Πολεμιστές!Πρωταθλητές!

Σαράντα ολόκληρα χρόνια μετά το τελευταίο τους πρωτάθλημα, οι Ουόριορς πανηγύρισαν τον τέταρτο τίτλο ΝΒΑ στην ιστορία τους. Ανυπόμονοι και αποφασιστικοί, δεν χρειάστηκε να επιστρέψουν στο Οκλαντ για έβδομο παιχνίδι.

Τελείωσαν τη… δουλειά μέσα στη φωλιά των Καβαλίερς. Τους νίκησαν με 107-95, έκαναν το 4-2 και πέρασαν στα δάχτυλά τους το δαχτυλίδι που τόσο ονειρεύονταν. Και στο φινάλε αποδείχθηκε ότι το άξιζαν, αν αναλογιστούμε ότι ήταν η ομάδα που δούλεψε σε υψηλές στροφές ολόκληρη τη σεζόν. Τερμάτισε πρώτη την κανονική περίοδο, πετυχαίνοντας τη δική της καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, με 67 νίκες, και ταυτόχρονα έγιναν η δεύτερη ομάδα, μετά τους Μπουλς, που τελείωσε μια ολόκληρη σεζόν με περισσότερες από 83 νίκες.

Οι «Πολεμιστές» υποστήριξαν με τον καλύτερο τρόπο το μότο τους, το περίφημο «Strength in numbers», αλλά και το πνεύμα νικητή που τους καλλιέργησε ο κόουτς Στιβ Κερ, ο οποίος στην παρθενική του σεζόν στέφθηκε πρωταθλητής, προσθέτοντας άλλον έναν τίτλο στους πέντε που είχε κατακτήσει ως παίκτης των μεγάλων Μπουλς.

Είναι πλέον ο τέταρτος «ρούκι» που κατέκτησε τον τίτλο μετά τους Αλεξ Χάνουμ (Σεντ Λούις Χοκς-1958), Πολ Ουέστχεντ (Λέικερς-1980) και Πατ Ράιλι (Λέικερς-1982) και επίσης ο τέταρτος που το έχει πετύχει και ως παίκτης και ως προπονητής μετά από τρία μεγάλα ονόματα των Σέλτικς, τον Μπιλ Ράσελ, τον Τομ Χέισον και τον Κέι Σι Τζόουνς.

Οι νέοι πρωταθλητές τα κατάφεραν γιατί εκτός από τον δαιμονισμένο MVP της κανονικής περιόδου, Στεφ Κάρι, είχαν περισσότερες και ποιοτικότερες λύσεις από τους απέναντι. Απόδειξη ήταν ότι MVP των τελικών αναδείχθηκε ο Αντρέ Ιγκουοντάλα. Ο πολύπειρος και πολυσύνθετος φόργουορντ τελείωσε το έκτο ματς με 25 πόντους, 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ, 2 κλεψίματα, συν ότι για μια ακόμη φορά περιόρισε (το κατά δύναμιν) τη δράση του Λεμπρόν Τζέιμς.

Το βραβείο το παρέλαβε από τα χέρια του θρύλου των Σέλτικς, Μπιλ Ράσελ, και στις δηλώσεις του, εκτός από τη συγκίνησή του, έδειξε και το χιούμορ του: «Αυτή η ομάδα είναι γεμάτη από παίκτες που πιστεύουν στον εαυτό τους. Εγώ έμαθα να αποδέχομαι πάντα τον ρόλο μου και όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαν τον MVP της σεζόν, Στεφ Κάρι».

Ο Ιγκουοντάλα, μαζί με τον Κάρι (25 πόντους με 8/19 σουτ, 6 ριμπάουντ, 8 ασίστ, 3 κλεψίματα), αλλά και τον Ντέιμοντ Γκριν, ο οποίος έκανε την καλύτερή του εμφάνιση, που υπογραμμίστηκε από ένα μεγαλοπρεπές τριπλ-νταμπλ (16 πόντοι, 11 ριμπάουντ, 10 ασίστ), συνέθεσαν ένα «τρίγωνο-φωτιά». Κάπως έτσι, εκεί που βρέθηκαν να χάνουν με 2-1, ανέτρεψαν τα δεδομένα και πέτυχαν τον στόχο τους, ο οποίος πανηγυρίστηκε με ξέφρενο τρόπο στο Οκλαντ. Οι οπαδοί τους είχαν μαζευτεί στην κατάμεστη «Oracle Arena», παρακολούθησαν το ματς από γιγαντοοθόνη και στο τέλος ξεχύθηκαν στους δρόμους.

Ο Κάρι, εκτός από το ρεκόρ των περισσότερων εύστοχων τρίποντων στα πλέι οφ (98) που πήρε από τον Ρέτζι Μίλερ, έγινε ο έκτος παίκτης που αναδείχθηκε «πολυτιμότερος παίκτης» της κανονικής περιόδου και έφτασε στον τίτλο. Μαζί με τον Ιγκουοντάλα συγκρότησαν το δεύτερο δίδυμο της ίδιας ομάδας που μοιράστηκε τους ατομικούς τίτλους μετά το 1980, μετά τους αστέρες των Λέικερς, Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ και Μάτζικ Τζόνσον. Ο δε Ιγκουοντάλα είναι ο πρώτος MVP τελικών που δεν ξεκίνησε ούτε μία φορά στην πρώτη πεντάδα της κανονικής περιόδου!

Οι Καβαλίερς, μετά την απώλεια του Ιρβινγκ, δεν μπόρεσαν να σηκώσουν κεφάλι. Ο Λεμπρόν (32 π., 18 ριμπάουντ, 9 ασίστ) μπορεί να έκανε μια ονειρεμένη σειρά, αλλά έμοιαζε απελπιστικά μόνος. Ο 30χρονος «βασιλιάς» έγινε ο έκτος, αλλά ο μικρότερος σε ηλικία παίκτης όλων των εποχών που έσπασε το φράγμα των 5.000 πόντων σε πλέι οφ μετά τους Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, Σακίλ Ο’Νιλ, Κόμπι Μπράιαντ, Τιμ Ντάνκαν και Μάικλ Τζόρνταν.

Ωστόσο, δεν έγινε ο δεύτερος μετά τον θρυλικό Τζέρι Ουέστ των Λέικερς του 1969 που αναδείχθηκε MVP, αν και προερχόταν από την ομάδα των ηττημένων. Στα πλέι οφ σκόραρε τους 215 από τους 561 πόντους των Καβαλίερς. Υψηλότερη αναλογία είχε πετύχει μόνο ο Μάικλ Τζόρνταν το 1993. «Οι Ουόριορς άξιζαν τον τίτλο. Τους βγάζω το καπέλο. Εχω μείνει εκτός των πλέι οφ δύο φορές κι έχω χάσει σε τελικούς τέσσερις φορές. Σκέφτομαι συχνά πως ίσως είναι καλύτερα να μην πας καν στους τελικούς από το να βρεθείς εκεί και να χάσεις. Θα πονούσε πολύ λιγότερο. Ομως από την άλλη σκέφτομαι πόσο απολαμβάνω όλη αυτή τη διαδικασία, από τον ένα γύρο στον άλλο. Θα ήθελα, αν είμαι τυχερός, να το ξαναζήσω» δήλωσε στο τέλος το μεγάλο αστέρι των «Καβς».