Ο παλιός είναι αλλιώς
Ο Αλέκος Φλαμπουράρης είναι αυτό που λέμε ο «παλιός». Γελαστός και με πολύ χιούμορ αλλά και μεγάλη επιμονή στις απόψεις του. Ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, οργανώθηκε για πρώτη φορά στις γραμμές της, δηλαδή στο ενιαίο τότε ΚΚΕ, το 1963 ενώ σπούδαζε στο Γκρατς της Αυστρίας πολιτικός πηχανικός. Το 1964 με τους υπόλοιπους φοιτητές εκεί κερδίζουν την ακροδεξιά ΕΚΟΦ για πρώτη φορά και ολόκληρο το φοιτητικό συμβούλιο περνάει στην Αριστερά. Ο Φλαμπουράρης μετά τις σπουδές του επιστρέφει το 1965 στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται αμέσως στη Νεολαία Λαμπράκη. Οταν έγινε το πραξικόπημα του 1967 κρύβεται στο Σέιχ Σου και δύο ημέρες αργότερα κατεβαίνει με τρένο στην Αθήνα. Στις 26/7/1967 καλείται να υπηρετήσει στον στρατό της χούντας κι ενώ το κόμμα τον συμβουλεύει να φύγει στο εξωτερικό για προφανείς λόγους, αυτός πάει φαντάρος στο στρατόπεδο της Κορίνθου. Λίγο αργότερα γίνεται μια ενέργεια έξω από τη ΔΕΘ και ανατινάζονται κάποιες κολόνες της ΔΕΗ με στόχο να «σκοτεινιάσει» ο εκθεσιακός χώρος. Ο Αλέκος Φλαμπουράρης και άλλα δύο άτομα συλλαμβάνονται, αλλά ο ίδιος αφήνεται ελεύθερος, μια και την ημέρα της έκρηξης διαπιστώνεται ότι βρισκόταν στο στρατόπεδο της Κορίνθου. Οι άλλοι δύο καταδικάζονται σε ισόβια για απόπειρα δολοφονίας του πρωθυπουργού της χούντας Κόλλια. Ο Φλαμπουράρης μόλις τελειώνει τον στρατό επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και εντάσσεται στο ΠΑΜ (Αντιδικτατορικό Μέτωπο). Το 1973 έξω από τη Νομική στη διάρκεια της φοιτητικής εξέγερσης μαζί με άλλους προσπαθούσαν να βρουν τρόπο για να μοιράσουν τρόφιμα με ελικόπτερο στους καταληψίες. Τελικά όμως δεν τα κατάφεραν!
Μετά την πτώση της δικτατορίας ο Αλέκος εντάσσεται στην κίνηση του 77 με πολλά άλλα επώνυμα στελέχη της Αριστεράς. Η κίνηση αυτή σε μεγάλο βαθμό απορροφάται από το ΚΚΕ Εσωτερικού όπου εντάσσεται και ο ίδιος. Ακολουθεί την πορεία του κόμματος μέχρι την ίδρυση του Συνασπισμού και μετά του ΣΥΡΙΖΑ. Η συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα δημιούργησε μεγάλη «χημική αντίδραση» και από τότε είναι αχώριστοι. Οι φίλοι του συχνά τον πειράζουν για τη δυνατή του φιλία με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο ίδιος δεν πτοείται καθόλου. Ξέρει να διηγείται απολαυστικά απίθανες ιστορίες για τους παλιούς συντρόφους του, τις πλάκες τους, τα ξενύχτια και τα ταξίδια τους μέσα στην παράνομη δράση επί χούντας.
Ο Αλέκος Φλαμπουράρης έχει αδυναμία στα μικρά παιδιά που τον κάνουν κυριολεκτικά ό,τι θέλουν και άλλωστε είναι οι μόνοι που το πετυχαίνουν αυτό. Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσει να αισθάνεται πολύ ασφαλής με συνεργάτες σαν τον Αλέκο Φλαμπουράρη κοντά του.
Α.Ψ.
