Ο καθείς είναι ελεύθερος να γράφει ό,τι θέλει είτε υπηρετεί την όποια αντικειμενικότητα είτε ηδονίζεται με την υποκειμενικότητά του. Ολοι έχουν αυτό το δικαίωμα, πόσω μάλλον όταν είναι «ειδικοί», πανεπιστημιακοί, σπουδαγμένοι γενικά, άμα τε και σπουδαιοφανείς·
Μερικοί εξ αυτών προσδίδουν κύρος στα έντυπα που γράφουν, άλλοι προκαλούν θλίψη και απογοήτευση. Εξαρτάται αυτό από τη στάση που κρατούν απέναντι στην κοινωνία και πόσο αγωνίζονται για τα συμφέροντά της και την αξιοπρεπή διαβίωσή της.
Οι πρώτοι επικεντρώνονται στα κακώς κείμενα, σε νόμους που διαστρέφουν τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά. Επισημαίνουν την αυθαιρεσία και τα επικίνδυνα ολισθήματα της κυβέρνησης, αναλύουν λεπτομερώς και προτείνουν λύσεις που είναι αποδεκτές από το λαϊκό αίσθημα δικαίου, σύμφωνες μ’ ένα ευνομούμενο κράτος. Γερά κείμενα για την υγεία, τα σχολεία, τις φυλακές, που βασίζονται στον κοινό επιστημονικό νου και είναι προϊόν της δικής τους επάρκειας αλλά και μιας συζήτησης-ζύμωσης με άλλες «πολιτισμένες» χώρες. Δεν προσδοκούν οφέλη, ούτε είναι κατειλημμένοι από θυμό. Απλά και όμορφα ξεστραβώνουν πολλούς από μας δημιουργώντας αισθήματα συμπάθειας προς αυτούς και την επιστήμη τους.
Οι δεύτεροι εξοργίζουν και απογοητεύουν διότι βάζουν το επίπεδο γνώσης τους στην οχληρή υπηρεσία έκφρασης μωρόδοξων φιλοδοξιών και μίσους για τους θεωρούμενους αντιπάλους. Είναι λυπηρό να διαβάζεις τέτοιες γραφίδες· στάζουν χολή και δηλητήριο, παραμορφώνουν τη γλώσσα, την απαξιώνουν. Αλλη γραφή περιμένει κάποιος από τέτοιου επιπέδου γραφίδες. Οσο και να θέλουν να ωραΐσουν τον λόγο τους, τελικά καταλήγουν σε εξυπνακισμούς και ακατάσχετη ροή ύβρεων. Υποτιμούν αυτούς που δεν χωνεύουν, χωρίς μάλιστα επιχειρήματα· απλώς τους καθυβρίζουν χωρίς να δικαιολογούν έστω την μονομέρεια των γραπτών τους.
Σημασία έχει ο άνθρωπος, ναι, δεν πάει να είσαι ανώτατος δικαστικός ή πρύτανης ή… Αν δεν είσαι άνθρωπος, οι τίτλοι σπουδών όχι απλώς δεν μετράνε, αλλά, αντιθέτως, διαχέουν θλίψη.
Οι επιστήμονες οφείλουν να συντρέχουν την κοινωνία, όχι να τη λοιδορούν, κι ας είναι οι πιο ακραιφνείς φιλελεύθεροι, κι ας αλληθωρίζουν στραβοκοιτάζοντας την εξουσία, κι ας νιώθουν θυμωμένοι από πιθανές ανεκπλήρωτες επιθυμίες και φιλοδοξίες.
Ολες οι ιδεολογίες εξάλλου (εξαιρουμένων αυτών που υμνούν τον θάνατο και στρέφονται κατά του ανθρώπου) δεν προτάσσουν την ελευθερία, την ισότητα, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ανεξαρτησία;
Αδικούν εαυτούς νομίζω όλοι αυτοί που καθυβρίζουν, εκτός πια κι αν η μνησικακία τούς έχει πνίξει σε τέτοιο σημείο ώστε να μην αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει γύρω τους ή να έχουν χάσει την ανθρωπιά τους. Αλλά τέτοιους ειδήμονες δεν τους χρειαζόμαστε, ούτε μας ενδιαφέρει εάν φαίνονται πολιτικώς ορθοί.
