Αυτό που δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω είναι το πώς αλλάζει ο χαρακτήρας(;) και, πάντως, η συμπεριφορά των ανθρώπων μόλις μπουν στην πολιτική. Πάρτε παράδειγμα την καλή συνάδελφο, κυρία Μαρία Σπυράκη, πρώην πολιτική συντάκτρια στο Μέγκα. Η οποία εκλέχτηκε (μάλλον διορίστηκε) ευρωβουλευτής και, πρόσφατα, ανέλαβε το πόστο της εκπροσώπου της Ν.Δ.
Ως δημοσιογράφος, η κυρία Σπυράκη υπήρξε συμπαθέστατη, σεμνή, επαρκής στη δουλειά της και μετρημένη στα λόγια της. Ξαφνικά, με το που μεταπήδησε στην πολιτική, μεταλλάχτηκε. Τα προτερήματά της πήγαν περίπατο και αντικαταστάθηκαν από επιθετικότητα, αλαζονεία, ειρωνεία και περιφρόνηση στους κανόνες του διαλόγου, που είναι πολύ απλοί: μιλάω εγώ, ακούς εσύ· μιλάς εσύ, ακούω εγώ. Ειλικρινά, βλέπουμε τη Σπυράκη και είναι σαν να ακούμε τη Μισέλ, τη Βούλτεψη και τον Σίμο -τρία σ’ ένα- στα χειρότερά τους…
