Η ιστορικότητα ενός εγχειρήματος κρίνεται από τη δικαίωσή του, όχι μόνο στην πορεία του χρόνου, αλλά στη συνείδηση των πολιτών. Η ύπαρξη της «Ελευθεροτυπίας», δημιούργημα δύο ανθρώπων που ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον, του Κίτσου Τεγόπουλου και του Σεραφείμ Φυντανίδη, αποτέλεσε ένα πείραμα που υπερέβη τα εκδοτικά εγχειρήματα, αν αυτά αποτιμώνται με τη στενή έννοια.
Η ψυχή της «Ελευθεροτυπίας» ήταν μία απαράβατη αρχή: η ελευθερία του συντάκτη, η πολυφωνία και ταυτόχρονα ο σεβασμός στον αναγνώστη και, κυρίως, η αμφίδρομη σχέση εντύπου-πολίτη. Ο Σεραφείμ Φυντανίδης ήταν κατά κάποιον τρόπο ταυτισμένος με την «Ελευθεροτυπία», όχι από παρθενογένεση, γιατί είχε την εμπειρία του «εφημεριδά» προ και μεταδικτατορικά. Η «Ελευθεροτυπία» δεν ήταν απλά ακόμη μια εφημερίδα στην αυγή της Μεταπολίτευσης, αλλά αποτέλεσμα παρέμβασης στο νέο πολιτικό-κοινωνικό-πολιτιστικό περιβάλλον που ανέτειλε στη χώρα. Σημείο αναφοράς, όχι των καιρών, αλλά της ιστορίας του ελληνικού Τύπου, ο εμβληματικός Σεραφείμ Φυντανίδης γνώρισε μέσα από αυτήν την άνοδο και την πτώση. Το άδοξο επιχειρηματικό τέλος της «Ελευθεροτυπίας» δεν οδήγησε στη λήθη εκείνες τις αξίες.
Σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών», ένα συλλογικό συνεταιριστικό εγχείρημα, πρωτοφανές στην ιστορία του ελληνικού Τύπου, με μοναδικό εργοδότη εσάς τους αναγνώστες, φιλοδοξεί να πετύχει, και το καταφέρνει, να συνεχίσει να υπηρετεί τις αξίες του ανεξάρτητου, δημοκρατικού, ελεύθερου και χωρίς δεσμεύσεις έντυπου.
Σαφώς και οι δύο περιπτώσεις δεν μοιάζουν, ούτε και οι εποχές εξάλλου, όμως το πνεύμα είναι εκείνο που σηματοδοτεί τόσο την εξέλιξη όσο και την προσήλωση στις αρχές της Δημοσιογραφίας. Η «Εφημερίδα των Συντακτών» θέλουμε να είναι -και είναι- ένα τελείως διαφορετικό -σε νέες συνθήκες- μεγάλο βήμα. Με ήθος, εγκυρότητα, πολυφωνία, αδέσμευτη, πολιτική, όχι κομματική, ματιά και πάνω απ’ όλα με σεβασμό στον πολίτη. Γιατί η έννοια του πολίτη υπερβαίνει εκείνη του αναγνώστη.
-320x213.png)
