Εγκλημα καθοσιώσεως

Ενοχλημένο εμφανίζεται το Βερολίνο με τα ταξίδια Λαφαζάνη και Τσίπρα στη Μόσχα. Φοβούνται οι φίλοι μας ότι η ελληνική κυβέρνηση ψάχνει για εναλλακτικές λύσεις χρηματοδότησης. Για τους Γερμανούς, πρόκειται για έγκλημα καθοσιώσεως. Αυτό που έχει όμως μεγάλη πλάκα είναι το σκεπτικό των αξιωματούχων της μεγάλης αυτής χώρας. Ο Χέρμπερτ Ρέουλ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του CDU/CSU, δήλωσε ότι «παίζει με τη φωτιά όποιος επιδιώκει να λάβει βοήθεια από τη Ρωσία και μπορεί στο τέλος να κάψει τα δάχτυλά του».

Μάλιστα. Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να συναλλάσσεται μόνο με τις ευρωπαϊκές χώρες, διαφορετικά θα την πάθει άσχημα. Προφανώς είναι άνευ σημασίας ότι το Βερολίνο και οι σύμμαχοί του συμπεριφέρονται στην Ελλάδα λες και είναι κατακτημένη χώρα, ότι οι πολιτικές που την υποχρέωσαν να εφαρμόσει έφεραν μαζική ανεργία, εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος, αύξησαν θεαματικά τη φτώχεια, έσπρωξαν τους νέους επιστήμονες στη μετανάστευση, έκαναν τους πλούσιους πλουσιότερους, αφάνισαν τη μεσαία τάξη, προκάλεσαν τη μεγαλύτερη αναδιανομή περιουσιών που έχει γίνει στη χώρα (κοντινά τα μεγέθη με την περίοδο της Κατοχής).

Και βεβαίως είναι άνευ σημασίας το γεγονός ότι, παρά την παταγώδη αποτυχία των προγραμμάτων διάσωσης, οι φίλοι μας Γερμανοί επιμένουν να συνεχίσουμε αταλάντευτοι στην ίδια πορεία. Μάλλον για να ολοκληρωθεί ο θρίαμβός τους. Στο θέμα παρενέβη και ο γνωστός μας Μάνφρεντ Βέμπερ. Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που ακόμη δεν έχει χωνέψει την ήττα του εκλεκτού του, Αντ. Σαμαρά, κάλεσε τον Αλ. Τσίπρα να «εξετάσει προσεκτικά αν το επιθετικό και αυταρχικό σύστημα της Μόσχας είναι ο κατάλληλος συνεργάτης».

Ας ρωτήσει ο κύριος αυτός τους Γερμανούς βιομηχάνους που έχουν αναπτύξει επικερδείς δραστηριότητες με το επιθετικό και αυταρχικό σύστημα της Μόσχας. Ας ρωτήσει τους Γερμανούς τραπεζίτες που φιλοξενούν στις τράπεζές τους τις μεγάλες καταθέσεις των Ρώσων ολιγαρχών, χωρίς να κάνουν ενοχλητικές ερωτήσεις για την προέλευση των χρημάτων.

Και τέλος, ας ρωτήσει τον πρώην καγκελάριο της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ αν έχει κάποιο ηθικού χαρακτήρα πρόβλημα που εισπράττει κάθε μήνα τον παχυλό μισθό του από την Gazprom, οι σχέσεις της οποίας με το επιθετικό και αυταρχικό σύστημα της Μόσχας είναι κάτι παραπάνω από φιλικές· είναι αιμομικτικές.

Ανάγωγα

Ιδέα: στο μισό Αιγαίο συνεκμετάλλευση με τους Αμερικανούς, στο άλλο μισό με τους Ρώσους και στο Ιόνιο με τους Κινέζους. Μ’ έναν σμπάρο τρία τρυγόνια και λύσαμε στα γρήγορα το οικονομικό πρόβλημα της χώρας. Θα μηδενίσουμε το χρέος, θα πέσει άφθονο χρήμα στην αγορά, η ανεργία θα μειωθεί θεαματικά. Είδατε πόσο εύκολα γίνονται τα πράγματα όταν οι υπουργοί μας έχουν πριαπική φαντασία;