Θαύματα παλαιά και νεότερα

Δεν υπαινίσσομαι τα σεπτά λείψανα της Αγίας Βαρβάρας, τα οποία, μέχρι στιγμής τουλάχιστον (Τετάρτη πρωί) και παρά την αθρόα προσέλευση προσκυνητών, δεν θαυματούργησαν.

Αναφέρομαι γενικά στα… κοσμικά θαύματα, ως μεταφορικές περιγραφές ενός κατορθώματος ή μιας υπερβολής.

Αλλά ειδικά (καιρό είχα να το συναντήσω) στο «θαύμα των Ολυμπιακών Αγώνων» της Αθήνας του 2004 που πέτυχαν οι ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες, όπως παρατήρησε σε πρόσφατο συνέδριο ο πρόεδρος του Συνδέσμου Τεχνικών Εταιρειών Ανωτέρων Τάξεων Γιώργος Συριανός («Βήμα» 17/5).

Βέβαια, αυτό που ο κ. Συριανός θεωρεί «θαύμα» άλλοι το θεωρούν απαρχή της κατάρρευσης που ακολούθησε, με επιπτώσεις, ακόμα, ανυπολόγιστες.

Εχει όμως και ένα δίκαιο, διότι μάλλον στα «θαύματα» ανήκει το γεγονός ότι έντεκα χρόνια μετά το «θαύμα» των Ολυμπιακών δεν μας ήρθε ακόμα ο τελικός λογαριασμός: πόσο πληρώθηκε ακριβώς αυτό το «θαύμα».

Απεναντίας, ένα από τα «θαύματα» του 2004, το σύστημα τηλεδιοίκησης του σιδηροδρομικού δικτύου, που συχνά εμφανίζει προβλήματα, στις 6 Μαΐου 2015 («Εφ.Συν.» 7/5)… μισοπαρέλυσε επί εννέα ώρες τον Προαστιακό.

Επειδή, ωστόσο, η εποχή των θαυμάτων έχει παρέλθει προ πολλού (το τελευταίο, απ’ όσο θυμάμαι, ήταν στον εν Κανά γάμο και αυτό το έκανε υιός θεού), ο πρόεδρος του συνδέσμου εργολάβων/εργοληπτών δημοσίων έργων απλώς επικαλέστηκε το «θαύμα των Ολυμπιακών» ως παλαιόθεν μαρτυρία της συνέπειας του κλάδου σε σχέση με τα σημερινά.

Ενδεικτικός και ο τίτλος του δημοσιεύματος: «SOS για τα μεγάλα έργα – Σε τέλμα οι κατασκευαστικές – Εντολή να μην καταβάλλεται ούτε ευρώ έχει δώσει το Γενικό Λογιστήριο».

Οχι πως απαλλάσσεται το κράτος στις όποιες εκκρεμότητες και διαφορές έχει με εργολάβους δημοσίων έργων.

Αλλά μην ξεχνάμε και το «κράτος το εργολάβων» (αυτό που παλαιότερα είχα χαρακτηρίσει «εργολαβιστάν»)∙ από τους βασικούς, ιστορικά, «πυλώνες» της εθνικής μας κακοδαιμονίας.

Ακόμα και τις προτεραιότητες των έργων καθόριζε αυτό το «κράτος»! Ενθυμούμεθα…