη του Συμβουλίου (εκλέγονται από τις 171 χώρες-μέλη του Οργανισμού), που μετέχουν στην ψηφοφορία, καλούνται να ψηφίσουν τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, ημέρα έναρξης της 114ης Συνόδου του Συμβουλίου, και να επιλέξουν τον γενικό γραμματέα του ΙΜΟ ανάμεσα σε έξι υποψηφίους: τον Ανδρέα Χρυσοστόμου (Κύπρος), τον Βιτάλι Κλιούεφ (Ρωσία), τον Κιμ-τακ Λιμ (Κορέα), τον δρα Μάξιμο Μεχία τζ., (Φιλιππίνες), τον Αντρέας Νόρντσεθ (Δανία) και τον Γιουβενάλ Σιούντου (Κένυα).
Σύμφωνα με τους διεθνείς ναυτιλιακούς παρατηρητές, ο Ανδρέας Χρυσοστόμου από την Κύπρο και ο Αντρέας Νόρντσεθ από τη Δανία θεωρούνται οι ισχυρότεροι υποψήφιοι, καθώς είναι εξοικειωμένοι με το διπλωματικό παρασκήνιο και έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν ψήφους.
Ο Α. Νόρντσεθ είναι πρώην ναυτικός και από το 1977, αφού εντάχθηκε στη Δανική Ναυτιλιακή Αρχή, ανέλαβε γραφειοκρατικά καθήκοντα και σταδιακά αναδείχτηκε επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Δανίας στον ΙΜΟ. Ο Αν. Χρυσοστόμου θεωρείται άνθρωπος της «ναυτιλιακής βιομηχανίας» κατέχοντας επί μια δεκαετία την προεδρία της Επιτροπής Προστασίας Θαλασσίου Περιβάλλοντος του ΙΜΟ. Είχε διεκδικήσει τη Γενική Γραμματεία του ΙΜΟ και το 2011, οπότε εξελέγη από τον δεύτερο γύρο ο Ιάπωνας Σεκιμίτζου με μεγάλη διαφορά.
Ο Ρώσος Β. Κλιούεφ θεωρείται ισχυρή υποψηφιότητα επειδή δεν προέρχεται από το εσωτερικό του ΙΜΟ, και είναι αρκετοί αυτοί που θα ήθελαν να δουν έναν υποψήφιο έξω από τις υπηρεσίες του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. Να προέρχεται, δηλαδή, από μια εθνική ναυτιλιακή αρχή ή άλλο φορέα προκειμένου να βοηθήσει τον Οργανισμό να έχει μια νέα προοπτική. Ωστόσο, ενδέχεται να μετρήσουν αρνητικά στην υποψηφιότητά του οι κυρώσεις και η πολιτική πίεση που ασκείται από τη Δύση στη Ρωσία για το Ουκρανικό.
Τρεις κατηγορίες
Ο υποψήφιος της Κένυας υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος της Γραμματείας του ΙΜΟ, γεγονός που θα μπορούσε να είναι υπέρ του, όπως και το ότι από την ίδρυση του ΙΜΟ το 1958 δεν έχει εκλεγεί ποτέ στο ύπατο αξίωμα του Οργανισμού εκπρόσωπος της αφρικανικής ηπείρου.
Οι Φιλιππίνες θεωρείται ότι πρέπει να δουλέψουν σκληρά εάν θέλουν να εξασφαλίσουν ψήφους για τον υποψήφιό τους, καθώς το έργο του στο Παγκόσμιο Ναυτιλιακό Πανεπιστήμιο δεν είναι πολύ γνωστό στους διπλωματικούς κύκλους των Ηνωμένων Εθνών.
Ο υποψήφιος της Κορέας τα τελευταία 2,5 χρόνια είναι στη θέση του επικεφαλής της Αρχής Λιμένος του Busan και πιο πριν ήταν επικεφαλής της Ασφάλειας της Κορέας στο Ναυτιλιακό Δικαστήριο.
Τα κράτη που θα ψηφίσουν χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Την κατηγορία Α’ στην οποία ανήκουν δέκα χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, και θεωρείται ο «σκληρός πυρήνας» του ΙΜΟ, καθώς έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την παροχή διεθνών ναυτιλιακών υπηρεσιών. Εκτός από τη χώρα μας στην κατηγορία αυτή ανήκουν: Κίνα, Ιταλία, Ιαπωνία, Νορβηγία, Παναμάς, Νότιος Κορέα, Ρωσία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ηνωμένες Πολιτείες.
Στην Κατηγορία Β’ των κρατών με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο διεθνές θαλάσσιο εμπόριο ανήκουν: Αργεντινή, Μπανγκλαντές, Βραζιλία, Καναδάς, Γαλλία, Γερμανία, Ινδία, Ολλανδία, Ισπανία και Σουηδία.
