Σε απόλυτη αντίθεση με το πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού που αβγατίζει τα κέρδη του αποσπώντας για λογαριασμό του όλο και μεγαλύτερο κομμάτι από τον πλούτο του πλανήτη, οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν τα σπασμένα της κρίσης για καιρό ακόμη. Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) προειδοποίησε χθες ότι ακόμη 11 εκατομμύρια άνθρωποι θα προστεθούν στις στρατιές των ανέργων ώς το 2019.
Στην ετήσια έκθεσή της (World Employment & Social Work – Trends 2015) για τις τάσεις στην παγκόσμια αγορά εργασίας η ILO τονίζει ότι από την έναρξη της διεθνούς οικονομικής κρίσης το 2008 χάθηκαν περισσότερες από 61 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Απόρροια είναι η εκτόξευση του αριθμού των ανέργων στα 201 εκατομμύρια σήμερα. Η άνοδος αυτή θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια και το σύνολο των ανέργων στον κόσμο θα προσεγγίσει το 2019 τα 212 εκατομμύρια.
Η ILO σημειώνει επίσης ότι η αγορά εργασίας της ευρωζώνης -που επιδεινώθηκε τα προηγούμενα χρόνια λόγω των πολιτικών λιτότητας- θα παραμείνει στη δίνη του κυκλώνα. Δεν βλέπει σημαντική μείωσή της για τη Γαλλία, ενώ για τη Γερμανία προειδοποιεί ότι μπορεί να αυξηθεί.
Για την Ελλάδα, οι εκτιμήσεις της ILO είναι ότι το ποσοστό της ανεργίας προσέγγισε πέρυσι το 26,3%. Φέτος θα υποχωρήσει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, στο 24,6% ενώ το 2016 στο 23%. Θα παραμείνει δηλαδή σε υπερτριπλάσιο επίπεδο σε σχέση με την ανεργία που εμφάνιζε η χώρα μας όταν ξέσπασε η διεθνής κρίση το 2008 (7,7%).
Η ILO σημειώνει ακόμη ότι οι προοπτικές απασχόλησης έχουν επιδεινωθεί σημαντικά στον αραβικό κόσμο και σε ορισμένες περιοχές της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, λόγω κυρίως της μεγάλης πτώσης των τιμών του πετρελαίου. Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ακόμη για τους νέους 15 ώς 24 ετών, στους οποίους το ποσοστό ανεργίας παγκοσμίως είναι υπερδιπλάσιο σε σχέση με τους ενηλίκους (13%) και θα συνεχίσουν να πλήττονται.
Εισοδηματικό χάσμα
Παράλληλα τονίζει ότι η εισοδηματική ανισότητα θα συνεχίσει να διευρύνεται. Το πλουσιότερο 10% του παγκόσμιου πληθυσμού κερδίζει το 30-40% των συνολικών εισοδημάτων, ενώ το φτωχότερο 10% μόλις το 2%. Η τάση αυτή μεγέθυνσης των εισοδηματικών ανισοτήτων επεκτείνεται διαρκώς μετά την κρίση σε αρκετές αναπτυγμένες οικονομίες, όπου ιστορικά η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών ήταν μικρότερη σε σχέση με τις αναπτυσσόμενες.
Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα το εισοδηματικό χάσμα προσεγγίζει τα επίπεδα που παρατηρούνται σε κάποιες αναδυόμενες οικονομίες. Τέλος, η ILO προειδοποιεί ότι η εισοδηματική ανισότητα και η υψηλή ανεργία -ειδικά στις τάξεις των νέων- τροφοδοτούν την απογοήτευση έναντι των κυβερνήσεων και ενισχύουν τον κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών.
