Η «ποπ» δεν είναι βρόμικη λέξη

Το ακόμα πιο καλό με τις συναυλίες των Saint Etienne σε Θεσσαλονίκη (Παρασκευή) και Αθήνα (Σάββατο) είναι το concept τους. Θα είναι χωρισμένες σε δύο μέρη. Στο πρώτο, το συγκρότημα θα συνοδεύσει την προβολή της ταινίας του Πολ Κέλι «How We Used To Live», παίζοντας ζωντανά το σάουντρακ, που υπογράφουν οι ίδιοι. Το δεύτερο μέρος θα είναι μία κανονική συναυλία με μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια τους.

«Θα είναι κανονικά η μπάντα συν κάποιοι έξτρα μουσικοί για το φιλμ», μας λέει λίγες μέρες πριν από την άφιξή τους ο Πιτ Γουίγκς, ένα από τα δύο ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος. «Μετά θα παίξουμε οχτώ τραγούδια, μερικά από το τελευταίο μας “Words and Music” και κάποια παλιότερα, αγαπημένα. Η μπάντα θα είναι εννεαμελής, θα υπάρχουν επίσης βιολί, τρομπέτα, φλάουτο, κιθάρα και τσέλο».

Οι Saint Etienne σχηματίστηκαν στο Λονδίνο το 1990 και πήραν το όνομά τους από τη γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα της Γαλλίας, που τότε μεσουρανούσε στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Μαζί με τον Γουίγκς, στην πρώτη πρώτη σύνθεσή τους ήταν και ο Μπομπ Στάνλεϊ.

Αρχικά χρησιμοποίησαν διάφορες τραγουδίστριες μέχρι να καταλήξουν στη Σάρα Κράκνελ, σήμα-κατατεθέν τους πλέον με την ιδιαίτερη φωνή της. «Πριν ακόμα τους Saint Etienne, ο Μπομπ κι εγώ, προσπαθήσαμε να ηχογραφήσουμε έναν δίσκο με το όνομα “Next Projected Sound” και ως γυναικεία φωνητικά βάλαμε τις φωνές κοριτσιών από phone sex line. Ηταν απαίσιο».

Ο Πιτ Γουίγκς είναι εξαιρετικός στιχουργός. «Η έμπνευση έρχεται από τα πιο παράξενα πράγματα μερικές φορές, όπως το κομμάτι “Hobart Paving”, που είναι το όνομα μιας εταιρείας. Θέλουμε στίχους να αφηγούνται ιστορίες, οι οποίες μερικές φορές μπορεί και να συγκρούονται με τη μουσική».

Οσο για τον Μπομπ, σημειώστε πως είναι και δημοσιογράφος, εκτός από μουσικός. «Στηριζόμαστε σ’ αυτόν», λέει χαμογελώντας ο Πιτ. «Μας διορθώνει γραμματικά ή ορθογραφικά λάθη. Κι αυτός βέβαια είναι πολύ καλός στους στίχους».

Οι Saint Etienne παίζουν dance και indie pop μετρώντας μια καριέρα 25 χρόνων και πολλούς καλούς δίσκους, από το «Foxbase Alpha» (1991) μέχρι το «Words and Music by Saint Etienne» (2012). Είναι όμως και συγκρότημα των singles με πολλές επιτυχίες στα charts της Βρετανίας.

«Ακούω αρκετή χορευτική μουσική, αλλά κυρίως τραγούδια, όχι άλμπουμ», σημειώνει ο Πιτ Γουίγκς. «Μου αρέσει ο Caribou, για παράδειγμα. Κοιτώντας το iΤunes βλέπω τα τελευταία δύο χορευτικά κομμάτια, που αγόρασα, σπουδαία και τα δύο, το “Metallic Cages” από Etienne Jaumet και το “Delusions of Grandeur από Skeptical”».

Και ο ήχος της μπάντας; «Οταν ξεκινήσαμε κυριαρχούσε το grunge και όλοι ασχολούνταν με την Αμερική (σ.σ. Τότε σάρωναν οι Nirvana, οι Pearl Jam κ.ά.). Θέλαμε να φτιάξουμε μια ευρωπαϊκή ποπ με στοιχεία από house, hip hop, από sixties και DIY music. Το concept μας ήταν η ποπ να πάψει να αποτελεί μια “βρόμικη” λέξη και να περιέχει όσα πράγματα μας αρέσουν».

Τι ετοιμάζουν; «Η Σάρα θα κυκλοφορήσει φέτος την προσωπική της δουλειά, ελπίζω όμως πως θα προλάβουμε ως συγκρότημα να ετοιμάσουμε μέσα στο 2016 τον νέο μας δίσκο».

Η συνεργασία τους με τον σκηνοθέτη Πολ Κέλι πάει πολύ πίσω. Η μπάντα έκανε την παραγωγή και τη μουσική σε τέσσερα φιλμ του, όλα αφιερωμένα στο Λονδίνο. Το «How We Used To Live» που θα δούμε εδώ (τίτλος και του πρώτου single από το πέμπτο άλμπουμ τους «Sound Of how we used to liveWater») είναι ένα 70λεπτο αφιέρωμα στο Λονδίνο της Νέας Ελισαβετιανής Εποχής, από το 1945 έως το 1980.

Η πρεμιέρα του πραγματοποιήθηκε στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Λονδίνου, το 2013, κερδίζοντας διθυραμβικά σχόλια. Ο Πιτ Γουίγκς έγραψε τη μουσική και ο Μπομπ Στάνλεϊ το σενάριο. Θα έχει ενδιαφέρον που θα το δούμε συνοδεία ζωντανής μουσικής.

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, Fix Factory of Sound (26ης Οκτωβρίου 15, Θεσσαλονίκη) και Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, Fuzz Live Music Club (Πειραιώς 209 & Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος).

Η προπώληση και για τις δύο συναυλίες στα 26 ευρώ. Στο ταμείο, η τιμή θα είναι 29 ευρώ.