Το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας

Το πρώτο που σκέφτηκα, ανατρέχοντας στο ιστορικό του φημισμένου, μονότοξου γεφυριού της Πλάκας, είναι ότι, τον Οκτώβριο του 1943, στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τους εναντίον των ανταρτών στα Τζουμέρκα, οι Γερμανοί κατακτητές αποπειράθηκαν να το ανατινάξουν. Ομως –μεγάλη τιμή για τους Πυρσογιαννίτες μαστόρους του!– το γεφύρι, μοναδικό και θαύμα τεχνικής, άντεξε τον δυναμίτη, για να καταρρεύσει με τη δύναμη της προχθεσινής πλημμύρας στον Αραχθο, μετά από 149 χρόνια ζωής! Φαίνεται πως η θυσία της γυναίκας του πρωτομάστορα στο, επίσης ιστορικό, επί του Αράχθου, γεφύρι της Αρτας, που άντεξε την πλημμύρα, έπιασε τόπο!

Το δεύτερο που σκέφτηκα αφορά επόμενη ιστορική στιγμή περί το αυτό γεφύρι: Σε σπίτι κοντά στο γεφύρι, τον Φεβρουάριο του 1944, υπεγράφη, παρουσία Αγγλου συνδέσμου, η Συμφωνία Μυροφύλλου-Πλάκας, που… γεφύρωνε τις έως τότε αντιμαχόμενες αντιστασιακές, στρατιωτικές οργανώσεις: ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ∙ οι οποίες μετά τα ξαναχαλάσανε, αλλά έτσι πάμε σε άλλη φάση, δυσάρεστη, της πολυτάραχης Ιστορίας μας.

Με τη συγκεκριμένη συμφωνία συμβαίνει το… παράδοξο: Ενώ έγινε πριν από 71 χρόνια, εντούτοις έχει συμπληρώσει έως τώρα μόλις 17… επετείους, διότι υπεγράφη (ιδού τρόπος να τη θυμάται κανείς!)… 29 Φεβρουαρίου. Ευχόμαστε, μιας και το… δίσεκτον έτος ήταν πέρυσι, οι προθέσεις αναστήλωσης του γεφυριού της Πλάκας, που ήδη εκδηλώθηκαν, να ευτυχήσουν.

Οι καταστροφές όμως, από πλημμύρες, θύελλες, κατολισθήσεις, χαλαζοπτώσεις κ.λπ., συν ένα βούλιαγμα στην αφρικανική σκόνη, έπληξαν σχεδόν όλη τη χώρα∙ νησιωτική και χερσαία. Και στις μεν καταστροφές, που είναι υπεράνω ανθρωπίνων δυνάμεων και τις λέμε και «θεομηνίες» (οι αρχαίοι τις έλεγαν «διοσημίες», από τον Δία), εκεί «σηκώνεις τα χέρια».

Σ’ εκείνες όμως τις καταστροφές –είναι πολλές– που προηγουμένως «μπήκαν χέρια», «λερωμένα» μέχρι «διαβρώσεως», αυτές οι καταστροφές, είναι ώρα, νομίζω, να ερευνηθούν και να αξιοποιηθούν δεόντως. Μην πέσουμε από το γεφύρι της Πλάκας, πάλι στα… «πλακάκια»!