Το φιάσκο του εθνικού διαλόγου

Η συνεννόηση μεταξύ κυβερνώντων κομμάτων και αυτών της αντιπολίτευσης, η συζήτηση για σοβαρά εθνικά θέματα, είναι κοινός τόπος για τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες στην Ευρώπη και αλλαχού. Οχι όμως στην Ελλάδα όπου το κάθε κόμμα μεριμνά για τα δικά του οφέλη επιτιθέμενο στο άλλο. Αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά ότι η εθνική συνεννόηση, ο εθνικός διάλογος δεν υπάρχουν στην πολιτική, έστω τακτική, των κομμάτων. Τουλάχιστον οι αρχηγοί των πολιτικών παρατάξεων οφείλουν να ενημερώνουν ο ένας τον άλλον, όσο διαφορετική κι αν είναι η ιδεολογία τους. Σε εθνικό επίπεδο δεν πρέπει να υπάρχει έχθρα όση ταξική διαφορά κι αν διέπει τα κόμματα και τους αρχηγούς τους. Τα σενάρια για συνάντηση πρωθυπουργού και αρχηγού της μείζονος αντιπολίτευσης διαψεύστηκαν τόσο από τον πανικό της συγκυβέρνησης όσο και από τη δικαιολογημένη «απαίτηση» του ΣΥΡΙΖΑ να μην παρευρίσκεται σ’ αυτή τη συνάντηση κορυφής ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Είναι γεγονός ότι σε μεγάλα εθνικά θέματα δεν μπορούν ούτε η συμπολίτευση ούτε η αντιπολίτευση να προσδοκούν κομματικά οφέλη από μια συνάντηση και έναν διάλογο μεταξύ τους. Οντας σε δυσχερή και αδιέξοδη θέση η κυβέρνηση απέναντι στις υποχρεώσεις της στην τρόικα και στην οργή της κοινωνίας για τα σκληρά αντιλαϊκά της μέτρα, προσπαθεί να καρπωθεί οφέλη από το ναυάγιο της συνάντησης, που εν πολλοίς οφείλεται στη δική της αδιαλλαξία. Τώρα θυμήθηκαν την αντιπολίτευση οι κυβερνώντες που δεν έχουν από πού να «πιαστούν» για να συνεχίσουν να υπάρχουν; Τώρα που φάνηκε η αδυναμία τους να διαπραγματευτούν και να αντισταθούν σθεναρά στην ασφυκτική πίεση των δανειστών;

Τώρα είναι αργά. Ο πρωθυπουργός επιδεικτικά έχει αγνοήσει όσο κυβερνά τον θεσμικό ρόλο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο ίδιος έχει υποδαυλίσει το κλίμα «εχθρότητας», κατηγορώντας τον ασύστολα ότι συμπλέει με την τρομοκρατία και ότι η στάση του είναι αυτή που έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα! Μάλλον μόνο με τον Στ. Θεοδωράκη μπορεί να συνεννοηθεί ο Α. Σαμαράς. Ο δε κ. Βενιζέλος αρέσκεται να φωνασκεί απλώς για τις εντυπώσεις.