Στον πλανήτη της μίζας

Πρόσφατη («Εφ.Συν.» 3/12) έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για τη δωροδοκία στον πλανήτη αποκάλυψε ότι: τα λεφτά πάνε στα λεφτά! Το παράδοξο με τους διεθνείς οργανισμούς είναι ότι λένε όσα ξέρουμε, αλλά πολύ αργότερα. Ομως δεν λένε τι να κάνουμε. Γιατί απλώς συμβουλεύουν, ενίοτε και συντονίζουν επί συγκεκριμένων δράσεων, κυβερνήσεις χωρών-μελών.

Ομοίως και ο ΟΟΣΑ (33 χώρες-μέλη, αλλά, συνολικά, ποικιλοτρόπως συνδεδεμένες μαζί του είναι σήμερα 107 χώρες), λέει ό,τι έχει να πει, αλλά τον τελευταίο λόγο (εν προκειμένω, της μίζας) τον έχουν οι κυβερνήσεις. Οι οποίες, φαίνεται, έχουν την άποψη ότι αν δεν γυρίσεις το κλειδί στη μίζα, δεν παίρνει μπρος ο κινητήρας και (εντελώς συμπτωματικά σήμερα)… εννιά έχει ο μήνας…

Αυτό, το πασίγνωστο, ο ΟΟΣΑ έκανε 15 χρόνια να το αποδείξει επισήμως! Εξέτασε 41 χώρες (μεταξύ των ασφαλώς και ημείς∙ επ’ αυτού ουδέν έγινε, κι ας έλεγε το «τροπάριό» του το Σαββατόβραδο ο πρωθυπουργός∙ με τέτοιο «λουτρό αισιοδοξίας» μάς ζεμάτισε∙ ξέχασε και τη βρύση ανοιχτή!). Εβαλε στο μικροσκόπιο 427 υποθέσεις δωροδοκίας και γνωμάτευσε: Οι περισσότερες μίζες δίνονται από επιχειρήσεις αναπτυγμένων χωρών σε χώρες αναπτυγμένες και πλούσιες∙ μπατιράκια και μίζες δεν συμβιβάζονται. Τα ανώτερα στελέχη επιχειρήσεων γνωρίζουν και, συνήθως, εμπλέκονται στα (μιζο)γράναζα. Τις περισσότερες μίζες (60%) δίνουν μεγαλοεπιχειρήσεις. Μέσο ύψος, 14 εκατ. δολάρια εκάστη μίζα (11% επί της συναλλαγής). Εάν η μίζα… αποδώσει, ο εισπράττων λαμβάνει και το τρίτο των κερδών!

Ολα, βέβαια, μετακυλίονται στον φορολογούμενο∙ άρα, διπλοζημιά, επομένως, στη χώρα που βρέχει μίζες… ξεραίνεται το έδαφος! Βεβαίως, στον πλανήτη της μίζας κατοικεί μόνο το Δημόσιο∙ εκτός Δημοσίου μίζες δεν εντοπίζονται, ή είναι αμελητέες. Βεβαιότατα, σε καταδίκες φτάνει μόλις το ένα τρίτο των περιπτώσεων∙ τα δύο τρίτα «διευθετούνται φιλικά»∙ πάλι με μίζες. Αχανής πλανήτης! Επίσης, όπου μίζα, εκεί και μιζέρια…