Ποιητής… εκ του προχείρου

Νέα λοιπόν κυβέρνηση! Γυρίζουμε σελίδα. Νέοι θα ’ρθουν να σώσουνε την έρμη την πατρίδα!

Βλέπω χαμόγελα πλατιά και αισιοδοξία. Εμένα, επιτρέψτε μου, να ’χω μιαν απορία:

Τι κοινό τάχα έχουνε ο Τσίπρας κι ο Πανούλης κι ο Λαφαζάνης και ο Κουίκ και ο Παπαδημούλης;

Τώρα είν’ όλα ρόδινα και στάζουν όλοι μέλια, κοιτάξτε πάνω στη δουλειά μη βγουν ξινά τα γέλια…

Κι οι Ευρωπαίοι καρτερούν να δούνε πού το πάμε, παιχνίδι πώς θα παίξουμε και κατά πού τραβάμε…

Τον Σουλτς υποδεχόμαστε, ο Ντάισελμπλουμ θα φτάσει, μα το Χρηματιστήριο τον πάτο έχει πιάσει.

Τα πόστα πώς μοιράστηκαν δεν θα το σχολιάσω, ένα μονάχα θα σας πω γιατί αλλιώς θα σκάσω:

Σε ύψη τηλεθέασης της Βουλής το κανάλι, θα φτάσει με την πρόεδρο που ’χεις, Αλέξη, βάλει!

Από την άλλη τη μεριά, γκρίνια κι απελπισία. Δεν έπιασε η συνεχής καταστροφολογία…

Τρόπους του Αντώνη τα σχολειά όπου έχει φοιτήσει, δεν του ’μαθαν, Αλέξιε, να σε προϋπαντήσει!

Καλά που οι πρώην υπουργοί πιο ευγενείς φανήκαν κι έτσι τους διαδόχους τους πήγαν κι υποδεχτήκαν.

Δεν θέλω τίποτα να πω διά το τρίτο κόμμα, μου ’χει μαυρίσει την ψυχή με το «χρυσό» του χρώμα.

Ως τέταρτο μες στη Βουλή εμπήκε το Ποτάμι, κι οι άλλοι όλοι ας σκεφτούν τι λάθη έχουν κάμει…

Πάνε λοιπόν οι εκλογές, το πανηγύρι πάει κι ο κάθε κατεργάρης πια στον πάγκο του γυρνάει.

Και σαν ξημέρωσε λαμπρός ο ήλιος τη Δευτέρα, μ’ έπεισ’ ο αστεροειδής πως πέρασε πιο πέρα.

Τ’ απόγευμα μαζεύτηκαν τα σύννεφα κι η μπόρα, αμφιβολία μες στον νου μου έχει χώσει τώρα:

Αφού εβγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα πρώτο κόμμα, πώς κι είναι γκρι ο ουρανός και γιατί βρέχει ακόμα;

Ισως ο πάνσοφος Θεός μαζί με την ευχή του, λίγο νερό να του ’στειλε να ρίξει στο κρασί του…