ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Φώτης Παπούλιας
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η βούληση του συνταγματικού νομοθέτη ώστε η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας να εξασφαλίζεται από την αυξημένη πλειοψηφία της Βουλής αποτύπωνε με ενάργεια τη μέγιστη δυνατή λειτουργία ενός δημοκρατικού καθεστώτος. Εκείνη δηλαδή της μεγαλύτερης δυνατής αποδοχής στο πρόσωπό του, με τη διακρίβωση της μέγιστης πραγματικής πολιτικής συναίνεσης, αποτρέποντας επί της ουσίας η εκάστοτε πλειοψηφία να μπορεί να εκλέγει τον «δικό της» Πρόεδρο.

Ουσιαστικά αποβλέπει στο γεγονός ότι στο πρόσωπο του ΠτΔ αντιπροσωπεύεται η εθνική ενότητα, η οποία σε μια σύγχρονη δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργεί ως μονοπώλιο ενός και μόνο κόμματος, επιβάλλοντας ταυτόχρονα διαφανείς πολιτικές διαδικασίες, αποκλείοντας «σκοτεινές πλευρές» και «γκρίζες ζώνες», οι οποίες σκόπιμα συσκοτίζουν το πολιτικό περιβάλλον και ακυρώνουν τον πολιτικά ενοποιητικό του ρόλο.

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας. Η παραπαίουσα κυβέρνηση των Αντ. Σαμαρά – Ευάγγ. Βενιζέλου μετερχόμενη κατά το μάλλον ή ήττον αντιδημοκρατικές διαδικασίες όπως π.χ. διάλυση κομμάτων, εξωνισμό πολιτικών συνειδήσεων, επενδύοντας στον πελατειακό κοινοβουλευτισμό, καταστρατηγώντας κάθε έννοια πολιτικής ευθύνης και βιάζοντας πολιτικές συνειδήσεις, κατορθώνει να συγκεντρώσει τους 180 πρόθυμους βουλευτές και να εκλέξει τον «κομμένο και ραμμένο» στα μέτρα της ΠτΔ.

Ουσιαστικά θα έχει εκλέξει έναν ΠτΔ, ο οποίος από την αρχή της θητείας του θα αμφισβητείται έντονα, θα είναι αποτέλεσμα «ύποπτων» συνδιαλλαγών, θα έχει προκαταβολικά ακυρώσει τον ενοποιητικό του ρόλο και θα εκφράζει στενά και άτεγκτα τους πολιτικούς… συσχετισμούς που τον οδήγησαν στην Ηρώδου Αττικού. Εν τοις πράγμασι θα πορεύεται σε ένα ναρκοθετημένο πολιτικό περιβάλλον το οποίο θα του αποστερεί τη δυνατότητα να παίξει το ρυθμιστικό του ρόλο. Ειδικά σε ένα περιβάλλον που η ρευστότητα είναι το πολιτικό της χαρακτηριστικό ανακύπτει το ερώτημα: Με ποιο κύρος θα ασκήσει τα καθήκοντά του, ειδικά μάλιστα αν η επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση προσδώσει στον θεσμό εξουσίες θα υπερβαίνουν τις σημερινές;

Το πιθανότερο είναι ότι θα είναι υποχρεωμένος να δίνει «μάχες οπισθοφυλακής», υπεραμυνόμενος ενός πολιτικού συστήματος, το οποίο έχει ήδη χάσει την πολιτική του νομιμοποίηση και θα προχωρά σε νέα αλυσιδωτά συνταγματικά πραξικοπήματα, όπως έχει ήδη συμβεί με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και τις εν κρυπτώ συμβάσεις.

Η πολιτική διαφάνεια σε μια κρίσιμη για το πολιτικό σύστημα στιγμή υποτάσσεται στο μικροκομματικό συμφέρον της κυβέρνησης να παραμείνει γαντζωμένη στην εξουσία, αγνοώντας προκλητικά ότι οι όποιες αδυναμίες στη Δημοκρατία επιλύονται διά των εκλογών και όχι από παιχνίδια (παρα)εξουσίας.

Η εκλογή ΠτΔ δεν αφορά ένα στυγνό σύστημα εξουσίας, πρωτίστως αφορά τον ελληνικό λαό ειδικά σε στιγμές όπως αυτές που βιώνουμε σήμερα, εκτός και αν ένα κατ’ εξοχήν παλαιοκομματικό πολιτικό προσωπικό τοποθετεί την πολιτική του διάσωση πάνω από εκείνη της χώρας.

Καλό είναι πάντως να θυμούνται τον ήρωα από το «Νησί των Πιγκουίνων» του Ανατόλ Φρανς: «Οι πιγκουίνοι είναι ξετρελαμένοι μαζί του, πρόδωσε το κόμμα του για ένα πιάτο ρύζι. Να ποιος μας χρειάζεται».