Μπορεί ο Αντ. Σαμαράς να βάζει την αξιωματική αντιπολίτευση «σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την κυβέρνηση», όπως παραστατικά σχολιάζει ο Μπάμπης Αγρολάμπος («Εφ.Συν.», 24/2). Φοβάμαι όμως ότι ο κ. Σαμαράς, σε προηγούμενη διασταύρωση, άλλαξε τραίνο χωρίς να το καταλάβει. Εξ ου και οι (ίδιο δημοσίευμα) «δύο διαφορετικές κατευθύνσεις» της Ν.Δ. μετά την παράταση του Eurogroup, αλλά και την αποδοχή της επιστολής Βαρουφάκη: η πρώτη αφορά τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που, κατά τη Ν.Δ., τίθενται υπό αμφισβήτηση, και η δεύτερη, το ενδεχόμενο ενός ακόμα μνημονίου.
Δεν διευκρινίζει όμως η Ν.Δ. (υπό τον κ. Σαμαρά) τι την ενδιαφέρει περισσότερο: οι προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ που αμφισβητούνται ή το ενδεχόμενο ενός άλλου μνημονίου; Νομίζω τίποτα! Τη Ν.Δ., ιδίως τον πρόεδρό της, ενδιαφέρει ένα «αντάρτικο» (χτυπάμε και φεύγουμε) αντιπολίτευσης, ώστε να κερδίσει χρόνο, να κρατήσει δυνάμεις (γιατί οι μετεκλογικές σφυγμομετρήσεις δεν συνηγορούν!), για να δει περίπου πού πάνε τα πράγματα και, αναλόγως, να βάλει το τραίνο σε τροχιά, προσέχοντας τις διασταυρώσεις∙ το τελευταίο είναι… συμβουλή του γράφοντος, επειδή πιστεύει ότι δημοκρατία χωρίς δημιουργική αντιπολίτευση είναι δημοκρατία λειψή.
Δεν είναι μόνον η Ν.Δ. Και στο ΠΑΣΟΚ, ο κ. Βενιζέλος, όταν, μετά τη συμφωνία παράτασης, μιλάει για «ταπεινωτικό τέλος των ψευδαισθήσεων», σε άλλη τροχιά έχει βάλει το τραίνο του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και οι αντιπολιτευόμενοι την κυβέρνηση μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ (δικαίωμα αναφαίρετο οπωσδήποτε και αλίμονο στην εντεταλμένη ομοφωνία, αλλά…), φοβάμαι, βιάστηκαν να φτάσουν στο… τέλος του βιβλίου «πηδώντας» τις ενδιάμεσες σελίδες.
Με εξαίρεση (επαναλαμβάνω) το Ποτάμι που δείχνει να αλλάζει τροχιά, η εικόνα, μιας και… τροχιοδρομούμε, δείχνει το κυβερνητικό τραίνο να πλησιάζει στη Λιβαδειά και τα κόμματα του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου» να το περιμένουν στον Σταθμό Λαρίσης! Θα είναι άδικο για τη χώρα να πάει μόνο του!
-320x213.jpg)
