Θριαμβευτική για το Podemos είναι η νέα δημοσκόπηση που δημοσιεύει η El Pais και φέρνει το νεοσύστατο κόμμα της ισπανικής Αριστεράς, που πριν από τρεις εβδομάδες γιόρτασε τα πρώτα του γενέθλια, στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου με 27,7%. Δεύτερο και καταϊδρωμένο έρχεται με μόλις 20,9% το κυβερνών δεξιό Λαϊκό Κόμμα (PP) του «Ισπανού Σαμαρά» Μαριάνο Ραχόι, που χάνει συνεχώς έδαφος λόγω των πολιτικών λιτότητας και των σκανδάλων διαφθοράς, ενώ το δικό του δράμα ζει το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) του Πέδρο Σάντσεθ, που βρίσκεται στην τρίτη θέση με 18,3%. Πέμπτη δύναμη αναδεικνύεται η Ενωμένη Αριστερά (IU) με 6,5%.
Μόνη «παρηγοριά» για τον 43χρονο Σάντσεθ, που επελέγη ηγέτης του PSOE ως αντίβαρο στον νέο και άφθαρτο αρχηγό του Podemos Πάμπλο Ιγλέσιας, είναι η αρκετά υψηλή προσωπική του δημοτικότητα: ο Σάντσεθ έρχεται δεύτερος με 31% πίσω από τον Ιγλέσιας, που προηγείται με 34%, ενώ ακολουθεί πολύ πίσω τους ο πρωθυπουργός Ραχόι, με 23%.
Πάντως από τη δημοσκόπηση-βόμβα προκύπτει –πέρα από την οφθαλμοφανή κατάρρευση του δικομματισμού– και η ανάγκη για κυβερνήσεις συνασπισμού, καθώς είναι σαφής η αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η συνεχής ενίσχυση –και η παγίωση στην τέταρτη θέση– του καταλανικού κόμματος Ciudadanos («Πολίτες»), που συγκεντρώνει το διόλου ευκαταφρόνητο 12,2% και ίσως καταφέρει να παίξει τον ρόλο του «ρυθμιστή» όταν θα στηθούν οι κάλπες, τον ερχόμενο Νοέμβρη. Θα προηγηθούν βέβαια οι τοπικές και περιφερειακές εκλογές του Μαΐου, που θα αποτελέσουν και έναν πρώτο δείκτη για τις πραγματικές δυνατότητες του Podemos.
Σε ομιλία του στη Μαδρίτη μετά τη δημοσίευση της νέας σφυγμομέτρησης, ο Ιγλέσιας ζήτησε την επίσπευση των βουλευτικών εκλογών -«μακάρι ο Ραχόι να τις προκηρύξει σήμερα κιόλας», είπε χαρακτηριστικά– αλλά παραδέχτηκε ότι το κόμμα του έχει πολύ δρόμο ακόμη να διανύσει και ότι χρειάζεται υπομονή: «Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Δαυίδ μπορεί να νικήσει τον Γολιάθ. Δεν είναι απλό. Ο Δαυίδ ήταν πολύ μικρότερος από τον Γολιάθ, είχε μόνο μία ευκαιρία, μόνο μια σφεντόνα και μια πέτρα και μόνο μία βολή», τόνισε ο… «Δαυίδ» των Ισπανών Αγανακτισμένων, που επέμεινε ξανά –πιστός σε ένα από τα βασικά προτάγματα του «κινήματος των πλατειών»– να μην τοποθετηθεί στο δίπολο «Αριστερά – Δεξιά», αλλά στη μάχη μεταξύ δεσποτισμού και δημοκρατίας, όπου «δεσποτισμός είναι η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των θεσμών».
Ο Σάντσεθ, από τη μεριά του, επιτέθηκε ευθέως κατά του Podemos, τονίζοντας ότι «προσπαθεί να διχάσει τη χώρα και τον λαό (…) ψαρεύοντας στα ταραγμένα νερά της απελπισίας και της απογοήτευσης». Κατήγγειλε μάλιστα τον Ιγλέσιας ότι αποφεύγει να δηλώσει ξεκάθαρα πως είναι «αριστερός» και υποστήριξε –κόντρα στην εμπειρία εκατομμυρίων Ισπανών από τις προηγούμενες κυβερνήσεις του PSOE– ότι μόνον αυτός είναι… πραγματικός αριστερός: «Το να είσαι σοσιαλιστής σημαίνει να είσαι αριστερός, και εμείς νιώθουμε πολύ υπερήφανοι για τις ιδέες και τις αξίες μας». Τόνισε, δε, πως μόνο το PSOE «μπορεί να νικήσει τη Δεξιά»…
