Ετσι κι αλλιώς, το 12ήμερο, από προχθές με την πρώτη ψηφοφορία μέχρι τις 29, της τρίτης και φαρμακερής (που συμπτωματικά η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των 14.000 νηπίων που εξόντωσε ο Ηρώδης), δεν θα είναι διάστημα πολιτικά αδρανές. Πολλά θα συμβούν, εν άστει είτε εν κρυπτώ, από τα οποία θα φανεί πόσο η πολιτική στη σημερινή Ελλάδα μιας κρίσης πολλών επιπέδων και οι πολιτικοί που την ασκούν μπορούν να ανταποκριθούν στα δύσκολα ή θα ενδώσουν, ακόμα μία φορά, στα εύκολα∙ δεν εννοώ ασφαλώς αθέμιτες προκλήσεις, που είναι πιθανό να συμβούν, αλλά μάλλον απίθανο να βεβαιωθούν.
Πρέπει πάντως να ομολογηθεί πως η προχθεσινή, πρώτη ψηφοφορία διεξήχθη ομαλώς: ούτε παρατράγουδα σημειώθηκαν ούτε οι κρατούμενοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής επιχείρησαν «διακωμώδηση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας», κάτι που δεν αποκλειόταν. Με γραφική, ίσως, εξαίρεση την, εκτός αιθούσης, «αμφίσημη» δήλωση του κ. Π. Μελά, που μπορεί να παρασταθεί και με τον… μαθηματικό τύπο: 20 – 80 = άπειρον… γενικώς το κοινοβουλευτικό σώμα προχθές συμπεριφέρθηκε ευπρεπώς.
Να λέμε και τα καλά, που είθε να προϊδεάζουν για καλύτερα. Κι ας μελαγχόλησαν οι κυβερνητικοί με το «160», κι ας ενθουσιάστηκαν οι της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Προεκλογική περίοδο διανύουμε, ούτως ή άλλως, από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε επίσπευση εκλογής Προέδρου. Και στις προεκλογικές περιόδους τα πνεύματα ούτε χαίρονται ούτε αγάλλονται. Εξάπτονται και πολώνονται∙ αν και, νομίζω, η λέξη «πόλωση» από την πολλή χρήση έχασε το αρχικό περιεχόμενο. Μακάρι τα πνεύματα, εκτός από την, κατανοητή, έξαψη να διαθέτουν και, επιθυμητό, στοιχειώδες πνεύμα συνδιαλλαγής και διαλόγου.
Μην ξεχνάμε ότι σε συνθήκες εξαναγκασμού και πολλαπλών πιέσεων, όπως οι σημερινές, κυβερνήσεις δεν μακροημερεύουν∙ κάπως πρέπει να εκτονώνεται ο κόσμος. Κατά τα άλλα, για εκλογές στην Ελλάδα πρόκειται και φρόνιμον είναι να μη βαστάμε και πολύ μεγάλο καλάθι…
-320x213.jpg)
