Οι χτεσινές καταθέσεις άλλων εννέα αστυνομικών μαρτύρων κατηγορίας στη δίκη των 65 μεταναστών για την εξέγερση της 10ης Αυγούστου 2013 στην Αμυγδαλέζα δεν έριξαν φως στο τι συνέβη τελικά στο κέντρο κράτησης και αργότερα στο Αστυνομικό Τμήμα, όπου αναγνωρίστηκαν και ταυτοποιήθηκαν οι κατηγορούμενοι. Αντιθέτως.
Ο,τι κι αν συνέβη πάντως εκείνη τη βραδιά, είχε περίεργες επιπτώσεις στη συμπεριφορά και τη μνήμη των είκοσι αστυνομικών που έχουν καταθέσει. Ενώ, για παράδειγμα, οι αστυνομικοί εμφανίζονται να έχουν υπαγορεύσει οι ίδιοι τις ανακριτικές καταθέσεις τους σε διαφορετικό χρονικό διάστημα, ολόκληρα τμήματά τους είναι όμοια ακόμα και στα σημεία στίξης. Οσα κατέθεσαν οι ίδιοι στο δικαστήριο είναι πάντως σε πολλά σημεία διαφορετικά.
Μάρτυρας κατηγορίας ισχυρίστηκε πως αναγνώρισε κατηγορούμενους βάσει «του σωματότυπου, του κουρέματος, του κοντομάνικου, του παντελονιού, των παπουτσιών, του κασκόλ», παρ’ όλο που ήταν Αύγουστος. Στη συνέχεια παραδέχτηκε πως όλοι έχουν παρόμοιο ύψος, βάρος και κούρεμα. Ισχυρίστηκε μάλιστα πως είχε αμφιθεατρική εποπτεία του χώρου, λόγω της κλίσης του εδάφους, αν και όποιος έχει επισκεφτεί την Αμυγδαλέζα γνωρίζει πως το έδαφος είναι επίπεδο.
Αλλοι αστυνομικοί ισχυρίστηκαν πως αναγνώρισαν κρατουμένους αν και βρίσκονταν μακριά, κρυμμένοι πίσω από το γραφείο του αξιωματικού υπηρεσίας ή πίσω από σειρές ειδικών φρουρών και αντρών του ΥΑΤ με υψωμένες ασπίδες. Αλλοι πάλι είπαν πως, παρ’ όλο που βρέθηκαν σε απόσταση αναπνοής, δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν κανέναν. «Ηταν σκοτάδι, έβλεπα μόνο σκιές», είπε ένας.
Ενας ή δύο παραδέχτηκαν πως τα ΥΑΤ χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και κρότου λάμψης, αλλά οι υπόλοιποι ούτε τα είδαν ούτε τα άκουσαν ούτε τα εισέπνευσαν ή, τέλος πάντων, δεν τα θυμούνται.
Ειδικός φρουρός κατέθεσε στο δικαστήριο πως χτυπήθηκε στο σαγόνι και είχε τραύμα δυόμισι εκατοστά. Οταν του ζητήθηκε να εξηγήσει γιατί δεν το κατέθεσε στην ανάκριση, απάντησε: «Να το πω στους αξιωματικούς μου; Αφού το έβλεπαν!». Μάλιστα, το τραύμα στο σαγόνι το απέκτησε ενώ επιχειρούσε με κράνος και μάσκα. «Τα έβγαλα για να μιλήσω στον ασύρματο», είπε, χωρίς να εξηγήσει πώς δεν αντιλήφθηκε τα δακρυγόνα.
«Χιλιάδες» ή «εκατοντάδες χιλιάδες» ή «εκατομμύρια» χαλίκια πετούσαν οι κρατούμενοι, έλεγε κάποιος ανεβάζοντας τον αριθμό. «Ηταν φρικτό!», είπε. Οταν ρωτήθηκε πώς, παρ’ όλα αυτά, δεν υπήρξαν σοβαρότεροι τραυματισμοί, απάντησε: «Τι να σας πω. Κάνουμε τον σταυρό μας!». Ως προς το αδίκημα της απόδρασης, κανείς δεν είδε κρατουμένους να σκαρφαλώνουν το συρματόπλεγμα της περίφραξης ή να παραβιάζουν τις εξωτερικές πόρτες. Κανείς δεν υπέδειξε το σημείο φυγής. Κάποιος συμπέρανε πως έφυγαν από σημεία αφύλακτα, χωρίς να τους εμποδίσει κανείς.
Αίσθηση προκάλεσε, τέλος, η προσπάθεια μάρτυρα να εξηγήσει πώς αναγνώρισε κρατουμένους από διαφορετικό κέντρο φύλαξης από αυτό της εποπτείας του. «Μπορεί να σκαρφάλωναν στα κοντέινερ και να πηδούσαν ανάμεσα στα κέντρα φύλαξης, πάνω από τα συρματοπλέγματα», είπε. «Μπορεί να ήταν κασκαντέρ», σχολίασε κάποιος από την έδρα. Η δίκη θα συνεχιστεί στις 10 Δεκεμβρίου στις 9.30 το πρωί στην αίθουσα 2.
