Η ιστορία που ακολουθεί είναι η συνηθισμένη: Μπαμπάς, μαμά, παιδί και σκύλος. Ερχεται καλοκαίρι, η οικογένεια ετοιμάζεται για διακοπές και -όπως συμβαίνει συχνά- ο σκύλος «πρέπει» να πεταχτεί στον δρόμο, σαν περιττό βάρος. Τη δουλειά αναλαμβάνει ο… αποφασιστικός μπαμπάς και… άλλο ένα αδέσποτο σκυλάκι προσπαθεί να επιβιώσει στην Ελλάδα των ανεύθυνων ανθρώπων.
Η ιστορία που διηγείται ο Μάκης Τσίτας στον «Αδέσποτο Κώστα» (Εκδόσεις Ψυχογιός) μοιάζει πολύ με την προηγούμενη. Μόνο που η οικογένεια δεν είναι ανθρώπινη αλλά σκυλίσια. Και, βέβαια, αντί για σκύλο, έχουν ένα… ανθρωπάκι, έτσι, για να παίζει το σκυλάκι, το παιδί τους. Κι όταν έρχεται η ώρα των διακοπών, ο μπαμπάς-σκύλος κι η μαμά-σκύλα, παρά τις αντιρρήσεις του παιδιού τους-σκύλου εγκαταλείπουν σε κάποια ερημιά το ανθρωπάκι τους. Που κι αυτό, ως αδέσποτο πλέον, προσπαθεί να επιβιώσει.
Μια όμορφη και πολύ διδακτική -αν και φανταστική- ιστοριούλα, γραμμένη απλά, τόσο ώστε να την καταλάβουν τα παιδιά (και με θαυμάσια εικονογράφηση της Αιμιλίας Κονταίου). Μακάρι να την καταλάβουν και οι γονείς τους.
