Η νέα τάση των μεγάλων ομάδων μας να πάρουν «ό,τι καλύτερο υπάρχει στην ελληνική αγορά», η οποία κινείται σε ένα από τα χειρότερα σε ποιότητα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, δείχνει και τον προσανατολισμό που εκδηλώνεται σιγά σιγά για φτηνές λύσεις που… «μπορεί και να βγουν»! Μάλιστα, πλασάρονται από τα επικοινωνιακά επιτελεία των ΠΑΕ σαν… μεγάλες κινήσεις και με προοπτική!
Για παράδειγμα, μπορεί ο Ολυμπιακός να ονειρεύεται και να εξαγγέλλει τους «νέους Ρομπίνιο και Ετό», αλλά στην πραγματικότητα κυνηγάει Ελληνες και ξένους από τους μικρούς του δικού μας πρωταθλήματος. Προσπαθεί δηλαδή με παίκτες τύπου Γούτα ή Μπεν να μπαλώσει την κατάσταση και να μη βγάλει πολλά από το ταμείο του, ελπίζοντας να βρει τον «νέο Μανωλά». Αυτός είναι και ο λόγος που ο Περέιρα ταξιδεύει συχνά-πυκνά για να παρακολουθήσει παίκτες που διακρίνονται στον Παναιτωλικό και αλλού.
Το ίδιο και ο ΠΑΟΚ με τη στροφή που επιχειρεί στους «νέους και φιλόδοξους», δείχνοντας πως κι αυτός, παρά τη ρευστότητα που διαθέτει, δεν θα προχωρήσει σε ακριβές κινήσεις.
Η ΑΕΚ που «έρχεται» δείχνει επίσης έτοιμη να περπατήσει στον ίδιο δρόμο, καθώς ξέρει πως δεν θα βρει τα ίδια έσοδα με την επιστροφή της, οπότε θα ποντάρει στη δίψα των οπαδών της να ξαναδούν την ομάδα τους στα «σαλόνια» χωρίς να έχουν υπερβολικές απαιτήσεις.
Οσο για τον Παναθηναϊκό, εκεί έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει σάλιο. Ο Καλτσάς θεωρείται «τεφαρίκι». Και οι όποιες επιλογές «ενδεκαδάτων» φαίνεται ότι θα είναι ίδιες ή χειρότερες από τις τωρινές. Απόδειξη ότι ανανεώνει συνεχώς συμβόλαια όσων υπάρχουν και έχουν δείξει πως δεν είναι για παραπάνω, ενώ καμία καλύτερη ομάδα δεν πρόκειται να τους διεκδικήσει, είτε εδώ είτε στο εξωτερικό. Το παράδειγμα με τον Σίλντενφελντ που έχει φαγωθεί από πέρυσι να φύγει και δεν βρίσκει τίποτα είναι το πιο χαρακτηριστικό. Αυτή είναι η κατάσταση…
