Είναι έγκυρη η συμφωνία με την οποία ο εργοδότης παραχωρεί σε άλλον εργοδότη την υπηρεσία του συνδεόμενου με αυτόν με σύμβαση εργασίας μισθωτού κατόπιν συναίνεσης του τελευταίου. Ετσι, ο παραχωρήσας εργοδότης, εκτός διαφορετικής ειδικής συμφωνίας, είναι ο μόνος υπόχρεος προς καταβολή του μισθού λόγω της μη μεταβολής της σύμβασης εργασίας ως προς την υποχρέωση αυτή έναντι του μισθωτού.
Η μετατροπή της σύμβασης προσωρινής απασχόλησης του μισθωτού σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου μεταξύ αυτού και του έμμεσου εργοδότη, στην περίπτωση που ο πρώτος απασχολήθηκε διαδοχικά στον δεύτερο για μεγαλύτερο από τα προβλεπόμενα στον νόμο σχετικά διαστήματα, επέρχεται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τυχόν διαφορά του προσώπου του άμεσου εργοδότη. Η υποχρεωτική μετατροπή της σύμβασης εργασίας του μισθωτού με την Εταιρεία Προσωρινής Απασχόλησης σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου του πρώτου με τον έμμεσο εργοδότη, στον οποίο απασχολήθηκε επί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 18 μηνών, δεν αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 4 του Συντάγματος περί αναγκαστικής εργασίας ούτε συνιστά ανεπίτρεπτη δέσμευση και περιορισμό στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του έμμεσου εργοδότη ή υπέρβαση των ακραίων ορίων που επιβάλλονται από τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας.