Ο παλιός συνοδοιπόρος του νέου πρωθυπουργού
Υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς
Η σχέση μεταξύ του Νίκου Παππά και του Αλέξη Τσίπρα ξεκίνησε υπό πραγματικά αντίξοες συνθήκες. Τα πρώτα χρόνια της ενήλικης πολιτικής τους ενασχόλησης τους βρήκε στην Ένωση Αριστερών Νέων, το πολιτικό μόρφωμα που προηγήθηκε της ίδρυσης της Νεολαίας Συνασπισμού. Ηταν τα «πέτρινα χρόνια» του ΣΥΝ, όταν το κόμμα πάλευε να βρει τον βηματισμό του σε ένα δυσμενές εγχώριο και διεθνές περιβάλλον για την Αριστερά, ενώ η τότε κομματική ηγεσία δεν «καλόβλεπε» την ύπαρξη μιας αυτόνομης νεολαίας, που μπορεί να τραβούσε στα «αριστερά» την εσωκομματική συζήτηση.
Η κοινή φιλία του σημερινού πρωθυπουργού και του νέου υπουργού Επικρατείας ήταν άλλωστε ικανή συνθήκη για την κοινή τους πορεία εντός της νεολαιίστικης οργάνωσης. Ωστόσο ο Νίκος Παππάς επέλεξε στις αρχές του 2000 να αφιερωθεί στις σπουδές του στη Σκωτία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι έπαψε η επικοινωνία μεταξύ των δυο στενών φίλων.
Τον Φεβρουάριο του 2008, ο οικονομολόγος πλέον με σπουδές Μακροοικονομίας, Νίκος Παππάς, ενώ εργαζόταν στη Γλασκόβη ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Fraser of Allander του Πανεπιστημίου Στραθκλάιντ, και καθώς είχε μόλις αποκτήσει την πρώτη του κόρη, δέχτηκε ένα τηλεφώνημα: «Κατεβαίνω για πρόεδρος του Συνασπισμού. Σε θέλω δίπλα μου και πρέπει να γυρίσεις πίσω» ήταν τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα. Οι αρχικοί ενδοιασμοί του Ν. Παππά κάμφθηκαν γρήγορα.
Eκτοτε η συνεισφορά του στην καθιέρωση του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ θεωρείται καταλυτική, καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που παρομοιάζουν τον Νίκο Παππά με «τα αυτιά και το στόμα» του Αλέξη Τσίπρα. Ο ρόλος του ωστόσο ορισμένες φορές δεν γινόταν δεκτός με θετικό μάτι από στελέχη του κόμματος, που θεωρούσαν ότι μπορεί να υποκαθιστά τα κομματικά όργανα και να «προλαβαίνει» τις συλλογικές αποφάσεις. Αρκετοί πάντως του αναγνωρίζουν ότι με τις κινήσεις του μετέτρεψε τον ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα εξουσίας, καθώς μεταξύ άλλων του πιστώθηκε μεγάλο μερίδιο της εκλογικής επιτυχίας των εκλογών του 2012.
Οσοι τον ξέρουν καλά, περιγράφουν έναν άνθρωπο έξυπνο, εύστροφο αλλά και ρεαλιστή, με οργανωτικές αρετές, φοβερή προσήλωση στο σχέδιο και κάπως λιγότερο συναισθηματικό από τον πρωθυπουργό. Το πολιτικό κλισέ κάνει λόγο για τον «άνθρωπο των δύσκολων αποστολών» που θα δημιουργήσει το απαραίτητο τείχος προστασίας γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα. Τα καθήκοντά του πάντως θα τον φέρουν σε σίγουρη σύγκρουση με τους «βαρόνους» των ραδιοτηλεοτπικών ΜΜΕ, αφού θα είναι εκείνος που θα συντάξει το νομοσχέδιο για την αδειοδότηση των συχνοτήτων τους.
Είναι γιος του Στέλιου Παππά, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο στον αντιδικτατορικό αγώνα και υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού και του ΣΥΝ. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου αναδείχτηκε βουλευτής στη Β΄Αθηνών λαμβάνοντας 45.020 ψήφους.
