Αντιδράσεις από σχεδόν όλα τα πεδία παρέμβασης -ακόμα και αλληλοσυγκρουόμενες- προκάλεσε η δημοσιοποίηση του σχεδίου νόμου του υπουργείου Παιδείας, για το οποίο πάντως προκύπτει ως βασικό αιτούμενο η παράταση της σχετικής διαβούλευσης με τους εμπλεκόμενους φορείς πριν αυτό κατατεθεί στη Βουλή.
Από τη μια η προσπάθεια ελέγχου τομέων, όπως η ιδιωτική εκπαίδευση, και από την άλλη η επαναρρύθμιση κρίσιμων ζητημάτων των ΑΕΙ, αναπόφευκτα οδήγησαν σε ευρύ φάσμα αντιδράσεων από τη μια άκρη στην άλλη, στην κυριολεξία, αφού δέχεται κατηγορίες τόσο για παρεμβατισμό όσο όμως και για ατολμία.
Δηλώσεις του υπουργού σχετικά με την πρόθεση σύντομης διαβούλευσης, λόγω των επειγουσών ρυθμίσεων για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ανέβασαν ξαφνικά την ένταση ειδικά από τους πρυτάνεις, που επισπεύδουν την έκτακτη σύνοδό τους για το επόμενο Σαββατοκύριακο, εκδίδοντας μάλιστα και αιχμηρές ανακοινώσεις.
Ζητούν διαχωρισμό
Μετά το ψήφισμα της συνόδου, το περασμένο Σάββατο, όπου διατυπώνουν την έκπληξή τους για τις εκτεταμένες ρυθμίσεις, χθες -με νέα ανακοίνωσή τους- ζητούν διαχωρισμό των θεμάτων της τριτοβάθμιας από αυτά της δευτεροβάθμιας και «την ένταξή τους σε χωριστό Σχέδιο Νόμου, ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος διαβούλευσης». Διαβούλευση «σε ικανό χρόνο (1-2 μήνες)» ζητεί και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Μελών Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΠΟΣΔΕΠ), «ώστε να συμμετάσχει ουσιαστικά στη διαμόρφωσή του».
Την ίδια στιγμή, όμως, η πανεπιστημιακή κίνηση που εκφράζει σημαντική μερίδα του αριστερού χώρου στα Πανεπιστήμια, το «Δίκτυο Πανεπιστημιακών» καταγγέλλει τον υπουργό, τόσο για τη στάση του στο θέμα της κατάληψης της πρυτανείας του ΕΚΠΑ -την οποία είχε ταυτίσει με «παραβίαση ασύλου»- όσο όμως και για την «όχι τυχαία ισχνή συμβολική επιστροφή της έννοιας του ακαδημαϊκού ασύλου» μέσω των διατάξεων του σχεδίου, καθώς αυτές δεν προβλέπουν την κατάργηση των σχετικών διατάξεων του νόμου Διαμαντοπούλου που «ρητά επιτρέπουν την εισβολή αστυνομικών δυνάμεων, χωρίς την έγκριση ή το αίτημα των αρμόδιων ακαδημαϊκών οργάνων».
Είναι χαρακτηριστική η υπενθύμιση που γίνεται στον υπουργό ότι «το Πανεπιστήμιο και το πανεπιστημιακό άσυλο κατοχυρώθηκαν στη συνείδηση της κοινωνίας και του κινήματος ως χώροι ανοιχτοί στην έκφραση πολιτικών απόψεων και διαμαρτυρίας όλου του λαού και όχι μόνο της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ηταν πάντα οι εκφραστές των αυταρχικών και αντιδημοκρατικών απόψεων αυτοί που φωνασκούσαν για τα “εξωπανεπιστημιακά στοιχεία”».
Ιδιωτική εκπαίδευση
Στο πεδίο, τώρα, της ιδιωτικής εκπαίδευσης, οι ιδιοκτήτες αντιδρούν έντονα για την κατάργηση των εσωτερικών φροντιστηρίων, υποστηρίζοντας -εν ολίγοις- ότι «με τη νομοθετική ρύθμιση απαγορεύονται οι νόμιμες λύσεις που έχει δώσει στο πρόβλημα η ίδια η κοινωνία». Οπως τονίζουν, η κοινωνία έχει δώσει τρεις λύσεις, δύο νόμιμες και μία παράνομη.
Ητοι, τα «κανονικά» ιδιωτικά φροντιστήρια, τα φροντιστηριακά μαθήματα στα ιδιωτικά σχολεία και τα παράνομα κατ’ οίκον ιδιαίτερα μαθήματα. Κατά την άποψή τους, οι δύο πρώτες λύσεις εξισορροπούν τις κοινωνικές ανισότητες, η τρίτη λύση τις διευρύνει, ενώ η νομοθετική ρύθμιση θα οδηγήσει χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους στην τρίτη λύση και πολλές περισσότερες οικογένειες στην απόγνωση.
