Η Βελγίδα επίτροπος Μ. Τίσεν, απαντώντας σε σχετική με την άμεση ανάγκη επιστροφής των εργασιακών δικαιωμάτων και των Συλλογικών Συμβάσεων (ΣΣΕ) στην Ελλάδα, ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ (και αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου), Δ. Παπαδημούλη, είπε, με τη γνωστή διπλωματική γλώσσα των θεσμών, ότι «η Επιτροπή προωθεί τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων στο πλαίσιο όλων των πολιτικών της, έχει λάβει μέτρα για την ενίσχυση του κοινωνικού διαλόγου, τονίζοντας την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι οι κοινωνικοί εταίροι συμμετέχουν στις μεταρρυθμίσεις, καθώς και την ανάγκη να βελτιωθεί η λειτουργία του κοινωνικού διαλόγου, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικός σε εθνικό επίπεδο».
Τι θέλουν να πουν με αυτή την ευχάριστη για όλους φράση οι θεσμοί; Με απλά λόγια μάς λένε κάτι πολύ σκληρό και ταξικό από τη σκοπιά του νεοφιλελευθερισμού. Οτι η κυβέρνηση και η ελληνική εργατική τάξη πρέπει να δεχτούν, πριν απ’ οτιδήποτε άλλο, ορισμένες ακόμα μνημονιακές «μεταρρυθμίσεις», ώστε να πραγματοποιηθεί κάποτε ο διάλογος με τον άλλον «κοινωνικό εταίρο» (δηλ. τις εργοδοτικές οργανώσεις) και έτσι να επιτευχθεί μια ισορροπημένη συμφωνία.
Αν όχι, εάν δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση και οι εργαζόμενοι δεν θέλουν άλλες μνημονιακές «μεταρρυθμίσεις», οι εργοδότες και οι διεθνείς θεσμοί τους δεν πρόκειται να δεχτούν διάλογο ούτε βέβαια καμιά… μονομερή ενέργεια υπέρ των συμφερόντων του ήδη κατεστραμμένου κόσμου της εργασίας.
Προχθές γράφαμε ότι ένα από τα σημεία τριβής που θέτουν οι θεσμοί και εν μέρει ο ILO (Διεθνής Οργανισμός Εργασίας), αναφορικά με το επικείμενο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για την επαναφορά των ΣΣΕ, είναι η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των συνδικάτων στη Διαιτησία (ΟΜΕΔ) για να είναι όντως εφικτή παντού η επαναλειτουργία και η υποχρεωτική εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Από το επιτελείο του κ. Σκουρλέτη μάς διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση τέτοιας υποχώρησης (σύμφωνα και με το άρθρο 11 παρ. 2 του Συντάγματος και τη σχετική απόφαση του ΣτΕ) και ότι ο νόμος θα κατατεθεί τις επόμενες μέρες. Να επιμείνουμε λοιπόν στις μονομερείς ενέργειες. Είναι ο μόνος δρόμος να επιβιώσει η χώρα και ο λαός της.
