Με μόνη σταθερή συνιστώσα τον τερματισμό της διασπάθισης εθνικών και κοινοτικών πόρων που αντί να κατευθύνονται στους ανέργους μετατρέπονταν σε μέσο πλουτισμού ημετέρων της προηγούμενης κυβέρνησης, ανασχεδιάζεται εκ βάθρων η πολιτική καταπολέμησης της ανεργίας.
Η αναπληρώτρια υπουργός, αρμόδια για το θέμα Ράνια Αντωνοπούλου φαίνεται ότι κρατά μικρό καλάθι, αφού οι καταστροφικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια έχουν επιφέρει δραματικές συνέπειες στο εναπομείναν στην Ελλάδα εργατικό δυναμικό.
Οπως προκύπτει από σχετικές αναλύσεις-εκτιμήσεις ανθρώπων που παρακολουθούν την αγορά εργασίας, ακόμη και αν υλοποιηθεί η δέσμευση για δημιουργία 300.000 νέων θέσεων εργασίας, η καταστροφή είναι τέτοια που για μεγάλο χρονικό διάστημα (σίγουρα μεγαλύτερο της τετραετίας) ένα ποσοστό περί το 25% του εργατικού δυναμικού θα παραμείνει εκτός εργασίας.
Απραγο δυναμικό
Είναι χαρακτηριστική η αποστροφή στις προγραμματικές δηλώσεις της κ. Αντωνοπούλου που ανέφερε ότι «σε μια εξαετία ύφεσης, που εξαέρωσε πάνω από το 25% της παραγωγικής ικμάδας της χώρας, η ζημιά που προκλήθηκε δεν μετριέται μόνο στις επιχειρήσεις που έκλεισαν ή στις παραγωγικές δομές που καταστρέφονται, αλλά κυρίως στο ανθρώπινο δυναμικό που μένει άπραγο και απαξιώνεται».
Σύμφωνα με τους επιτελείς του υπουργείου, ο παραγωγικός μας ιστός έχει υποστεί τεράστια ζημιά και το εργατικό δυναμικό είναι βαριά τραυματισμένο από τις μνημονιακές πολιτικές της τελευταίας τετραετίας.
Οι αριθμοί της κρίσης είναι ενδεικτικοί του μεγέθους του θηρίου που πρέπει να πολεμήσει το υπουργείο Εργασίας:
►Ενα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες άνεργοι.
►Από αυτούς, πάνω από το 70%, δηλαδή περίπου 900.000, είναι άνεργοι για παραπάνω από 1 χρόνο.
►Περισσότερες από 300.000 οικογένειες εντός ή στα όρια της ένδειας και του αποκλεισμού, αφού εδώ και πέντε χρόνια είναι όλα τα μέλη τους άνεργα.
►Χιλιάδες νέοι εγκλωβισμένοι στην απραξία.
►Ακόμα και αν ξένοι και εγχώριοι επενδυτές επιδοθούν σε υψηλούς ρυθμούς επένδυσης, σε 10 χρόνια θα εξακολουθούμε να έχουμε μισό εκατομμύριο ανέργους.
►Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, αλλά και έγκριτοι μελετητές έχουν εκτιμήσει πως ακόμη και με ρυθμούς ανάπτυξης έως και 3% τον χρόνο η επιστροφή σε ένα ποσοστό ανεργίας στα επίπεδα του 2007, δεν είναι δυνατή πριν από την παρέλευση μιας δεκαετίας.
Κεντρικό ρόλο στο ζήτημα της επανεκκίνησης του εργατικού δυναμικού της χώρας θα παίξουν τα προγράμματα κατάρτισης, επανακατάρτισης και διά βίου μάθησης, τα οποία ανασχεδιάζονται με στόχο όλοι οι πόροι να κατευθύνονται στους ανέργους και όχι στα Ιδιωτικά Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης που απομυζούσαν τους εθνικούς και κοινοτικούς πόρους παράγοντας πλούτο για ολίγους και χωρίς αποτελέσματα στην αύξηση των δεξιοτήτων των ανέργων.
