Με μια μαζική επιχείρηση–σκούπα, εκατοντάδες αστυνομικοί υλοποίησαν χτες το πρωί το «τελεσίγραφο» της κυβέρνησης του Χονγκ Κονγκ και εκκένωσαν την κεντρική πλατεία του Ναυαρχείου (Αντμίραλτι), στην οποία είχαν κατασκηνώσει εδώ και 75 ημέρες χιλιάδες υπέρμαχοι του δημοκρατικού πολιτεύματος, αψηφώντας τη βίαιη καταστολή.
Οι περισσότεροι διαδηλωτές του «κινήματος της ομπρέλας» προτίμησαν να φύγουν μόνοι τους, πριν από την τελική επέμβαση των αρχών ασφαλείας, αλλά αρκετοί –φοιτητές στην πλειονότητά τους– παρέμειναν εκεί ώς την τελευταία στιγμή, ξαπλωμένοι στο έδαφος, για να συρθούν κυριολεκτικά από τους αστυνομικούς ώς τις κλούβες: οι στιγμές της τελικής εκκένωσης και των ομαδικών συλλήψεων ήταν ιδιαίτερα συγκινητικές, αφού πολλοί φοιτητές τραγουδούσαν «Θα ξανάρθουμε!» και φώναζαν συνθήματα ενάντια στο κινεζικό καθεστώς, ακόμη και τη στιγμή που απομακρύνονταν με τη βία. «Είμαστε ειρηνικοί», «Δεν αντιστεκόμαστε», «Θέλουμε πραγματική δημοκρατία» και «Αυτή ήταν μόνον η αρχή!» ήταν μερικά από τα συνθήματα που φώναζαν οι διαδηλωτές.
Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν και οι περισσότεροι ηγέτες του φοιτητικού κινήματος, όπως ο Νέιθαν Λάου και ο Αλεξ Τσόου, αρκετοί βουλευτές, όπως το κορυφαίο στέλεχος του αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος, Μάρτιν Λι, και ο καναλάρχης Τζίμι Λάι, ο οποίος δήλωσε στο CNN πως θα ακολουθήσουν και άλλες μάχες: «Δεν είμαστε αφελείς. Ξέρουμε πως θα υπάρξουν πολλές ακόμη μάχες πριν κερδίσουμε τον πόλεμο».
Αν και το «κίνημα της ομπρέλας» -που ονομάστηκε έτσι επειδή οι διαδηλωτές άνοιγαν ομπρέλες για να αποφύγουν τα δακρυγόνα σπρέι πιπεριού των αστυνομικών- φαινομενικά ηττήθηκε, με την έννοια ότι το βασικό του πρόταγμα για άμεσο εκδημοκρατισμό και ελεύθερες εκλογές χωρίς «διορισμένους» από το Πεκίνο υποψηφίους δεν ευοδώθηκε, στην πραγματικότητα όλα δείχνουν πως θα αφήσει ισχυρή κληρονομιά στην πυκνοκατοικημένη πόλη-κράτος.
Για πρώτη φορά, μια ολόκληρη γενιά νέων σπουδαστών και εργαζομένων ύψωσε το ανάστημά της και αντιστάθηκε γενναία στην κρατική καταστολή, σπέρνοντας ελπίδες για ένα πιο ελεύθερο και δημοκρατικό μέλλον όχι μόνο στο Χονγκ Κονγκ, αλλά και στην ηπειρωτική Κίνα, η κομματική κυβέρνηση της οποίας έδειξε αμέσως πόσο πολύ φοβάται το «ξύπνημα» της νεολαίας. Οπως είπε ένας βουλευτής, «το κίνημα ήταν μια διαδικασία αφύπνισης… Πολλοί απολίτικοι νέοι τώρα ενδιαφέρονται για την πολιτική και δεν φοβούνται να συλληφθούν για τα πιστεύω τους». «Το κίνημα ήταν κάτι «τρελό», συμπλήρωσε ένας 27χρονος διαδηλωτής. «Κανείς δεν περίμενε ότι θα διαρκούσε πάνω από δύο μήνες… σε έναν τόπο όπου μετράνε μόνο ο χρόνος και το χρήμα».
Αλλωστε, το Αντμιραλτι δεν ήταν το πιο μαχητικό επίκεντρο της εξέγερσης: οι σκληρότερες συγκρούσεις με την αστυνομία έγιναν στα οδοφράγματα της εργατικής συνοικίας Μονγκ Κοκ, κοντά στο λιμάνι, όπου χιλιάδες «ζόρικοι» και καθόλου… πασιφιστές λιμενεργάτες και άλλοι διαδηλωτές ανάγκασαν επανειλημμένα την αστυνομία σε υποχώρηση πριν αναγκαστούν να αποχωρήσουν μετά από στρατιωτικού τύπου επιχείρηση στα τέλη Νοεμβρίου. Υπήρξαν μέρες που περισσότεροι από 100.000 νέοι κοιμήθηκαν στα οδοφράγματα – και αυτό φτάνει από μόνο του για να χαλάει για καιρό τον ύπνο των… «κομμουνιστών» -λέμε τώρα– Κινέζων επικυρίαρχων.
