«Χαμηλώνει τον πήχη των προσδοκιών όσον αφορά τα έσοδα από offshore εταιρείες ή τη λίστα Λαγκάρντ, εξηγώντας ότι πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο έργο που απαιτεί χρόνο, διασταυρώσεις και διεθνείς συνεργασίες, οι οποίες δεν είναι πάντοτε διαθέσιμες», γενικά, αλλά και αναφέρθηκε, ειδικά, σε ενδεικτικές περιπτώσεις, ο υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για την καταπολέμηση της διαφθοράς, πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Παναγιώτης Νικολούδης, με αφορμή ερώτηση του βουλευτή Χ.Α. Ηλ. Κασιδιάρη («Εφ. Συν.» Σαββατοκύριακου 4-5/4). Υπενθύμισε δε πως η λίστα Λαγκάρντ, από τον Σεπτέμβριο του 2010 που γνωστοποιήθηκε στην Ελλάδα μέχρι τον Μάρτιο του 2015, δεν απέφερε… ευρώ! Υπενθυμίζω, κατ’ ακολουθίαν, ότι απέφερε 30.000 ευρώ: ποσό εγγύησης, που κατέβαλε, ως υπόδικος, ο… κάποτε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, το οποίο του επεστράφη μετά την «καταδίκη», που, κατ’ ουσίαν, ήταν αθώωση!
Συγγνώμη, που, επομένη εορτών, βυθίζομαι και βυθίζω τους αγαπητούς αναγνώστες και τις πιο αγαπητές αναγνώστριες, στα βαθιά, αλλά είναι τα πράγματα που μας κάνουν όλους να βιαζόμαστε! Και είναι έτσι, πιστεύω: Ο,τι και να καταμαρτυρούν, στους υπουργούς ειδικά και στην κυβέρνηση γενικά, από την αντιπολίτευση, αξιωματική και… υπαξιωματική, ότι βραδυπορεί, παλινδρομεί, φάσκει και αντιφάσκει, κάνει «κωλοτούμπες» και άλλα παρεμφερή, τα πράγματα είναι, περίπου, όπως τα περιγράφει ο κ. Νικολούδης: όλα απαιτούν χρόνο, διασταυρώσεις, διεθνείς συνεργασίες που δεν είναι πάντα διαθέσιμες και άλλα πολλά, για να πείσουν (από την κυβέρνηση) και να πειστούμε (οι πολίτες) ότι οι χειρισμοί επιβάλλεται να έχουν τη σοβαρότητα που απαιτούν οι συνθήκες.
Αυτό που γίνεται συνεχώς, με κάθε κυβέρνηση: άλλα να λένε στην αρχή και, μετά, σιγά σιγά, να τα μαζεύουν, πρέπει κάποτε να σταματήσει. Το «αρχή, ήμισυ του παντός» των αρχαίων –του Πλάτωνα, συγκεκριμένα– προϋποθέτει προπαρασκευή! Με αυτοσχεδιασμούς και επινοήσεις της ευκαιρίας και της δημαγωγικής… επένδυσης πάμε κατά διαόλου. Αποδεδειγμένα!
