Οι πρωτοβουλίες της προέδρου της Βουλής έχουν προκαλέσει αντιδράσεις ακόμη και μέσα στο κόμμα της. Κάποιοι θεωρούν ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει ηγετικές φιλοδοξίες και προσωπική ατζέντα. Οι επιλογές της ξαφνιάζουν γιατί δεν συνάδουν με το μοντέλο λειτουργίας που είχαν υιοθετήσει οι προηγούμενοι πρόεδροι της Βουλής. Μπορεί ορισμένες απόψεις της να είναι αμφιλεγόμενες και το πατερναλιστικό στιλ της να ενοχλεί, ωστόσο η απόφασή της να συγκροτηθεί Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για το Χρέος δεν είναι εξωφρενική ούτε βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα, όπως θέλουν να την παρουσιάσουν διάφοροι επιδραστικοί δημοσιολόγοι και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το ότι ένα κομμάτι του ελληνικού χρέους είναι επαχθές και επονείδιστο νομίζω πως κανείς σώφρων άνθρωπος δεν μπορεί να το αρνηθεί. Το μέγεθός του είναι ζήτημα έρευνας. Υπάρχουν αυτοί που πιστεύουν ότι επαχθές είναι το μεγαλύτερο τμήμα του και πρέπει να διαγραφεί. Υπάρχουν και εκείνοι, ανάμεσά τους ο υπουργός Ανάπτυξης Γ. Σταθάκης, που εκτιμούν πως μόνο ένα 5% μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία του επονείδιστου χρέους.
Είναι σαφές ότι το πόρισμα της επιτροπής δεν δεσμεύει την κυβέρνηση. Θα συμβάλει όμως στην εξιχνίαση ενός ζητήματος για το οποίο γίνεται μεγάλη συζήτηση, εντός και εκτός χώρας. Καταλαβαίνω πολύ καλά τις αντιδράσεις της συστημικής αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ (τα κόμματα-πυλώνες του συναινετικού δικομματισμού) έχουν κάθε λόγο να φοβούνται. Οι πολιτικές τους εκτόξευσαν το χρέος, οι κυβερνήσεις τους έχουν υπογράψει τις αμαρτωλές συμβάσεις για τους εξοπλισμούς και για τα άχρηστα φαραωνικά έργα των Ολυμπιακών Αγώνων, κορυφαία στελέχη τους έχουν εμπλακεί σε υποθέσεις διαφθοράς που ταλαιπωρούν τη χώρα εδώ και πολλά χρόνια. Καταλαβαίνω επίσης την άρνηση του ΚΚΕ να συνδράμει το έργο της επιτροπής, αφού για την ηγεσία του κόμματος το ελληνικό χρέος είναι στο σύνολό του επαχθές και πρέπει να διαγραφεί μονομερώς. Δεν καταλαβαίνω όμως τη χλευαστική ειρωνεία του Ποταμιού για μετακόμιση της προέδρου της Βουλής στους ΑΝ.ΕΛΛ. Πρέπει να τοποθετηθεί επί της ουσίας: υπάρχει ή δεν υπάρχει θέμα; Οφείλουν στο κόμμα του «σκληρού Κέντρου» να συνειδητοποιήσουν ότι η πολιτική δεν εξαντλείται σε ασκήσεις ύφους και σε φτηνά καλαμπούρια καφενειακού επιπέδου. Και τιμητές της ηθικής των άλλων, και φορείς του νέου, και απολογητές του δυσώνυμου παρελθόντος δεν γίνεται.
Ανάγωγα
Να βάλουμε επιτέλους χέρι στους μαύρους λογαριασμούς των Ελλήνων στο εξωτερικό μάς καλεί ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς. Μήπως, κύριε πρόεδρε, θα μπορούσατε να μιλήσετε στην κυρία Μέρκελ και να την πείσετε να μας «δανείσει» για λίγο τον κ. Χριστοφοράκο προκειμένου να μας φωτίσει για τις μίζες της Ζίμενς; Δεσμευόμαστε ότι θα τον ανακρίνουμε με ευγένεια -με το σεις και με το σας θα τον έχουμε- και υποσχόμαστε πως θα τον «επιστρέψουμε» στο Βερολίνο, για να συνεχίσει να απολαμβάνει την ελευθερία του και να μεταλαμπαδεύει στους ομολόγους του άλλων γερμανικών εταιρειών την τεχνογνωσία του.