«Το ’χει», ξέρει πού θα ψάξει
Υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης
Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Νικολούδης αποτελεί προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Γεννημένος στη Μάνη το 1949, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ συνέχισε με ειδικές σπουδές στις ΗΠΑ σχετικά με το διεθνές οργανωμένο έγκλημα, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και τη διαφθορά, εξ ου και η μέχρι χθες ιδιότητα του επικεφαλής της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης.
Ποτέ δεν δίστασε να πει την αλήθεια και ενώπιον της Βουλής. Οπως τον Μάρτιο του 2014, όταν στους βουλευτές της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας ανέφερε πώς κατάφερε να δεσμεύσει τα 200 εκατομμύρια ευρώ των εξοπλιστικών.
Τις προμήθειες των εξοπλιστικών που δεν κατάφερναν να εισπράξουν οι εφορίες ο Παναγιώτης Νικολούδης τις είχε χαρακτηρίσει «Σόδομα και Γόμορρα».
Οταν τελείωσε με την περίφημη αυτή κατάθεση στη Βουλή, μιλώντας στους συνεργάτες του είπε: «Εγινε χαμός, αλλά τι χαμός, επανάσταση έπρεπε να έχει γίνει και να κατέβει ο κόσμος στο Σύνταγμα…»
Είναι αυτό που λέμε στην καθομιλουμένη «το ’χει», γνωρίζει τους μηχανισμούς και ξέρει πού θα ψάξει. Κάθε φορά, δε, που το έκανε αυτό ως επικεφαλής της Αρχής για την καταπολέμηση του βρόμικου χρήματος, έβγαλε μεγάλα «λαβράκια» (βλέπε σκάνδαλα της Proton και της FBB).
Δεν χαρίζεται σε κανέναν και σε τίποτα και γι’ αυτό είναι πολλοί εκείνοι που τον αποκαλούν «σκληρό», αλλά ομολογούν στη συνέχεια ότι είναι δίκαιος. Εκπροσωπεί το πνεύμα της διαφάνειας που επιδιώκει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. και γι’ αυτό τον εμπιστεύθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός!
Υφυπουργός Τέρενς Κουίκ
Επί πολλά χρόνια εκφωνούσε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων στην κρατική τηλεόραση. Το δημοσιογραφικό άστρο, ωστόσο, του Τέρενς Κουίκ μεσουράνησε κυρίως τη δεκαετία του 1990 μετά την είσοδο της ελεύθερης, ιδιωτικής, ραδιοτηλεόρασης στην ελληνική κοινωνία, όπου παρουσίαζε επί δέκα περίπου χρόνια το κεντρικό δελτίο ειδήσεων στον ΑΝΤ1, έχοντας πάντα στο πλευρό του εντυπωσιακές συμπαρουσιάστριες.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 18 Φεβρουαρίου του 1947. Σπούδασε στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή για έναν χρόνο και είναι απόφοιτος του Παντείου Πανεπιστημίου. Παντρεύτηκε και χώρισε δύο φορές και έχει τρία παιδιά. Στην πολιτική εισήλθε στις δημοτικές εκλογές του 1986, οπότε και εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων με τον συνδυασμό «Νέα Εποχή» του Μιλτιάδη Εβερτ. Τον Μάρτιο του 2012 ανέλαβε τη θέση του εκπροσώπου Τύπου των ΑΝ.ΕΛΛ. και έτσι πέτυχε την είσοδό του στη Βουλή. Ωστόσο, στις εθνικές εκλογές της περασμένης Κυριακής έμεινε εκτός Βουλής. Ο Π. Καμμένος, εκτιμώντας ότι του στάθηκε στη δύσκολη περίοδο πριν από τις εκλογές, τον πρότεινε για υφυπουργό και οι ευσεβείς πόθοι του Τέρενς εκπληρώθηκαν.
Υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργός και κυβερνητικός εκπρόσωπος
Γαβριήλ Σακελλαρίδης
Το καλοκαίρι είχαμε το Up Festival στα Κουφονήσια. Παύλος Παυλίδης, Γιάννης Αγγελάκας, Last Drive και άλλοι πολλοί σε ένα τριήμερο μουσικό φεστιβάλ που χαρακτηρίστηκε μικρό ελληνικό Γούντστοκ. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης ήταν εκεί, μαζί μας, ανάμεσα στον κόσμο. Τον Οκτώβριο εμφανίστηκαν στο «Fuzz» οι Villagers of Ioannina City, ένα συγκρότημα από τα Ιωάννινα που παίζει ηπειρώτικα με χέβι μέταλ ρυθμούς. Χαμός από πιτσιρικαρία, sold out η συναυλία. Ο Γαβριήλ ήταν εκεί. Και μπορώ να σας πω κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις, πολλές, πάρα πολλές. Και για το σινεμά, σε ταινίες. Και για τα Εξάρχεια, σε μπαράκια. Κι εκεί βλέπουμε συχνά τον Σακελλαρίδη. Ο Γαβριήλ είναι ένας από εμάς, «κανονικός» άνθρωπος.
Το «βιογραφικό» του είναι «βαρύ». Τελείωσε το Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας στα τέσσερα χρόνια, έφυγε κατευθείαν για τη Νέα Υόρκη για μεταπτυχιακά στο εμβληματικό New School και επέστρεψε στην Αθήνα για να ολοκληρώσει το διδακτορικό του. Οι σπουδές του αντικειμενικά τον φέρνουν σε πλεονεκτική σχέση αναφορικά με την οικονομία, καθώς δεν χρειάζεται ειδικά «φροντιστήρια» σε σχέση με τους προκατόχους του.
Ο ίδιος δηλώνει «βιβλιοφάγος». Ακόμα θυμούνται οι υπάλληλοι των εκδοτικών οίκων το πέρασμά του από μια πρόσφατη έκθεση βιβλίου. Αν και «επώνυμος» πέρασε από όλα τα «περίπτερα», συνομίλησε με συγγραφείς και εκδότες και έφυγε με μια «αγκαλιά» βιβλία.
Είναι από τα πλέον αγαπητά πρόσωπα ανάμεσα στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, διατηρεί άριστες σχέσεις με όλους τους υπουργούς, από τον Γιάνη Βαρουφάκη και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, που τους είχε καθηγητές, μέχρι τον Παναγιώτη Λαφαζάνη. Αλλωστε ο Αλέξης Τσίπρας τον καλεί συχνά-πυκνά στο γραφείο του για να συζητήσουν τις εξελίξεις. Γεγονός καθόλου περίεργο, αν σκεφτεί κανείς ότι γνωρίζονται από πολύ παλιά: Οταν ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης πέρασε την πόρτα του γραφείου της Νεολαίας Συνασπισμού το 1998, ο Αλέξης Τσίπρας ηγούνταν μιας μικρής νεολαιίστικης οργάνωσης. Και η ΑΡΕΝΑ, το σχήμα που «ανέστησε» στη σχολή του, έγινε γρήγορα υπολογίσιμη δύναμη παρά το άγριο τοπίο του φοιτητικού συνδικαλισμού.
Ευρύτερα γνωστός έγινε από την υποψηφιότητά του για τον Δήμο Αθηναίων, όπου και έχασε στο «νήμα» από τον Γιώργο Καμίνη, δίνοντας στην Αριστερά ποσοστά που ποτέ δεν είχε φανταστεί.
Εκανε έναν δίκαιο κι ευγενή προεκλογικό αγώνα, όλοι το αναγνώρισαν, και εξέφρασε καθαρή άποψη για τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής. Αν και βρέθηκε στη δίνη φημών, βγήκε «μπροστά» και δεν κρύφτηκε.
Τι να κάνουμε, μας αρέσει ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος που πηγαίνει στην ορκωμοσία με τζιν παντελόνι. Και, αν αληθεύει πως γύρισε σπίτι χθες το απόγευμα για να βάλει σακάκι, τον συμπαθούμε ακόμα περισσότερο.
Δημήτρης Κανελλόπουλος
