Ο χρόνος που επιλέγει η κυβέρνηση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το μνημόνιο δεν είναι τυχαίος. Κατατίθεται σε μια στιγμή που οι συνομιλίες με τους θεσμούς βρίσκονται σε κομβικό σημείο, η κυβέρνηση αναζητά διεθνή στηρίγματα και ταυτόχρονα, μετά τη συζήτηση στη Βουλή, επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει την κοινωνική αποδοχή που απολαμβάνει.
Ομως πίσω από αυτά τα «οφθαλμοφανή» η κατάθεση της πρότασης, η οποία, όπως λένε στελέχη της κυβέρνησης, «δεν επισπεύδεται, ίσως μάλιστα και να έχουμε καθυστερήσει», εξυπηρετεί πιθανότατα ευρύτερους σχεδιασμούς.
Πέραν της αναγκαιότητας «να ξεδιαλύνει το τι, πώς και γιατί η χώρα έφτασε στα μνημόνια», καθίσταται φανερή η πρόθεση της κυβέρνησης να επιφέρει τριγμούς στο εσωτερικό των δύο κομμάτων Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, αφού όπως υποστηρίζουν κυβερνητικά στελέχη, «η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις και μόνο με την εξεταστική θα ξεκαθαρίσει το τοπίο των πολιτικών ευθυνών». Ουσιαστικά, με την κίνηση αυτή επιχειρείται μια προσπάθεια αφενός αποσυντονισμού στο εσωτερικό των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων και αφετέρου ανασύνθεσης του ευρύτερου πολιτικού τοπίου. Το γεγονός ότι η διερεύνηση δεν ακουμπάει τη διακυβέρνηση Κ. Καραμανλή, γεγονός που κομψά επισήμανε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης με ανάρτησή του στο twitter, λογικά θα επιτείνει τον εκνευρισμό στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το οποίο δεν διακρίνεται για την ομοιογένειά του.
Είναι σαφές ότι σε αρκετά στελέχη της Ν.Δ. φαντάζει σαν «ευκαιρία να ξεπλυθεί το κόμμα από την ακροδεξιά πορεία του», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον Αντ. Σαμαρά και τον πολιτικό του κύκλο. Κάτι στο οποίο «ποντάρει» και η κυβέρνηση ώστε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να οδηγηθεί σε πλήρη αποσυσπείρωση. Αν αυτό επιτρέψει τη δημιουργία ενός υγιούς κεντροδεξιού χώρου, μένει να αποδειχτεί. Οσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, στην κυβέρνηση εκτιμούν ότι «οι ευθύνες τόσο του πρώην πρωθυπουργού Γ.Α. Παπανδρέου όσο και του Ευάγγ. Βενιζέλου θα καταδείξουν πιθανότατα την αδυναμία της ύπαρξής του αν δεν αλλάξει δραματικά». Και για αρκετούς που βρίσκονται εκτός ΠΑΣΟΚ ίσως είναι η ευκαιρία «να ξαναβρούν τις χαμένες τους ρίζες».
Στην κυβέρνηση διατείνονται ότι «η μνημονιακή διερεύνηση δεν θα βλέπει μόνο στο παρελθόν», κυρίως επιδιώκεται «να βλέπει στο μέλλον», κάτι που σημαίνει ότι «τα συμπεράσματα που θα εξαχθούν θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά για το μέλλον».
