Περί κομματικής πειθαρχίας

Αν υπάρξει συμφωνία και έρθει προς ψήφιση στη Βουλή πρέπει να τεθεί θέμα κομματικής πειθαρχίας; Ιδού το ερώτημα που απασχολεί τα στελέχη και τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μετά τη σχετική δήλωση του υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά.

Αλήθεια, πρόκειται για αυταρχική και αντικοινοβουλευτική πρακτική που ταιριάζει στα συστημικά κόμματα (επειδή είναι αρχηγικά) και στα κομμουνιστικά (λόγω δημοκρατικού συγκεντρωτισμού), αλλά δεν συνάδει μ’ ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς που πρέπει να είναι ευρύχωρο και ανεκτικό απέναντι στη διαφωνία;

Υπάρχουν αρκετοί που το πιστεύουν αυτό. Όμως, η συμφωνία (αν τελικώς έχουμε συμφωνία) δεν θα αφορά ένα δευτερεύον θέμα, θα είναι ο οδικός χάρτης που θα κληθεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση και θα επηρεάσει τη ζωή όλων μας. Αντικειμενικά, και ανεξάρτητα από τις προθέσεις του πρωθυπουργού, έχει ανάλογη σημασία με την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης και τη διαδικασία για την έγκριση του προυπολογισμού.

Μπορεί κάποιος βουλευτής της πλειοψηφίας να μη δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ή να καταψηφίσει τον προυπολογισμό και να παραμείνει στην κοινοβουλευτική ομάδα; Καραδοκεί ο αντίλογος ότι οι βουλευτές ψηφίζουν κατά συνείδηση και ότι είναι πρωτευόντως εκπρόσωποι του έθνους.

Ωστόσο, τι είδους συνείδηση είναι αυτή που επιβάλλει την αρνητική ψήφο σε μια κορυφαία κοινοβουλευτική στιγμή, αλλά δεν κάνει το αυτονόητο, να διαρρήξει δηλαδή τους δεσμούς της με το κόμμα; Τι είδους συνείδηση είναι αυτή που ισχυρίζεται ότι εκφράζει το έθνος, υποβαθμίζοντας το γεγονός ότι στη θέση αυτή βρέθηκε μέσω του κόμματος, προς το οποίο έχει ορισμένες υποχρεώσεις, όπως επιτάσσει το καταστατικό;

Η τίμια, κατά τη γνώμη μου, στάση ενός βουλευτή που διαφωνεί με μια μείζονος σημασίας επιλογή του κόμματος του, είτε βρίσκεται στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, είναι η παραίτηση και η παράδοση της έδρας. Το φαινόμενο που είδαμε τα προηγούμενα χρόνια με βουλευτές που έφευγαν από τα κόμματα με τα οποία είχαν εκλεγεί και μετέφεραν την έδρα τους σε άλλα κόμματα, ήταν κατάφωρα προσβλητικό για τους πολίτες που τους έστειλαν στη Βουλή, αλλά και βαθύτατα αντιδημοκρατικό.