Ενα πραξικόπημα απέτυχε την περασμένη Κυριακή. Μιλώ για αυτό που εκπορεύτηκε από την καρδιά του διευθυντηρίου που πνίγει την Ευρώπη, εκπονήθηκε από εταιρείες ειδικευμένες στη μαζική πλύση εγκεφάλου, αξιοποίησε το σύνολο των ζώντων και πολιτικά τεθνεώτων εκπροσώπων της εξουσίας -κομματικής και μη- στην Ελλάδα και προήλασε με τις ερπύστριες των σύγχρονων τεθωρακισμένων, δηλαδή του εξωνημένου γραπτού και ηλεκτρονικού Τύπου.
Γίναμε μάρτυρες την τελευταία εβδομάδα μιας απίστευτης εκστρατείας προπαγάνδας. Προπαγάνδα που είχε στόχο της τη στοιχειώδη νοημοσύνη ενός λαού που έχει κουραστεί να βομβαρδίζεται τα τελευταία πέντε χρόνια από έναν καταιγισμό αλλαγών υπαρξιακού χαρακτήρα. Σε όλα τα ιδιωτικά κανάλια βομβαρδιστήκαμε από εικόνες –άλλες αληθινές και άλλες υφαρπαγμένες από άλλους καιρούς και τόπους– με τις ουρές των ανθρώπων να περιμένουν στα ΑΤΜ των τραπεζών, ενώ τα αδηφάγα συνεργεία μιλούσαν για το πρωτόγνωρο της κατάστασης και δημοσιογράφοι με παχυλούς μισθούς που γνωρίζουν από πρώτο χέρι το πώς κατασκευάζεται η πραγματικότητα υπερθεμάτιζαν σε δηλητηριώδη σχόλια καταχρώμενοι του τηλεοπτικού χρόνου που με ζήλο, εάν και εφόσον τους συμφέρει, περιφρουρούν.
Οι ουρές, που είναι άγνωστες υποτίθεται στον «πολιτισμένο» κόσμο με τους δορυφόρους του που δεν μας θέλει για εταίρους, έκαναν σύμφωνα με τη στρεβλή εκδοχή που προωθούσαν με μανία μόλις τώρα την εμφάνισή τους, αφού οι άλλες -της πραγματικής ντροπής- οι ουρές των συσσιτίων και των νοσοκομείων, είχαν εξαλειφθεί από τα τηλεοπτικά προγράμματα, γιατί δεν πρέπει να χαλάνε τη βιτρίνα του εφησυχασμού και του καθωσπρεπισμού μας. Η ακραία, «σουρεαλιστική», δραματοποίηση, σπορ στο οποίο τα ιδιωτικά κανάλια διαπρέπουν έτσι που να κάνουν τον κόσμο να μην μπορεί να συγκινηθεί όταν βρίσκεται μπροστά σε ένα πραγματικό συγκλονιστικό γεγονός, ξεπέρασε τη συνηθισμένη δόση.
Ολα έβαιναν προς κατάρρευση. Από στιγμή σε στιγμή έφτανε η συντέλεια του κόσμου. Η επιθετικότητα των ανθρώπων αυξήθηκε, λέξεις ακραίες βγήκαν από πολλά χείλη, μια αίσθηση ότι με το «όχι» θα τέλειωναν τα πάντα και γι’ αυτό έπρεπε το «ναι» να είναι μονόδρομος. Αν πούμε σήμερα ότι δεν νιώσαμε, έστω και για μια στιγμή, την αίσθηση του ακραίου φόβου θα πούμε ψέματα. Ομως αυτοί που οργάνωσαν το πείραμα έκαναν ένα λάθος. Υπερέβαλαν στη δόση. Μας τροφοδότησαν στη μέση της εβδομάδας με μια υπερβολική δόση, τόση που δεν αντέχεται από άνθρωπο. Τότε είναι που άρχισε η αντίστροφη μέτρηση: βομβαρδισμένη από ακραίες δόσεις επικοινωνιακού δηλητηρίου, η ελληνική κοινωνία κατάφερε, σαν τον αρχαίο εκείνο ηγεμόνα του Πόντου, τον Μιθριδάτη, που εθίζοντας τον εαυτό του στα δηλητήρια τα κατέστησε ανενεργά, να αποκτήσει την πολιτική ανοσία στον καταιγισμό του τρόμου.
Το πραξικόπημα που απέτυχε δεν πρέπει όμως να ξεχαστεί, γιατί κανείς και για οποιοδήποτε λόγο δεν πρέπει να αποτολμήσει να το επαναλάβει. Ο επιστημονικός κόσμος, ιδίως αυτός που έχει αντικείμενο την επικοινωνία, η Βουλή των Ελλήνων και βεβαίως η δικαιοσύνη πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
-320x213.jpg)
