Σε «βιομηχανία» φαίνεται ότι είχε εξελιχθεί η επιβολή προστίμων, ακόμη και για… ανύπαρκτες φορολογικές παραβάσεις, με στόχο την ενίσχυση των εσόδων και κατ’ επέκταση τη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων.
Η υποχρέωση του φορολογουμένου να καταβάλει το 50% του αμφισβητούμενου προστίμου που του επιβάλλεται, προκειμένου να προσφύγει στα Διοικητικά Δικαστήρια για να βρει το δίκιο του, αποτέλεσε το «μεγάλο κόλπο» που εφάρμοσε ο ελεγκτικός μηχανισμός του υπουργείου Οικονομικών -προφανώς καθ’ υπόδειξιν της ηγεσίας του. Απώτερος στόχος, να ενισχυθούν οι καταβαραθρωμένες, λόγω της μνημονιακής πολιτικής, εισπράξεις.
Οπως μας κατήγγειλαν επιτηδευματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες που έμπλεξαν με πρόστιμα των οποίων η νομιμότητα και το ύψος αμφισβητούνται, αυτά τους επιβλήθηκαν για να αναγκαστούν να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη, αφού πρώτα όμως ενισχύσουν με τον «οβολό» τους τον κρατικό κορβανά για να διεκδικήσουν το αυτονόητο.
Σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, τα πρόστιμα… κατέπεσαν στα δικαστήρια και οι δικαιωθέντες προσπαθούν τώρα, μέσα από τον γνωστό κυκεώνα της γραφειοκρατίας του υπουργείου Οικονομικών, να πάρουν πίσω τα χρήματα που αδίκως κατέβαλαν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τη φορολογική νομοθεσία, ο φορολογούμενος που αμφισβητεί ρητές πράξεις που εκδίδονται σε βάρος του από τη φορολογική αρχή, από 1/1/2014 και εντεύθεν, πριν από την προσφυγή του στη Διοικητική Δικαιοσύνη, οφείλει να ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον της Υπηρεσίας Εσωτερικής Επανεξέτασης της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων με αίτημα επανεξέτασης στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας.
Η προσφυγή υποβάλλεται εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της πράξης της Φορολογικής Αρχής στον υπόχρεο. Βασική προϋπόθεση είναι η καταβολή του 50% του αμφισβητούμενου ποσού της πράξης. Μπορεί όμως ο υπόχρεος -υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις- να καταθέσει, ταυτόχρονα με την προσφυγή, αίτημα αναστολής της καταβολής αυτού του ποσού.
Μόνο που τις προϋποθέσεις αυτές (αναλυτική δήλωση ακόμη και για το… παγκόσμιο εισόδημά τους) δεν τις πληροί η πλειονότητα όσων προσφεύγουν διοικητικά για την επίλυση φορολογικών διαφορών, και ως εκ τούτου αναγκάζονται να καταβάλουν το 50% του αμφισβητούμενου ποσού.
Το «κόλπο» με τα πρόστιμα συνέβαλε με τη σειρά του στην ενίσχυση του πρωτογενούς πλεονάσματος, το οποίο μένει να αποδειχτεί κατά πόσο είναι πραγματικό.
Οι… αμφισβητίες του ύψους του πρωτογενούς πλεονάσματος στέκονται ιδιαίτερα στα «τρικ» με τα έσοδα και κυρίως με τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων (εισοδήματος, ΦΠΑ, Τέλους Επιτηδεύματος για όσους έκλεισαν τα φορολογικά τους βιβλία αλλά παρ’ όλα αυτά κλήθηκαν να καταβάλουν τα 650 ευρώ για κλεισμένες χρήσεις) κ.λπ.
Οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων ξεπερνούν τα 750 εκατ. ευρώ, με αιχμή τον ΦΠΑ (δεν έχει επιστραφεί ποσό 530 εκατ. ευρώ).
Το σύνολο των αιτήσεων που βρίσκονται σε αναμονή άνω των 90 ημερών φτάνει τις 2.863.
Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ), τις μεγαλύτερες καθυστερήσεις έχει το Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων, καθώς ο μέσος χρόνος αναμονής φτάνει τις 998 ημέρες!
