«Ναι ή όχι, όχι ή ναι, συζητήσεις, λογομαχίες, ουρές, λόγια, πολλά λόγια, προπαγάνδα κ.λ.π. Ωραίο το σκηνικό, καλοφτιαγμένο, έτοιμο, καθώς πρέπει.
Δουλειές με φούντες έχουν αυτές τις μέρες τα Μ.Μ.Ε.
Προσπαθούν να προλάβουν να υπνωτίσουν όσα περισσότερα κακόμοιρα ανθρωπάκια γίνεται. Ελπίζω αυτή τη φορά να μη τα καταφέρουν.
Φόβος και αγωνία για το τι θα γίνει τη Δευτέρα. Ε λοιπόν τι θα γίνει τη Δευτέρα; Μήπως θα έρθει κανένας μάγος να μας εξαφανίσει;
Δε νομίζω. Αν έχεις ποντάρει τη ζωή σου στα χρήματα και τα υλικά αγαθά να ανησυχείς, γιατί είσαι στον αέρα. Δεν πατάς πουθενά. Αιωρείσαι.
Αν πάλι έχεις τη στοιχειώδη ικανότητα να διακρίνεις τις πραγματικές αξίες ανάμεσα στη μούχλα, τότε δεν θα πάθεις τίποτα.
Κρατάς σιδερένια ασπίδα και δεν έχεις κανένα λόγο να φοβάσαι για τίποτα. Κι όταν λέω για τίποτα το εννοώ.
Επιπλέον, αυτές τις μέρες χαρακτηριστική είναι η εικόνα των ανθρώπων που περιμένουν στα Α.Τ.Μ. για να πάρουν μερικά χρήματα. Λες και όλη τους η ζωή είναι αυτά. Και έτσι είναι δυστυχώς.
Γι’ αυτά διαβάζουν, σπουδάζουν, γι’ αυτά δουλεύουν. Γι’ αυτά αγαπούν ή μισούν τους ανθρώπους γύρω τους.
Γι’ αυτά ζουν και γι’ αυτά πεθαίνουν. Έτσι, λοιπόν, μου δίνεται η ευκαιρία να τους αποκαλέσω ανθρώπους-κουμπαράδες. Νιώθουν γεμάτοι όταν κάποιος τους ταίζει με χρήματα.
Στην πραγματικότητα όμως είναι τόσο άδειοι, και αδειάζουν μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο. Μου έχει μείνει στο μυαλό μια φράση που είδα κάποτε γραμμένη σε ένα τοίχο: «Γεμάτες πόλεις από άδειους ανθρώπους».
Κοντοζυγώνει όμως η Κυριακή. Ήρθε η ώρα άνθρωπε να πάρεις μια απόφαση. Ήρθε η ώρα να αλλάξεις την κατάσταση.
Εγώ σκέφτηκα από μόνη μου τι θα ψηφίσω μιας και έχω την τρομερή ικανότητα να κρίνω απλά και λογικά. Αυτό που θα ψηφίσω λήγει σε «Ι» και μπορώ να το υποστηρίξω αρκετά καλά.
Φυσικά δεν έχω κανένα δικαίωμα να σου πω τι να διαλέξεις, εύχομαι όμως να έχεις επιχειρήματα γι’ αυτό.
Ψήφισε ό, τι θέλεις! Ούτως ή άλλως στην ουσία δεν πρόκειται να αλλάξεις.
Για μένα πάντως θα ήταν καλύτερα να ζούμε σε μια δύσκολη πραγματικότητα παρά σε μια βολική ψευδαίσθηση.
Τέλος, αν νομίζεις ότι αντιμετωπίζω την κατάσταση χωρίς μεγάλη σοβαρότητα, κάνεις λάθος. Ξέρω πολύ καλά τι συμβαίνει γύρω μου.
Έδωσα Πανελλήνιες φέτος, μια χρονιά πανέμορφη και συνάμα απαιτητική, και πίστεψέ με αντιμετώπισα δυσκολίες που με έχουν κάνει πιο δυνατή, τόσο που να μην στηρίζω τη ζωή μου στις αποφάσεις των «πιο πάνω».
Τέλος πάντων, ελπίζω αυτή τη φορά να μην απογοητεύσουμε και πάλι όλους εκείνους τους πραγματικούς Έλληνες που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα τους.
Εύχομαι τη Δευτέρα να μη βρέξει. Να μη πλημμυρίσουμε από τα δάκρυά τους…
Νιόβη Φωτεινού,
18 ετών»
