Πολλά και τίποτα

Ο κυρίαρχος του εσωτερικού μετώπου Παναθηναϊκός υποδέχεται απόψε (19.00, NS2) τον Ευρωπαίο Ολυμπιακό σε ένα ντέρμπι που θα κρίνει, εκτός συνταρακτικού απροόπτου, την πρωτιά της κανονικής περιόδου στην Α1 του μπάσκετ.

Μια ματιά στο πρόσφατο παρελθόν αρκεί για να μας πείσει ότι το αβαντάζ που δίνει αυτή η πρωτιά μπορεί να σημαίνει πολλά, μπορεί και τίποτα, ειδικά αν ο Ολυμπιακός καταφέρει να υπερασπιστεί το προβάδισμά του -με νίκη ή ακόμη και με ήττα μέχρι 5 πόντους- και να εξασφαλίσει το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας για τα πλέι οφ.

Την τελευταία εξαετία, οι «ερυθρόλευκοι» πήγαν στον τελικό με πλεονέκτημα έδρας τέσσερις φορές! Ωστόσο, το πρωτάθλημα το κατέκτησαν μόλις μία φορά, το 2012! Δεν τα κατάφεραν τις τρεις, δηλαδή το 2010, το 2011 και το 2013, και μάλιστα με τρεις διαφορετικούς προπονητές: Γιαννάκη, Ιβκοβιτς και Μπαρτζώκα.

Επιπλέον, στον μοναδικό τίτλο τους, το 2012, υπήρχε μια ιδιομορφία: οι δύο ομάδες είχαν βρεθεί στο φάιναλ φορ της Πόλης, αλλά οι μεν «ερυθρόλευκοι» είχαν επιστρέψει με την κούπα, που κατέκτησαν με επική ανατροπή κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, ενώ ο Παναθηναϊκός με την απογοήτευση ότι δεν μπόρεσε να διατηρήσει το σκήπτρα που είχε κατακτήσει το 2011 στη Βαρκελώνη. Κάπως έτσι είχαν κυλήσει τα πράγματα υπέρ του Παναθηναϊκού, μετά τον θρίαμβο του Βερολίνου, το 2009.

Αντίθετα, ο Παναθηναϊκός, που κυνηγάει νίκη από 7 πόντους και πάνω, και τις δύο φορές που είχε στα χέρια του το πλεονέκτημα (2010, 2013), εύκολα ή δύσκολα (πέρυσι χρειάστηκε να κάνει «μπρέικ» στο «μπρέικ» για να φτάσει στο 3-2), αξιοποίησε τον «νόμο του ΟΑΚΑ» και στέφθηκε πρωταθλητής.

Αν και είναι μια παρατήρηση που επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες, είναι ξεκάθαρη η διαφοροποίηση του προφίλ των δύο ομάδων που σημειώθηκε μετά το 2012: τις τρεις σεζόν που ακολούθησαν την αποχώρηση των δύο Σέρβων τοτέμ της προπονητικής, του Ομπράντοβιτς και του Ιβκοβιτς, και την ανάληψη της διοικητικής ηγεσίας του «τριφυλλιού» από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ο οποίος έχει τον τρόπο να κλέβει την παράσταση.

Στο διάστημα αυτό ο Ολυμπιακός έχει καταφέρει να διαγράψει πολύ πιο πειστικές και αξιόπιστες πορείες στην Ευρώπη, με αποκορύφωμα τη σαρωτική «back 2 back» κατάκτηση της Ευρωλίγκας το 2013 στο Λονδίνο με προπονητή τον Μπαρτζώκα και τη φετινή πρόκριση στο φάιναλ φορ της Μαδρίτης υπό τον Σφαιρόπουλο.

Και τις τρεις χρονιές το ευρωπαϊκό ρεκόρ του Ολυμπιακού υπερείχε εκείνου του Παναθηναϊκού: 22-9 έναντι 17-12 το 2013, 20-9 έναντι 14-15 το 2014 και 21-7 έναντι 13-15 φέτος.

Ο «εξάστερος» Παναθηναϊκός δεν έχει προκριθεί σε κανένα από τα τρία τελευταία φάιναλ φορ, παρ’ ότι έφτασε μέχρι τα πλέι οφ. Ανάλογη απουσία είχε καταγράψει την τριετία 1997, 1998 και 1999. Αντίθετα, κατάφερε με τρεις διαφορετικούς προπονητές (Πεδουλάκη, Αλβέρτη και Ιβάνοβιτς) να κατακτήσει τους πέντε από τους έξι τίτλους που έχουν κριθεί ώς τώρα. Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν θα βρεθεί στη Μαδρίτη, θέλει να τους κάνει έξι, για να μετριάσει την ευρωπαϊκή υποχώρησή του.

■ Σε περίπτωση που ο Παναθηναϊκός νικήσει με 6 πόντους διαφορά, δηλαδή όσους είχε χάσει στο ματς του πρώτου γύρου στο ΣΕΦ, θα μετρήσει το συνολικό γκολ αβερέιτζ (διαφορά άμυνας – επίθεσης). Αυτή τη στιγμή ο Ολυμπιακός υπερέχει, γιατί έχει συντελεστή +400 πόντους, ενώ ο Παναθηναϊκός έχει +382 πόντους και θα απομένουν δύο αγώνες.

Ο Ολυμπιακός έχει να παίξει με τον Αρη (εκτός) και τον Πανελευσινιακό (εντός) και ο Παναθηναϊκός με τον Πανελευσινιακό (εκτός) και τον Απόλλωνα Π. (εντός).

Σεζόν Πρώτος κ. περιόδου (ρεκόρ) Πρωταθλητής (σκορ)

2008-09 Ολυμπιακός (25-1) Παναθηναϊκός (3-1)

2009-10 Παναθηναϊκός (25-1) Παναθηναϊκός (3-1)

2010-11 Ολυμπιακός (26-0) Παναθηναϊκός (3-1)

2011-12 Ολυμπιακός (23-1) Ολυμπιακός (3-2)

2012-13 Ολυμπιακός (25-1) Παναθηναϊκός (3-0)

2013-14 Παναθηναϊκός (25-1) Παναθηναϊκός (3-2)

* Στο διάστημα αυτό ο Παναθηναϊκός κατέκτησε τις Ευρωλίγκες του 2009 και του 2011 ενώ συμμετείχε στο φάιναλ φορ του 2012 και ο Ολυμπιακός κατέκτησε εκείνες του 2012 και του 2013 και συμμετείχε στα φάιναλ φορ του 2009, του 2010 και ετοιμάζεται για το φάιναλ φορ του 2015.