Εχουμε σκοπό.
Σκοπός μας είναι η αυτοπραγμάτωση.
Αποτελεί τέλος.
Η αιτία μπορεί να είναι αποκλειστικά ποιητική.
Συμμετοχή σε έναν συμπαντικό χορό.
Χορεύοντας με τον ρυθμό.
Δημιουργώντας έναν πιο όμορφο χορό.
Το πεπρωμένο μας δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Μοναδικό τελεολογικό στοιχείο η εσωτερική δύναμη που μας καθοδηγεί προς την αυτοπραγμάτωση. Μπορεί να πάρει πολλαπλές μορφές. Με άσκηση ουσιαστικής ελεύθερη βούλησης.
Μία ανώτερη κατάσταση ύπαρξης είναι εφικτή. Με την αυτοπραγμάτωση του ατόμου ως σύμβαση. Για να συμβεί αυτό, όλες οι χαμηλής τάξης ανάγκες πρέπει να καλύπτονται. Συστημικά.
Απαιτούνται προκλήσεις για να υπάρχουν υπερβάσεις. Καμία ωστόσο σπατάλη ζωτικής ενέργειας για την επιβίωση. Ζωτική ενέργεια για την ατομική εξέλιξη. Για την επίτευξη υψηλότερων στόχων. Ενός πληθυσμού ικανού να εκτιμήσει το ευγενές. Γαλουχημένου με μεγαλύτερους βαθμούς δημιουργικής ελευθερίας. Που θα αντιλαμβάνεται εξίσου με όρους ποιητικής αιτίας όσο και λογικής αφαίρεσης.
Μια ευρεία αυτοπραγμάτωση ως ιδανική μορφή. Ως ανθρώπινη εντελέχεια. Ως πρωτεύων στόχος ενός νέου οικονομικού οικοδομήματος. Ενός πλαισίου στην υπηρεσία του Ανθρώπου και του φυσικού οργανικού. Ακόμα και από τη σκοπιά του ορθολογικού ατομικού συμφέροντος, η αυτοπραγμάτωση το υπηρετεί.
Μέσα στο τρέχον πλαίσιο μαζικοποιημένης σκέψης, το ιδεώδες αυτό μπορεί να φαντάζει πέρα από το άγγιγμά μας. Θα απαιτήσει γενεές για να μετουσιωθεί σε πραγματικότητα. Με δεδομένες τις προκλήσεις που εξυφαίνονται, μόνο η συλλογική δυναμική ενός πληθυσμού που αυτοπραγματώνεται θα είναι σε θέση να αναστρέψει μια αυτοκαταστροφική πορεία. Με το άτομο ως αυτοπραγματούμενη προσωπικότητα, όχι ως ασυλλόγιστο γρανάζι.
Πρακτικές ιδέες αφθονούν και αντιδράσεις.
Δημόσια τραπεζική (με προϋπόθεση τη διάχυση της δύναμης έκδοσης νομίσματος).
Μοντέλα αποανάπτυξης.
Μοντέλα που προσομοιώνουν τις ροές αμοιβαίων πιστωτικών δικτύων.
Νόμισμα με αντίκρισμα (αφηρημένο ή ενυπόστατο).
Αρνητικά επιτόκια.
Κοινωνικά μερίσματα για την κάλυψη χαμηλής τάξης αναγκών.
Η λίστα μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Εντός του κυρίαρχου κοινωνικού ρεύματος, συγκεκριμένα μοντέλα ή συνθέσεις αυτών μπορεί στην αρχή να μοιάζουν να αποτυγχάνουν. Οτιδήποτε όμως βασίζεται σε ασφαλή φιλοσοφικά θεμέλια, μπορεί να προσαρμοστεί για να τα υπηρετήσει και να πετύχει. Αντιθέτως, εκείνο που υπηρετεί μια εκ νέου διάδοση της παθογένειας του παρελθόντος ή απλώς επιχειρεί να την μετριάσει, αποτυγχάνει σε κάθε περίπτωση. Και πλέον διακυβεύονται πάρα πολλά.
*Οικονομικός αναλυτής