Στην κατηγορία Γ’ μετέχουν 20 κράτη-μέλη με ειδικά συμφέροντα στις θαλάσσιες μεταφορές ή τη ναυσιπλοΐα: Αυστραλία, Μπαχάμες, Βέλγιο, Χιλή, Κύπρος, Δανία, Ινδονησία, Τζαμάικα, Κένυα, Λιβερία, Μαλαισία, Μάλτα, Μεξικό, Μαρόκο, Περού, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη, Νότιος Αφρική, Ταϊλάνδη και Τουρκία.
Μυστική ψηφοφορία
Η ψηφοφορία είναι μυστική και νέος γενικός γραμματέας θα εκλεγεί όποιος συγκεντρώσει στην πρώτη ψηφοφορία την απόλυτη πλειοψηφία (21 ψήφους). Εάν δεν συγκεντρώσει κανένας από τους υποψηφίους αυτόν τον αριθμό ψήφων, πραγματοποιείται δεύτερος γύρος χωρίς τη συμμετοχή του τελευταίου σε ψήφους από την πρώτη ψηφοφορία. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να συγκεντρώσει κάποιος υποψήφιος την απόλυτη πλειοψηφία.
Είναι γνωστό ότι για τη διαμόρφωση των πλειοψηφιών γίνονται διάφορες διπλωματικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες εντείνονται όταν ο εκπρόσωπος μιας χώρας αποχωρήσει από την ψηφοφορία και ξεκινάει προσπάθεια να στραφούν οι ψήφοι του προς άλλους υποψηφίους, που συνεχίζουν στον δεύτερο ή στους επόμενους γύρους. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας θα τεθεί προς έγκριση στην Ολομέλεια του ΙΜΟ, που θα πραγματοποιηθεί από τις 23 Νοεμβρίου μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου, στο Λονδίνο, όπου μετέχουν οι εκπρόσωποι των 171 μελών του ΙΜΟ, με πιο πρόσφατο μέλος, τη Ζάμπια.
Ποιος είναι ο ΙΜΟ
Ο ΙΜΟ (International Maritime Organization) ιδρύθηκε το 1958, εδρεύει στο Λονδίνο, είναι ο πιο σημαντικός διαμορφωτής κανόνων στη ναυτιλία, ο οποίος επιβλέπει τη σωστή και ασφαλή επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ χωρών-μελών του στον τομέα της ναυσιπλοΐας. Αποτελεί οργανισμό του ΟΗΕ και είναι αρμόδιος για τη βελτίωση της ασφάλειας στη θάλασσα και την πρόληψη της ρύπανσης από τα πλοία.
Ο ΙΜΟ έχει δεχτεί αρκετές φορές μέχρι σήμερα κριτική, τόσο για τις αργοπορημένες αντιδράσεις του όσο και για τη διαμόρφωση ρυθμίσεων στις οποίες είναι δύσκολο να συμμορφωθεί η ναυτιλία και αυτό δεν βοηθάει τον στόχο του. Αξιοσημείωτο, όμως, είναι ότι οι κανονισμοί εκδίδονται με συναίνεση και ως τμήμα του ΟΗΕ επηρεάζεται από τους διπλωματικούς μηχανισμούς, ενώ ισχυρή επιρροή έχουν οι χώρες που καταβάλλουν τέλη ως μέλη του ΙΜΟ, όπως η χώρα μας.
Οι εκδόσεις του, SOLAS (Safety Of Life At Sea) και MARPOL αφορούν η πρώτη την ασφάλεια στη ναυσιπλοΐα και η δεύτερη την προστασία από τη ρύπανση στη θάλασσα. Οι πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός τέτοιου οργάνου ξεκίνησαν μετά τη βύθιση του «Τιτανικού» το 1912.
Οι προηγούμενοι γενικοί γραμματείς του ΙΜΟ
Οβε Νίλσεν (Δανία, 1959-1961)
Γουίλιαμ Γκρέιχαμ (Ηνωμένο Βασίλειο, αναπληρωματικός, 1961-1963)
Ζαν Ρουλιέ (Γαλλία, 1964-1967)
Κόλιν Γκόουντ (Ηνωμένο Βασίλειο, 1968-1973)
Τσαντρίκα Πρασάντ Σριβαστάβα (Ινδία, 1974-1989)
Γουίλιαμ Ο’Νιλ (Καναδάς, 1990-2003)
Ευθύμιος Μητρόπουλος (Ελλάδα 2004-2011)
Κότζι Σεκιμίτζου (Ιαπωνία 2012-1/1/2016)
