Με αφορμή το νομοσχέδιο για το σωφρονιστικό σύστημα, η Δεξιά, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης ξεκίνησαν τη γνωστή ιστορία ότι προσβάλλονται βάναυσα η δημοκρατία και η μνήμη των θυμάτων της τρομοκρατίας, γιατί στο σχέδιο υπάρχει φωτογραφική ρύθμιση για τον Σάββα Ξηρό.
Να θυμίσουμε ότι η χώρα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την υπόθεση του Σάββα Ξηρού (επώδυνες συνθήκες κράτησης ενός πολυτραυματία) και ότι ο συγκεκριμένος κρατούμενος έχει ποσοστό αναπηρίας κοντά στο 90%, όπως προκύπτει από τις γνωματεύσεις των ειδικών επιστημόνων που είχε ορίσει το δικαστήριο το οποίο εξέτασε την υπόθεσή του. Ακούω επίσης διάφορους να λένε ότι είναι εξοργιστικό βουλευτές να ανοίγουν συζήτηση με τους τρομοκράτες-δολοφόνους.
Υποστηρίζουν μάλιστα ότι αυτό δεν συμβαίνει σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα και δείχνει τη σχέση συμπάθειας που έχει η ριζοσπαστική Αριστερά με τα μέλη των ένοπλων ομάδων που βρίσκονται στις φυλακές. Προφανώς αγνοούν τι έγινε στις άλλες χώρες που αντιμετώπισαν ανάλογα φαινόμενα, και μάλιστα σε εξαιρετικά δύσκολες εποχές.
Καλό είναι λοιπόν να μάθουν ότι και οι ιταλικές κυβερνήσεις των Χριστιανοδημοκρατών και οι γερμανικές των Σοσιαλδημοκρατών έστελναν εκπροσώπους τους στις φυλακές (άλλοτε ανακοινώνονταν οι επισκέψεις, άλλοτε όχι) για να συζητήσουν με τα ηγετικά στελέχη των Ερυθρών Ταξιαρχιών και της Φράξιας Κόκκινος Στρατός όποτε έκριναν ότι αυτό ήταν απαραίτητο.
Αλλά και στην Ελλάδα είχαμε παρόμοιο περιστατικό. Ο υφυπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Παπανδρέου, Γιώργος Πεταλωτής, σε μία επίσκεψή του στις Φυλακές Κορυδαλλού συναντήθηκε και συζήτησε επί μακρόν με τον Δημήτρη Κουφοντίνα. Δεν θυμάμαι να προέκυψε κάτι ευνοϊκό για τον κρατούμενο της 17 Νοέμβρη. Αντιθέτως, και στην περίπτωσή του και στην περίπτωση Γιωτόπουλου δεν εφαρμόζεται ο νόμος. Και οι δύο δικαιούνται να λάβουν άδεια εξόδου (από το 2010), έχουν κάνει αιτήσεις αρκετές φορές, οι οποίες όμως απορρίφθηκαν σιωπηλά, ενώ ο νόμος ορίζει ότι η απορριπτική απάντηση πρέπει να αιτιολογείται.
Η νομιμότητα δεν είναι μια ελαστική έννοια. Ισχύει, πρέπει να ισχύει, προς κάθε κατεύθυνση και να περιλαμβάνει τους πάντες. Είναι αδιάφορο αν πρόκειται για τη Βίκυ Σταμάτη, τον χρυσαυγίτη, τον Λαυρεντιάδη, τον αντιεξουσιαστή, τον Σάββα Ξηρό. Το κράτος δικαίου δεν μπορεί να κάνει διακρίσεις.
Ανάγωγα
Πόσα μας χρωστάνε οι Γερμανοί (κατοχικό δάνειο, πολεμικές αποζημιώσεις); Περίπου 278 δισ. ευρώ. Πόσο είναι το χρέος μας; Περίπου 320 δισ. ευρώ. Δηλαδή, σχεδόν μία η άλλη. Μένει βεβαίως ένα μικρό υπόλοιπο κοντά στα τριάντα δισ., αλλά μιλάμε για αστείο ποσό. Το διαγράφουμε μονομερώς και προχωράμε.
-320x213.png)
